Nextdoor 23 juni 2017

(Door Ab Klaassens)

Als ik één van mijn naaste buren wil bezoeken moet Ik tien minuten fietsen.
Althans volgens de onderneming “Neighbours nextdoor” , gevestigd aan  de
Weteringsschans in Amsterdam.

Dat bedrijf legt met idealistisch getinte folders een buurtbewoner zo in de
week dat hij of zij de lokroep van ‘Neighbours nextdoor’ volgt en zijn naaste
buren begint te bewerken.

Het is toch mooi als je elkaar kunt helpen. Ik leen jou mijn bladblazer en jij
leent mij je heggeschaar. En probeer vooral nog meer mensen bereid te vinden
om zich aan te sluiten bij “Neighbours nextdoor”.

Helaas zijn veel mensen zo aardig – en onnozel – dat ze de zalvende teksten
van de Amsterdamse bedriegertjes serieus nemen. Het gevolg is dat bij
iedereen die zich bij de club heeft aangemeld de mailbox volloopt met
aanbiedingen, aankondigingen en verzoeken uit buurten die je echt niet meer
‘nextdoor’ kunt noemen.

Bovendien krijg je ook opeens post van bedrijven waarmee je eerder nooit
contact hebt gehad.

Neighbours nextdoor is niks anders dan een verzamelaar van e-mailadressen.

Goeie handel!

  1. Groninganus (reply)

    23 juni 2017 at 21:44

    Kan je de mails vanaf dat mailadres niet blokkeren?

Leave a comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Vijver 22 juni 2017

Vroeger was onze studio aan de rand van de binnenstad van Eindhoven. Een
kroeg om de hoek. Vaak sloten we daar op vrijdagmiddag de week af, die soms
over ging in het weekend zonder dat we er erg in hadden.

Op een bepaald moment verhuisden we naar een bedrijventerrein dat zichzelf
liever science park noemt. Ver weg van alles wat het toen nog romantische
leven van een journalist kenmerkte.

Veel meer mediabedrijven verhuisden naar de periferie van de samenleving.
Journalisten protesteerden, ze voelden zich afgesneden van hun vijvers
waaruit zij het nieuws visten. Maar er was internet en nog nooit waren er
zoveel vangstmogelijkheden.

Bij onze studio ligt een grote vijver. Vanmorgen ben ik er een half uurtje langs
gelopen. Het was de moeite waard. Zoveel vogelsoorten op een halve hectare.
En ach . . . op een gegeven moment is zo’n vijver eigenlijk veel interessanter
dan een kroeg.

  1. Eef (reply)

    24 juni 2017 at 11:27

    Jan, in die kroegtijd fotografeerde je nog niet. Wie weet wat voor mooie portretten toen gemaakt hadden kunnen worden.

Leave a comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Radio 1 20 juni 2017

(Door Ab Klaassens)

De zendercoördinator van Radio 1 vindt dat zijn zender meer tijd moet
inruimen voor het luisterpubliek dat hij gemakshalve kwalificeert als lezers
van de Telegraaf en het Algemeen Dagblad.

Daarvoor wil hij de programma’s Argos en Reporter kortwieken. Die
programma’s zijn resultaten van gedegen onderzoeksjournalistiek en vallen
geregeld in de prijzen als er weer eens onderscheidingen voor
radiojournalistiek moeten worden uitgereikt.

Maar zulke programma’s hoor je niet als je langs de bouwsteigers loopt. Daar
bassen de commerciëlen schor uit de plasticomhulde geluidboxen en worden
Telegraaf en AD hoogstens bij toeval  gelezen.

Het verbaast mij dat de publieke omroepen, ook de regionale, bij dalende kijk-
en luistercijfers altijd met de daling meebewegen. Ze zoeken een nieuw
publiek altijd aan de onderkant. Maar dat is graven in een uitgeputte
goudmijn.

  1. Laurent (reply)

    21 juni 2017 at 19:04

    Leve de dictatuur van domrechts!

Leave a comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Kritiek 19 juni 2017

(Door Ab Klaassens)

Nederlanders van Turkse afkomst zijn boos op journalist özcan Akyol omdat
die in zijn TV-serie De neven van Eus kritiek laat horen op het land van zijn
ouders, zijn ooms, tantes, nichten en neven.

Eén van de neven heeft het gewaagd te zeggen dat het slecht gaat met het
toerisme in Turkije.

Turkse Nederlanders bedreigen Özcan  nu met een langzame  en pijnlijke
dood, want hij heeft het vaderland bezoedeld.

“Kijk naar je eige” zeggen ze in mijn geboortestad Amsterdam. Want als je  ’t
hiero lekker vindt zeg je dag met je handjes tegen daaro.

En dat impliceert kritiek op het vaderland.

Leave a comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Terreurverdachte 16 juni 2017

Ik vond het een curieus verhaal. Een terreurverdachte wordt opgepakt bij het
concert van Guus Meeuwis in Eindhoven. Vrijdagmorgen bereikte ons het
nieuws dat het Openbaar Ministerie de rechter heeft gevraagd hem nog twee
weken langer vast te houden omdat hij wordt verdacht van “het voorbereiden
van een terroristisch misdrijf”.

Twee uur later komt het nieuws dat de rechter vindt dat het OM te weinig
bewijs heeft geleverd om de man langer vast te houden.  Misschien heb ik te
veel House of Cards gekeken maar volgens mij gebeurt er achter de schermen
van alles waar wij als gewone stervelingen alleen maar over kunnen
filosoferen. Laat mij dat eens doen.

Ik geloof dat ik denk dat ik zeker weet (met dank aan Bram en Freek) dat
politie en OM niet gek zijn. Die pakken zo’n man niet zomaar op. Ze hebben
volgens mij meer aanwijzingen dan ze openbaar kunnen maken. Maar dan
begint het probleem. Ons land kent een strenge privacywetgeving op grond
waarvan je stevige bewijzen moet hebben. Om die te kunnen verzamelen is
tijd nodig en die vraag je dan aan de rechter, terwijl je eigenlijk wel weet dat
dat een moeilijke zaak is.

Daarom maak je bekend dat de man verdacht wordt van “het voorbereiden
van een terroristisch misdrijf”. Een ruim begrip waarbij je het woord aanslag niet
gebruikt, want je wilt je hand niet overspelen.

De rechter maakt een andere keuze. Wat bereik je dan als OM? Twee dingen
volgens mij. In de eerste plaats dat de verdachte weet (in ieder geval denkt)
dat hij geen stap meer kan zetten zonder dat hij in de gaten wordt gehouden.
Eén verdachte beweging en hij wordt weer opgepakt. Daarmee bestrijd je in
ieder geval de symptomen maar niet de ziekte zelf.

Maar je bereikt nog iets. Namelijk verontwaardiging van het publiek. Iedereen
vindt dat de politie vrijdag adequaat handelde, niemand snapt dat het OM niet
meer tijd krijgt om de zaak tot de bodem uit te zoeken. Bij dat soort
verontwaardiging passen geen subtiele overwegingen over privacywetten.

Nog twee van dit soort acties en de verontwaardiging is zo groot dat de
politiek zich begint te roeren. De mogelijkheden van politie en OM komen dan
hoog op de agenda. Wat ik zeg: misschien heb ik teveel House of Cards
gekeken.

  1. Gerben (reply)

    17 juni 2017 at 09:30

    Goh wat een analyse. Jouw reactie komt dicht bij die van Theresa May na de aanslag in Londen. Ook zij wilde meer ruimte om mensen op te sluiten bij vermoedens van dreiging.
    Ik ben blij met rechters die vinden dat dit niet kan op basis van gedachten. Het benemen van de vrijheid van iemand is een van de zwaarste stappen die gezet worden.
    Zou de reactie van de politie bij het concert niet zijn uitgelokt door de aanslagen? Hoe reeel zijn de vermoedens geweest?

    Laten we een beetje normaal doen. Terreur is vreselijk, maar ik las dat alleen in de VS er jaarlijks 2600 kinderen overlijden door vuurwapens van volwassenen. Eigenlijk zou je iedere volwassene met een wapen vast moeten zetten.

Leave a comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Varkens 15 juni 2017

Het waren twee drukke dagen. Brute dagen, zegt het jongvolk op de redactie
tegenwoordig. Het provinciebestuur maakte woensdag de plannen bekend
voor de toekomst van de veehouderij in Brabant. Dat was journalistiek een
hele operatie voor mij als politiek provincieredacteur van de regionale
omroep. Het is niet alleen maar een verhaal schrijven, maar ook TV- en
radio-items regelen. En dat moet allemaal naast andere werkzaamheden want
wij willen veel met weinig mensen.

Ik bespaar u de details want dat zijn vooral journalistendingetjes. Niet dat u
dat niet zou begrijpen, maar je had er bij moeten zijn om mijn stress te
kunnen voelen.

Een aantal journalisten had het nieuws onder embargo gekregen dus we
konden onze verhalen klaar zetten tot het moment waarop de provincie groen
licht gaf voor publicatie.

Direct daarna belde ik een voorman van de boerenorganisatie ZLTO voor een
reactie. Hij wist dat de beslissing was gevallen maar kende niet de details dus
hij wilde eerst inlezen. Hij had via de provincie inmiddels een dik rapport
gekregen en hij vroeg om een  link van mijn verhaal. We spraken af dat ik een
uur later terug zou bellen.

Het eerste wat hij toen tegen mij zei was dit. “Ik heb je verhaal gelezen en ik
ben heel boos op jou”. Nou kun in je leven duizenden grote en kleine
verhaaltjes schrijven maar zo’n opmerking blijft vervelend. Er ging van alles
door me heen. Had ik het wel goed begrepen? Wat is er mis? Waarom is hij
boos op mij?

“Ik had beloofd dat ik de telefoon zou opnemen als je weer belde, dus dat doe
ik, maar ik ben dus wel heel boos op jou”,  zei hij nog een keer. Schijnbaar had
hij het liefst mijn telefoontje genegeerd.

Waarom dan, vroeg ik. Dat hij boos zou zijn op de provincie kon ik snappen,
maar waarom op mij?

“Nou heb je bij dat verhaal weer een fotootje gezet met varkens die op elkaar
gefrot zijn. Alsof dat tegenwoordig nog gebeurt. Waarom zet je daar nou niet
een foto bij van varkens die netjes in een stal staan. Dat is de werkelijkheid”.

Een uur lang had ik alles gedaan om dat ingewikkelde verhaal begrijpelijk te
maken en dan dit. Maar hij heeft wel een punt dacht ik meteen. Zo’n foto is
het eerste wat mensen zien als ze het verhaal aanklikken. Ik vond het tamelijk
ondoordacht van mezelf dat ik niet een betere foto had gezocht. Ik weet toch
als oude krantenman dat beeld minstens zo belangrijk is als tekst. De
boerenvoorman herinnerde mij er weer eens aan hoe gevoelig zaken liggen en
hoe groot de verantwoordelijkheid is van een massamedium. Ik beloofde dat
ik direct een andere foto zou plaatsen. Daarna ging hij los in zijn
verontwaardiging. Op het provinciebestuur.

Leave a comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

GroenLinks 13 juni 2017

De onderhandelingen tussen VVD, CDA, D66 en GroenLinks zijn weer
mislukt. Schurkten de onderhandelaars bij de vorige mislukking nog wat
tegen elkaar aan omdat ze wisten dat ze elkaar misschien toch nog zouden
tegenkomen, nu krijgt GroenLinks onomwonden de schuld.

GroenLinks wil een ruimhartiger asielbeleid dan VVD en CDA.  Van GL
mogen mensen die op de vlucht zijn voor oorlogen naar ons land komen, van
CDA en VVD moeten die mensen in hun eigen regio worden opgevangen. D66
hangt daar een beetje tussenin.

GL heeft een lijn getrokken zoals dat heet. Het is een hele principiële lijn. Hij
zal moeilijk uit te leggen zijn. We leven in een land waar de meeste mensen
rechts hebben gestemd. Dat gebeurde vooral omdat rechtse partijen een strikt
asielbeleid voor stonden. Niet voor niks is de PVV zo groot. Als VVD en CDA
nu helemaal niks voor vluchtelingen hadden willen doen dan zouden de
principes van GL nog te verkopen zijn geweest. Maar zo is het niet. VVD en
CDA willen een deal sluiten met Noord-Afrikaanse landen. Dat betekent dat ze
geld krijgen als zij de vluchtelingen opvangen. Dat kun je koehandel noemen
of politieke realiteitszin.

GL heeft er schijnbaar geen vertrouwen in dat je met die Noord-Afrikaanse
landen zaken kunt doen. Daarom ketsten de onderhandelingen maandag af.
Het is voor GL te hopen dat nu niet alsnog de PVV als
onderhandelingspartner in beeld komt. Ook niet dat er nieuwe verkiezingen
komen, want dat nu meer mensen op het principiële GL gaan stemmen geloof
ik niet. Ik denk eerder dat het tegendeel waar is.

In mijn omgeving hoorde ik na 15 maart mensen vertellen dat ze voor het
eerst op GL hadden gestemd. Als reden hoorde ik nooit dat dat vanwege het
vluchtelingenbeleid van de partij was. Mensen stemden op GL vanwege het
klimaatbeleid, vanwege de toekomst van onze aarde. Logisch, in een tijd
waarin het economisch beter gaat worden asielzoekers veel minder als
bedreiging op de arbeidsmarkt gezien. Nu de partij niet aan de regeringstafel
zit en dus niks voor klimaatverbetering kan betekenen, zou dat Klaver c.s. bij
nieuwe verkiezingen wel eens kunnen opbreken.

En die vluchtelingen dan?  Nu GL de mogelijkheden om voor die mensen nog
iets te doen uit handen heeft gegeven zullen die bij nieuwe formatie-
onderhandelingen sowieso de klos zijn.

Leave a comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

In beeld 12 juni 2017

Na recente aanslagen in Manchester en Londen verschijnen her en der weer
verhalen over de slagkracht van veiligheidsdiensten. Nu er ook in mijn
eigen Eindhoven vrijdagavond en –nacht verhoogde politieactiviteit was
omdat er een verdachte man filmopnamen maakte rond het Philipsstadion
waar Guus Meeuwis optrad zal die discussie nog wel even duren. In ieder
geval waren ze er in mijn stad rap bij.

Wat mij steeds verbaast is dat achteraf blijkt dat de meeste daders bij de
veiligheidsdiensten al eerder in beeld waren. Ik vraag mij voortdurend af wat
dat betekent. Simpel geredeneerd kun je zeggen dat mensen die in het vizier
van de veiligheidsdiensten zijn, opgepakt moeten worden voordat ze tot een
terroristische daad kunnen over gaan. Zo simpel is het niet, want je kunt niet
iedereen die zijn baard laat staan oppakken. Er zijn wetten die voorkomen dat
de goeden onder de kwaden gaan lijden.

Wanneer kan dat dan wel? En dan blijft de vraag wat betekent “in beeld zijn”.
Wanneer pak je iemand op? Moet die persoon publiekelijk sympathie
uitspreken voor IS? Moet iemand juichen als ergens een aanslag wordt
gepleegd? Wanneer kom je als veiligheidsdienst preventief in actie?

Wat betekent “in beeld zijn”? Ik begrijp dat niet. In vlagen van cynisme denk
ik wel eens dat de veiligheidsdiensten met een sleepnet door dikke
telefoonboeken gaan (bestaan die eigenlijk nog) en met een marker elke
buitenlandse naam rose maken. Zo cynisch wil ik helemaal niet zijn, daarvoor
is de zaak veel te ernstig.

Door telkens na een aanslag te zeggen dat de verdachte in beeld was en direct
een heleboel anderen te arresteren, wordt de twijfel over de
veiligheidsdiensten bij eenvoudige burgers als ik wel gevoed. Moeten ze dan
niet zeggen dat de dader in beeld was? Moeilijk, want dan roept iedereen dat
onze veiligheidsdiensten hun werk niet goed doen. Ze kunnen ook niet zeggen
waarom iemand in beeld was want dan worden tactieken verraden. Als ze
zeggen dat ze nou eenmaal niet iedereen preventief van straat kunnen halen
dan hoor je weer dat de politie wel preventief de hele dag met een
snelheidsmeter langs de snelweg kan staan.

Eigenlijk kun je het als veiligheidsdienst nooit goed doen. Het veroorzaakt
links en rechts wel  onrust onder de bevolking en dat is precies wat
aanslagplegers willen. De politiek zou toch eens moeten nadenken over
mogelijkheden om dat te voorkomen. In een tijd waarin aanslagen steeds
vaker worden gepleegd door einzelgangers met steeds eenvoudiger middelen
zou je moeten nadenken over het aanpassen van de privacywetgeving. Het
zijn bijzondere tijden die om bijzondere oplossingen vragen.

Leave a comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Possegel 10 juni 2017

(Door Ab Klaassens)

In NRC-Handelsblad van woensdag 7 juni noemt taalwetenschapper
doctorandus M.Verboog de gesproken taal bepalend; spelling is niks meer dan
een afspraak.

Possegel is goed Nederlands, evenals ouwe en goeie.

Ik ben het met de doctorandus eens als hij zegt dat de spelling ‘maar een
afspraak is’,

Dat is grammatica ook.

De vraag is of je spelling en grammatica kunt overlaten aan de manier waarop
er in diverse delen van het land wordt gesproken. In welk Nederlands maak je
dan wetten. In welke taal geef je dan onderwijs. Hoe schrijf je boeken voor
eengroot publiek, hoe hou je boeken leesbaar.

Possegel.

Alsof De Post nooit heeft bestaan.

  1. maria (reply)

    15 juni 2017 at 12:39

    ik las eerst posse-gel en liet het woord kort rondcirkelen in mijn hoofd; betekenis : niet aangetroffen.
    Vervolgens probeerde ik Poss-Egel. Nee dat kon ook niet,
    Aha – ‘kling’ – , ik denk te ingewikkeld voor het woord, het oplezen had me eerder bij de oplossing gebracht.
    Totale denktijd: niet ver van wel vijf seconden.

  2. Groninganus (reply)

    17 juni 2017 at 12:35

    Als iets “maar een afspraak” is, ligt daar de assumptie onder dat je je niet aan afspraken hoef te houden. Het zou me benieuwen hoe onze doctorandus reageert als zijn werk- of opdrachtgever zich qua beloning niet aan de arbeidsovereenkomst houdt. Wuift hij dat dan ook weg onder het mom van: “Het is maar een afspraak” ?

    (Overigens is er altijd nog een witte spelling naast die van het groene boekje. Wie een hekel aan panne-n-koeken heeft, kan dus de witter spelling gebruiken.)

Leave a comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Laagopgeleiden 9 juni 2017

Alleen al deze week heb ik twee keer een verhaal gelezen over de tweedeling in
de maatschappij met ongeveer dezelfde strekking: er ontstaat een kloof in ons
land tussen hoogopgeleiden en laagopgeleiden. Op zich vind ik dat geen
opzienbarende conclusie. Die scheidslijn werd een jaar of twee geleden al
duidelijk in verhalen dat hoogopgeleide ouders plaatsen op de beste scholen
opeisten voor hun kinderen.

Website Follow the Money publiceerde deze week een verhaal van Rochus van
der Wegt en Rens Knegt. Zij citeren uit het boekje “Rafels aan de rechtstaat”
van Advocaat Ferdinand Grapperhaus, prominent CDA’er. De strekking
daarvan is ook dat de bovenkant van de samenleving het sociaal contract met
de massa heeft opgezegd. De ‘elite’ wordt steeds sterker bevoordeeld, de
‘gewone burger’ mag blij zijn dat hij nog net kan aanhaken bij de
democratische rechtsstaat.

Het instituut BrabantKennis publiceerde donderdag een rapport waarin
geconcludeerd wordt dat hoogopgeleiden zich afkeren van laagopgeleiden.

Vooral dat laatste trof me en ik probeerde dat dicht bij mezelf te plaatsen. Ik
ben laag opgeleid (MAVO) maar het schijnt dat ik na ruim veertig jaar
journalistiek mijzelf een HBO-status mag aanmeten. Bovenal voel ik mij een
gewone burger. Toch betrap ik mezelf er steeds vaker op dat ik een afkeer voel
van . . . .  Ja, van wat eigenlijk.

Ik voel geen afkeer van wat sommige mensen generaliserend laagopgeleiden
noemen. Ik ken er genoeg en ik ben de laatste die zegt dat ze minder zijn
omdat ze niet tot de elite horen. Ik verkeer af en toe onder voetbalsupporters
(gelukkig wel) en ik merk dat zij met hun levenswijsheid en levenservaring mij
er op sommige punten uitklassen. Zij overleven in situaties waarin ik met al
mijn welvaart in de eerste ronde al knockout zou gaan.

De afkeer die ik voel richt zich vooral tegen mensen die – vooral op social
media – zonder nadenken maar wat roepen. Die in eenregelige reacties
anderen neersabelen zonder te beseffen wat ze aanrichten. Doorgaans worden
die mensen weggezet als laagopgeleiden. Ik betwijfel of al die mensen echt
laag opgeleid zijn. De domste, feitelijk onjuiste en opruiendste tweet die ik mij
herinner is er eentje van Fleur Agema over een AZC in Eindhoven. Agema zit
voor de PVV in de Tweede Kamer, me dunkt dat dat elite is.

In Tilburg worden jaarlijks honderden miljoenen omgezet in de drugshandel.
Komt die weelde allemaal terecht bij hoogopgeleiden? Ik betwijfel het. In onze
provincie verrijst het ene na het andere logistiek centrum, blokkendozen langs
onze snelwegen. Profiteren laagopgeleide Nederlanders daar van? Welnee, dat
zijn voornamelijk arbeidsplaatsen voor Oost-Europeanen die worden
vervangen zodra een andere groep voor minder geld wil werken.

De scheidslijn is niet zo scherp te trekken tussen hoog- en laagopgeleiden. De
scheidslijn moet je trekken tussen de zelfverrijkers en de loonslaven, de
machtswellustelingen en de machtelozen, de fatsoenlijken en de
onfatsoenlijken, de grofgebekten en de zwijgers en die vind je onder de hoog-
en de laagopgeleiden. Of zoals mijn moeder altijd zei: de brutalen hebben de
halve wereld. Uiteindelijk draait het allemaal om moraal en solidariteit.

  1. Ximaar (reply)

    9 juni 2017 at 10:17

    M.i. is er ook een behoorlijke scheidslijn tussen sociale huurders en mensen met een koopwoning. Als je wat langer huurt dan kan je de overstap niet mer maken naar een koopwoning, omdat er naast het huren vrijwel niet meer te sparen valt. Zelf ben ik ook een tussenfiguur. Meer dan de MTS werd het niet, en dat is al veel meer dan mijn ouders en broers. En met die broers (een heeft Mavo-3 en de ander is na de legere school direct gaan werken) gaat het eigenlijk prima. Beide hebben dus koopwoningen en staan veel positiever in het leven dan menige uitzichloze huurder.

    Overigens loopt GB duidelijk voor op dit gebied. De scheidslijn is daar al veel langer en veel dieper. Toevallig lieten ze een paar mensen aan het woord over hun verkiezingen en toen dacht ik ‘zo laag opgeleid vind je ze hier nu ook weer niet’. 😉

  2. Laurent (reply)

    9 juni 2017 at 18:35

    Ik ben een uitzichtsloze huurder die tegenwoordig tamelijk blij in het leven staat 🙂 Maar on-topic: dat Agema in de Kamer zit zegt nog niet dat ze bij de elite hoort. Door de PVV is domheid, onwetendheid en regelrechte kwaadaardigheid politiek correct gemaakt. Voor mij zullen die nooit bij welke elite dan ook horen.

  3. Karin (reply)

    9 juni 2017 at 21:47

    Dat van die brutalen zegt mijn moeder ook altijd. Dan zeg ik: ‘Wij hebben de andere helft.’ Ik was tijdens mijn middelbare schooltijd met andere dingen bezig dan opletten in de klas en ging op mijn veertigste pas naar de universiteit. Daarom ken ik leden uit beide ‘kampen’ en ben ik het met die laatste zin eens.

Leave a comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *