Het spannendste moment van de persco 25 november 2021

Premier Rutte en minister De Jonge geven vrijdag weer een persconferentie.

Rutte zal zijn vrolijke hoofd in de somberste stand wringen en vertellen dat de
maatregelen van een paar weken geleden niet helpen het coronavirus te bestrijden.
Hij zal zeggen dat dat voor het kabinet een tegenvaller is.

In omfloerste termen zal hij zeggen dat dat aan ons ligt omdat wij de
regels niet voldoende naleven.

Misschien zal hij iets zeggen over de rellen afgelopen weekend. Er is een
tweedeling, zal hij zeggen, maar de rellen werden aangewakkerd door
beroepsrellers, dus de tweedeling is niet zo erg als het lijkt.

Daarna kondigt hij de maatregelen af die we al kennen dankzij de vergiet die
de Haagse stolp eigenlijk is. Ondertussen zwelt buiten het lawaai aan en roepen
wij in de huiskamer: onbegrijpelijk dat ze dat gaan doen!

Dan schetst Hugo de Jonge de situatie in de ziekenhuizen. Zijn gezicht staat
nog somberder dan dat van zijn baas. Misschien gebruikt hij de term code zwart,
het kan ook zijn dat hij Diederik Gommers niet naar de mond wil praten.
Het lijkt erop dat het niet zo botert tussen die twee.

Daarna komt voor mij als journalist en als burger het spannendste moment
van de persco. De eerste vraag van de NOS-verslaggever. Wordt die ingegeven door
het geluid van de hardst schreeuwende en door de media gretig geadopteerde
minderheid, of wordt het de vraag die de meerderheid op de lippen brandt.
Deze: “Meneer Rutte, wanneer is het moment dat u tegen Nederland zegt: het
virus blijft.  Als u zich een paar basisregels houdt zorgt het kabinet ervoor dat
onze gezondheidszorg zo ingericht wordt dat we over twee jaar inderdaad
met het virus kunnen leven”.

Het schijnt dat dit soort vragen, die niet direct voor reuring zorgen,  later
tijdens de persco door andere media wel worden gesteld. De meerderheid van
ons ziet dat niet omdat de NPO ons dan alweer een talkshow voorschotelt
waar dezelfde mensen dezelfde meningen verkondigen.

Leave a comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Wanneer haalt de politie de trekker over? 21 november 2021

De politie heeft vrijdag geschoten tijdens de rellen in Rotterdam. Daar zijn
mensen verontwaardigd over. De politiebazen verdedigen zich met de
stelling dat hun mensen aan het front echt niet zomaar schieten. Een rapport
zal over een paar maanden uitwijzen of die bazen gelijk hadden.

Ik heb ooit, samen met collega-journalisten, een middag meegedraaid op
een schietopleiding van de politie. We werden in allerlei fictieve situaties
geplaatst en moesten in een split-second beslissen of we de trekker over
zouden halen of niet.

Laat ik die middag zo samenvatten: als het geweldsmonopolie in ons land bij
journalisten zou liggen zouden er veel meer mensen worden neergeschoten.

Er zijn mensen die een zekere angst voelen bij wat er in ons land gaande is.
Ik voel me er tenminste onrustig bij. Als ik de gewelddadigheid zie dan vraag ik
mij af waar dit eindigt. Evenzoveel zorgen maak ik mij om volksvertegenwoordigers
die dreigen met tribunalen of die steeds openlijker steun betuigen aan mensen
die trots zijn dat ze meewerken aan het omverwerpen van onze democratie,
zoals Baudet deze week op zijn platte kar.

Want dat is wat er aan de hand is: mensen willen de democratie omverwerpen.
Vermoedelijk hebben ze geen idee wat er daarna moet gebeuren, maar dat lijkt
mij kenmerkend voor een massa op drift. De meesten zijn hersenloze meelopers.

Voor hen is de ultieme kick dat ze de vergaderzaal van ons parlement
binnendringen, de hen niet welgevallige volksvertegenwoordigers naar buiten
slepen, dat alles filmen en op social media zetten. Kijk eens, wij waren erbij,
wij zijn de bevrijders. Als ze later al tot het besef komen dat ze zich hebben
laten misbruiken is het te laat.

En de meerderheid?  Die rekent erop dat de politie en straks natuurlijk ons leger,
de democratie te vuur en te zwaard verdedigen. Daar betalen we immers
belastingcenten voor.

Ik geef u op een briefje dat de hordes die, opgezweept als ze zijn door naar
fascisme neigende volksvertegenwoordigers, niet meer zijn af te stoppen
met een gummiknuppel.

Ik denk dus dat wij nog hele enge dingen gaan meemaken en dat commissies
van hooggeleerde dames en heren nog jaren zullen vergaderen over het
handelen van de vrouwen en mannen in de frontlinie.

  1. Gerben Welling (reply)

    21 november 2021 at 09:10

    Tijdens mijn korte periode van militaire dienst heb ik schietles gehad. Vreselijk om op een pop te moeten schieten. Ik kan me niet voorstellen dat een agent makkelijk zijn wapen trekt, de nood moet hoog zijn om op een medemens te gaan schieten.

  2. Laurent (reply)

    26 november 2021 at 14:12

    Het zag eruit en klonk als een complete straatoorlog, die beelden van Rotterdam. Ik kan er niet mee zitten dat ze een rechts-extremist in zijn pens hebben geschoten. Ze willen toch oorlog? Nou, zo voelt dat dus.

Leave a comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Voor het eerst werd ik bang voor een Kamerlid 17 november 2021

In de ruim veertig jaar dat ik stemgerechtigd ben heb ik één keer overwogen
niet te gaan stemmen. Volgens mij was dat voor de Europese verkiezingen.

Mijn zoon kapittelde mij. Met mijn weigerachtige gedrag zou ik een deel van de
opvoeding tenietdoen. Hij had van mij geleerd dat zijn stem de steen kan zijn
die de waterloop verlegt. Ik pakte mijn stembiljet en slofte naar het wijkgebouw
om de hoek.

In mijn jeugd werd stemrecht door de oude ooms vaak gekoppeld aan vrijheid.
Ik had de Tweede Wereldoorlog niet meegemaakt en daardoor kon ik niet begrijpen
wat het is als je overheerst wordt en zelf niks meer te kiezen hebt.

Tweede Kamerleden waren voor mij lang mannen en later ook vrouwen waar
je respect voor opbrengt. Ze nemen toch maar hun verantwoordelijkheid. Er is
een moment geweest dat ik ontdekte dat ik me beschaafder, slimmer, beter ging
voelen dan sommige Tweede Kamerleden. Daar schrok ik van, ik wilde dat
helemaal niet.

De groep die ik indeelde in de categorie waarvoor ik mij schaamde groeide
gestaag. Temeer omdat leden van die groep zich in rap tempo afscheidden
waardoor het leek alsof het er steeds meer werden.

Vandaag heb ik voor het eerst zelfs enige emotionele beroering gevoeld toen
ik hoorde dat Pepijn van Houwelingen van Forum voor Democratie (FVD)
zijn collega-parlementariër Sjoerd Sjoerdsma (D66) bedreigde en een debat in
de Tweede Kamer verstoord. Van Houwelingen zei tegen Sjoerdsma: „Uw tijd
komt nog wel, in de komende tribunalen.”

Het was ook voor het eerst dat ik bij het zien van een Tweede Kamerlid aan mijn
oude ooms moest denken die spraken over bezetting, onvrijheid, collaboratie,
angst, verdriet.

Voor het eerst voelde ik dat we dit soort incidenten niet meer kunnen afdoen
als gebral, maar als een teken dat ons land weer in gevaar is. Er is al een
corona-tweedeling. We weten hoe FvD polariseert. Alle ingrediënten voor een
vlam in de pan zijn er. Dat maakt mij bang.

  1. Laurent (reply)

    26 november 2021 at 14:16

    Ik zag gisteren een kamertoespraak van Joop den Uyl, en mij viel het niveauverschil als spreker op met de flapdrollen die er deels tegenwoordig het spreekgestoelte bestijgen.

Leave a comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Wat als je wordt gevraagd voor een ministerspost 11 november 2021

Er zijn mensen die een balans maken voordat ze een belangrijke beslissing nemen.
Ze maken dan een rijtje met voordelen en een rijtje met nadelen. Daarna kijken ze
welke kant de balans uit slaat.

Stel dat iemand mij zou vragen plaats te nemen in een nieuw kabinet. Dan zou ik ook
twee rijtjes maken. Niet per se met voor- en nadelen maar met aan de ene kant de
uitdagingen en aan de andere kant de voordelen.

De uitdagingen:

Oplossen van de coronacrisis

Oplossen van de stikstofcrisis

Oplossen van de woningnood

Oplossen van de klimaatcrisis

Oplossen van de vluchtelingencrisis

Opboksen tegen Tweede Kamerleden die leven van reuring

Opboksen tegen media die leven van reuring

Opboksen tegen 17 miljoen mensen die het beter weten

Opboksen tegen Mark Rutte

Werkweken van tachtig uur

Voortdurend op je hoede zijn voor afbreukrisico’s

De voordelen:

Een hoger salaris dan ik nu heb

Een plekje in het centrum van de macht zodat je rechtstreeks kunt onderhandelen over
het verwezenlijken van je idealen.

Dat alles afwegende zeg ik: mag ik er nog een nachtje over slapen?

Leave a comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

De schuld van het Muziekcentrum Eindhoven 9 november 2021

De gemeente Eindhoven wil het Muziekgebouw in de stad een miljoen euro
huur kwijtschelden. Niet iedereen is het daar mee eens. Er zijn wel meer
culturele instellingen in Eindhoven die financieel een handje geholpen willen worden.

Het is al jaren kwakkelen met het Muziekcentrum. Schulden stapelden zich op
en de corona deed er geen goed aan.

Mijn gedachten gaan terug naar zo’n dertig jaar geleden. Eindhoven kreeg een
winkelgalerie en een Muziekcentrum. Het waren hoogstandjes die de stad op
de kaart moesten zetten.

Ik volgde die ontwikkeling als journalist. Nog voordat het muziekcentrum werd
pgeleverd mocht ik samen met anderen door het gebouw voor een eerste
kennismaking. Toen al klonken de aahhh’s  en ooohhh’s  door de grote zaal. Het
was en is een prachtig muziekcentrum.

Ondertussen klonken in de stad andere geluiden. Dat kwam vooral omdat
amateurverenigingen te horen hadden gekregen dat het niet de bedoeling was dat
zij in het Muziekcentrum zouden optreden. Dat was voorbehouden aan
professionals. In de praktijk viel dat later wel mee, maar de eerste toon was gezet
en die was vals. Voor mijn gevoel is het juist die toon die altijd in Eindhoven is
blijven hangen.

Rondom de opening begin jaren negentig heeft mijn omroep veel gedaan tot
en met de live-uitzending van het openingsconcert. Later schreef de directie
een open bedankbrief naar aanleiding van de opening. Er was een paragraaf
gewijd aan de inspanningen van de pers. Daar stond in dat NRC en de Volkskrant
aanwezig waren. Geen woord over regionale media die met extra bijlagen en
uitzendingen alles uit de kast hadden getrokken.

Later had ik te maken met de toenmalige PR-medewerker. Ik herinner me
nog hoe de eerste bezoekersaantallen werden gepresenteerd. Vol trots vertelde de
man dat het Muziekcentrum zich kon meten met de grote zalen in de Randstad.
Dat was ook het doel: het Muziekcentrum moest de muziektempel van Zuid-Nederland
worden. Op het lijstje dat hij voorschotelde stonden de woonplaatsen van de
bezoekers. Hij wees op twee bezoekers uit Leeuwarden.

Ik heb regelmatig concerten in het Muziekcentrum bijgewoond en het is echt een
feest om er te zijn. Maar, en dat is mijn dingetje, ik heb nooit het gevoel
gehad dat Eindhoven het Muziekcentrum in het hart heeft gesloten. Dat is
misschien wel de grootste schuld van het Muziekcentrum.

  1. Laurent (reply)

    17 november 2021 at 23:05

    Misschien is het zo dat mooie dingen gewoon geld kosten en niet per se economisch rendabel zijn.

Leave a comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Snel een fijn huis voor iedere Brabander?? 6 november 2021

Provinciale Staten van Noord-Brabant zijn vrijdag begonnen met de behandeling van
de begroting voor volgend jaar. Volgende week vrijdag gaan ze verder, want ze zijn er
inmiddels achter dat je na twaalf uur vergaderen moet ophouden omdat dan de rek
er echt wel uit is.

De begroting werd al tijden geleden gemaakt op basis van een bestuursakkoord waar
een meerderheid van de handtekening onder heeft gezet.

Tijdens zo’n behandeling door Provinciale Staten worden tientallen moties
en amendementen ingediend om nog meer van de eigen plannen in de begroting
gefietst te krijgen. Moties zijn vaak verzoeken aan Gedeputeerde Staten en
indirect marsorders voor ambtenaren, amendementen willen nog wel eens
gevolgen hebben voor de portemonnee van de Brabanders. Volgende week vrijdag
weten we welke plannetjes doorgaan en welke roemloos ten onder.

Vrijdag werd er al wel een motie van PvdA, VVD, D66, CDA en PVV aangenomen
om onderzoek te doen naar plekken waar in Brabant tijdelijke woningen
kunnen worden gebouwd. De woningnood is hoog, dus geen wonder dat deze
motie ruim gesteund werd.

De VVD twitterde trots: Zo zorgen we snel voor meer woningen in Brabant.
En is er voor iedere Brabander een fijn thuis.

Daar is wat op af te dwingen, je kunt sowieso discussiëren over de vraag wat
snel is. In de eerste plaats wordt GS gevraagd voor het eind van het eerste kwartaal
van volgend jaar met een rapport te komen. Reken maar dat dat eind maart wordt.

Maar dan begint het pas. Het zijn namelijk de gemeenten die bepalen of die
huizen er komen of niet. Het is hun grondgebied. Ik weet toevallig hoe moeizaam
dat in Meierijstad gaat. Plannen voor tijdelijke woningen kunnen namelijk
rekenen op enorm veel weerstand. Als omwonenden van een plek waar ze moeten
komen de kans krijgen vechten ze de strijd uit tot aan de Raad van State. Dan
wordt er niet snel voor meer woningen gezorgd. Die claim is dus discutabel.

Tijdelijke woningen zijn merendeels voor spoedzoekers. Dat zijn mensen die als
gevolg van problemen, bijvoorbeeld echtscheiding, snel een huis moeten hebben.
Vandaar tijdelijk. Vandaar ook het bezwaar, want bijvoorbeeld in Erp is het
argument om zich tegen die woningen te verzetten: dat het dorp wordt opgezadeld
met “probleemgevallen”.  De SP in Meierijstad beschuldigde de bezwaarmakers zelfs
van etnisch profileren. Dat bevordert de snelheid van bouwen niet echt.

Diezelfde gemeente liet de Rekenkamer een onderzoek doen naar tijdelijke
woningen. Eén van de onderzoeksters kwam met een verrassende conclusie: er
worden te veel tijdelijke woningen gebouwd. Die lossen wel acute problemen op,
maar niet de problemen van de grote bulk woningzoekenden. Dat zijn de starters
en doorstromers. Die willen geen tijdelijke woning, die willen een permanent huis
met een tuintje. Haar advies was: als je ergens tientallen tijdelijke woningen
kunt bouwen, kijk dan ook eens of je niet een veel groter probleem oplost door
op diezelfde grond permanente huizen neer te zetten. “Laat de capaciteit van het
ambtelijk apparaat niet afleiden door allerlei ad-hoc plannetjes,” zei ze.

Tijdelijke woningen kun je meestal niet heel snel ergens neerzetten en ook
de claim “een fijn huis voor iedere Brabander”  is wel heel optimistisch.

Leave a comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Leerachterstand . . . en dus? 31 oktober 2021

“Leerlingen in de eerste drie klassen van het vmbo hebben door de twee lockdowns
een achterstand in leesvaardigheid opgelopen”.

Zo’n zinnetje in een krantenartikel zegt mij niks. Als ik een kamer binnen kom
lopen en iemand zegt: je club staat achter, dan maakt het verschil of dat met
1-0  of 6-1 is. Dus ik wil weten wat die leerlingen hadden moeten kunnen lezen
en wat ze dus schijnbaar niet kunnen lezen.

Boven alles wil ik weten wat de consequenties voor het verdere leven van die
kinderen zijn. Ik weet bijvoorbeeld dat het gros van de journalisten dat is
afgestudeerd is aan het HBO-opleiding technisch een gemeenteraadsvoorstel
kan lezen, maar geen idee heeft wat de woordenbrij betekent. Ze hebben wel
allemaal een leuke baan omdat ze uitblinken in berichten die wel gelezen worden.

Op de middelbare school moest ik een stuk uit een boek lezen dat mij onder
de neus werd gestoken. Ik ben altijd een lezer geweest, dus daar draaide ik
mijn hand niet voor om. Ik las alleen slang terwijl ik slang had moeten lezen.
Mijn Engels was niet zo goed, wij keken vooral naar Duitse TV-zenders. Ik
ben desondanks in een vak gerold dat draait om lezen en taal.

Lezen doe ik nog steeds onafgebroken. Mijn grootste plezier is de ingewikkelde
humbug die wordt uitgebraakt door bestuurders en ambtenaren zo te vertalen
dat iedereen het begrijpt.

Ik word extra gelukkig als een ambtenaar, politicus of bestuurder zegt: je
hebt het wel heel simpel gemaakt. En dat ik dan vraag: maar is het nu dan
feitelijk onjuist en dat zo’n taalverkrachter dan zegt: ‘nee, dat niet, maar zo
zou ik het nooit hebben opgeschreven”.  Nee, denk ik dan, maar jij wilt je
indekken en ik wil mensen iets laten ontdekken.

Dus, die leerlingen hebben een leesachterstand. Dat blijkt uit de eerste
voortgangsrapportage van het Nationaal Programma Onderwijs.  Van een
nationaal programma onderwijs krijg ik al spontaan uitslag.

Het artikel over deze kwestie lezend kom ik woorden tegen als Nationaal
Cohort Onderzoek en Cito. Maar nergens staat wat die kinderen dan niet
kunnen lezen wat ze wel hadden moeten kunnen en waarvan het erg is dat
ze dat pas over een half jaar kunnen.

De vragen tijdens het lezen stapelen zich op en dan is een artikel niet goed,
heb ik in les twee van de cursus journalistiek geleerd..

Op driekwart van het artikel komt de realiteitszin voor de dag. Schoolleiders
in het voortgezet onderwijs maken zich meer zorgen over de motivatie, planning
en concentratie van hun leerlingen dan over de leerresultaten. Een groot deel
van het geld dat het Nationaal Programma had bestemd om de achterstand weg
te werken hebben de scholen gebruikt om het welbevinden van de
leerlingen te vergroten. Extra sportles en gesprekken op het gebied van
stress of depressie.

Wat ben ik blij dat de cohorten die met nationale programma’s brandschattend langs
de scholen trekken, zijn gestuit op standvastige  schoolleiders die zich het welbevinden
van de leerlingen aantrekken.

Leave a comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Discussie over coronamaatregelen is verspilling van tijd en energie 28 oktober 2021

Volgende week wordt bekend of en zo ja welke extra coronamaatregelen genomen
gaan worden. Ondertussen woedt in de media de discussie over de vraag of die
maatregelen alleen voor niet-gevaccineerden moet gelden. Het is zo’n discussie
die haarfijn blootlegt dat de temperatuur in de hoofden van mensen al lang met
twee graden is gestegen.

Wat het ook wordt, over één ding lijken wetenschappers het wel eens. Het coronavirus
blijft onder ons voor langere tijd. Aangezien mensen die zich niet kunnen of willen
laten vaccineren niet van mening zullen veranderen en de prik blijven weigeren, kun
je maatregelen invoeren zoveel je wilt, op het moment dat je de teugels weer laat vieren
begint het gesodemieter weer van voren af aan.

Je komt als mensheid in een soort vicieuze cirkel. Je blijft nog jaren de discussie
houden zodra het aantal ziekenhuisopnames stijgt. Als het virus onder ons blijft
en ook nog eens andere gedaanten aanneemt die mogelijk besmettelijker zijn dan
kom je hier voorlopig niet meer uit.

De enige manier om eruit te komen is alle niet-gevaccineerden bij elkaar op een
eiland zetten. Dat is onzinnig. Daarom is het even onzinnig  te discussiëren over
de vraag of de maatregelen alleen niet-gevaccineerden moeten treffen. Als je weet
dat zo’n discussie jaar in, jaar uit zal worden gevoerd en jaar in jaar uit de kloof
tussen wel- en niet-gevaccineerden groter wordt, weet je ook dat die een
verspilling van tijd en energie is.

De enige manier om ‘m te voorkomen is ervoor te zorgen dat er voldoende vaccins
zijn in het geval je elk jaar een prik moet halen en voldoende IC-bedden voor de
mensen die dat niet willen en die liever doodziek willen zijn of zelfs dood.

Er komt vanzelf een moment dat de groep niet-gevaccineerden uitsterft. Dat duurt
even, maar het lijkt mij niet verstandig dat de gevaccineerden die tijd in chagrijn
doorbrengen. Zeker als er steeds beperkingen opgelegd worden is het zaak
eruit te slepen wat eruit te slepen valt. Daar heb je al je energie voor nodig.

Leave a comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Waarom zou je elkaar afrossen tijdens lockdown? 27 oktober 2021

Hulpverleners die een vloedgolf van slachtoffers van huiselijk geweld in coronatijd
voorspelden hebben ongelijk gekregen. Het aantal meldingen daalde. Ze zoeken
naar verklaringen.

Hulpverleningsorganisaties zijn niet zo sterk in zelfreflectie is mijn ervaring.
Als voorspellingen niet uitkomen betekent dat minder cliënten en dus derving van
inkomsten.  Dan is een verklaring dat het probleem wel degelijk groot is, maar
dat er een externe oorzaak is wel zo fijn. Zo voorkom je dat de subsidiekraan
meteen wordt dichtgedraaid.

Ik heb nooit zo goed begrepen waarom het aantal meldingen van huiselijk geweld
zou moeten stijgen tijdens een lockdown. Omdat mensen de hele dag op elkaars lip zitten,
las ik dan. En dan moet je elkaar mishandelen? Dan zouden de wachtlijsten gevuld
zijn met gepensioneerden. Daar heb ik nog niet van gehoord.

De hulpverleners denken nu dat mensen zo dicht op elkaar zitten dat ze geen kans
hebben een mishandeling te melden.

Dat kan, maar ik kan me ook voorstellen dat als je thuis een woordenwisseling
hebt, je dat mee naar kantoor neemt. Daar loop je je op te fokken omdat je de
kwestie pas ’s avonds kunt uitpraten. Het lukt daarom die dag niet goed met je
werk en dat komt volgens jou door je partner of door schuldgevoel over je eigen
gedrag. De frustratie neemt groteske vormen aan en ’s avonds thuis ontploft de
boel. Als je thuis werkt kan zo’n opgeblazen akkefietje al tijdens de huiselijke
koffiepauze om half elf uitgepraat worden.

De instellingen die geconfronteerd werden met minder telefoontjes en chats
zweren bij hun verklaring en vinden niet dat hun voorspelling fout was.

Toen de eerste lockdown voorbij was trok ook meteen het aantal meldingen aan.
Dus . . . . , zeggen ze.  Ja denk ik dan, dus ging iedereen op het werk weer
huiselijke frustratie lopen oppompen.

Ik geloof direct dat er tijdens de lockdown achter voordeuren vreselijke dingen
gebeuren. Ik zal dat niet bagatelliseren. Maar als ik lees dat het aantal slachtoffers
tijdens de lockdown zelfs gedaald is, dan wacht ik even op een onafhankelijk
wetenschappelijk rapport, voordat ik zomaar geloof wat een hulpverleningsorganisatie
roept.

Leave a comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Corona: hoe solidair moeten we zijn? 26 oktober 2021

Zonder twijfel worden er volgende week nieuwe coronamaatregelen afgekondigd.
Wetend dat de problemen nu veroorzaakt worden door mensen die zich niet laten
inenten is dat voor mensen die wel hun prikken hebben gehaald heel zuur.

Dat maakt de situatie voor dit kabinet extra ingewikkeld, want je weet dat je
een overgrote meerderheid van de Nederlanders iets oplegt dat ze niet verdienen.

Werd ons vorige keren solidariteit gevraagd om verspreiding van het virus
te voorkomen. Nu wordt ons feitelijk solidariteit gevraagd met mensen
die zich niet lijken te bekommeren om verspreiding van het virus.

Dat kan nog opgebracht worden voor mensen die om medische redenen
geen vaccinatie verdragen. Maar hoe zit dat met mensen die weigeren omdat
ze Willem Engel aanbidden en mensen die denken dat de god die zij aanbidden
het meest recht wordt gedaan door ziek te worden om vervolgens vertrouwen
te stellen in menselijk handelen om weer beter te worden.

De aanbidders van Engel noemen we wappies, hoe wordt die laatste categorie
eigenlijk genoemd?

Nieuwe coronamaatregelen zullen volgens het kabinet tot boosheid leiden.
Dat lijkt me evident als ik na ga hoe ik daar zelf in sta. Nieuwe maatregelen
doen in ieder geval een groot beroep op het gezond verstand van alle
gevaccineerden. Om dat aan te spreken zullen onze ministers en alle andere
volksvertegenwoordigers de goede toon moeten aanslaan.

Laat ik me daar nou het meeste zorgen over maken.

 

Leave a comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *