Referendum 8 december 2015

(Door Ab Klaassens)

Volgend jaar mogen wij, kiesgerechtigden, meedoen aan een raadgevend
referendum. De uitslag van een raadgevend referendum  moet ons parlement
aan het denken zetten. Het referendum gaat over de vraag of we nou wel of
niet een handelsverdrag moeten sluiten met een land als Oekraïne. Dus
bloembollen die kant uit en pekelaugurken terug.

De jongens van GeenStijl hebben voor zo’n referendum voldoende
handtekeningen verzameld, maar dat zou ze ook gelukt zijn met een thema als
overal 130 en alle dagen gratis bier.

De jongens van GeenStijl zeggen dat sluiting van het handelsverdrag het
begin kan zijn van toetreding van Oekraïne tot de EU, wat dan vervolgens
zou betekenen dat de Nederlandse belastingbetaler weer moet bloeden, zoals
voor Griekenland. Dat verhaal is lulkoek want Nederland heeft heel veel
handelsverdragen met allerlei landen en die kosten de belastingbetaler niks.

Heel dat gedoe van GeenStijl is niks anders dan een pesterijtje, een vorm van
belletje trekken.

Ik hoop te behoren tot een meerderheid die voor dit referendum thuis blijft.

Leave a comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Michelinsterren 7 december 2015

Wij eten graag buiten de deur. Mijn vrouw vaker dan ik. Dat
komt omdat zij veel vriendinnen heeft met wie ze in een
restaurant afspreekt.

Als we uit eten gaan onderscheiden we twee soorten restaurants.
De plekken waar je een hapje eet voordat je bijvoorbeeld naar
de film gaat en de restaurants waar je al dan niet met vrienden
een genoeglijke avond door brengt.

Onze nieuwe woonplaats Eindhoven heeft een keur aan goede
eetgelegenheden hebben wij ontdekt. Vooral in de categorie
hip is het aanbod groot. In dat verband kan ik De Kazerne
aanbevelen. Niet alleen hip, maar ook een goede keuken.

Via enthousiaste verhalen van bekenden kwamen we
kort na de verhuizing bij restaurant Zarzo terecht. We waren meteen
verkocht. Een fantastische keuken, niet alleen qua smaak, maar ook
als het gaat om creativiteit. En met het aardigste horecapersoneel
dat ik ken.

Een paar maanden later streken we er weer neer met een bevriend
stel dat wij culinair hoog inschatten. Dat was spannend want wat als
zij teleurgesteld zouden zijn? Maar nee, ze waren net zo enthousiast als wij.

Mooie opsteker voor Eindhoven
Vandaag worden de Michelinsterren uitgereikt. Zarzo maakt een goede
kans. Het zij ze gegund, ze verdienen het. Als het ze lukt zou dat ook
voor Eindhoven een mooie opsteker zijn. Als de andere chefkoks hun
sterren houden zou het betekenen dat de stad vier sterrenrestaurants
heeft. Hoeveel steden hebben dat? Alleen Amsterdam en Rotterdam
doen het beter en we lopen in de pas met Maastricht. Lijkt me naast
design, licht en techniek een fijn marketingdingetje voor de verkopers
van de stad..

En wij kunnen altijd zeggen: wij wisten al lang wat Zarzo waard was.
Zo’n tekst doet het goed aan de dis.

  1. Jose (reply)

    7 december 2015 at 13:04

    Proficiat voor Zarzo, en voor jou als recensent!

Leave a comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Datajournalistiek 6 december 2015

Donderdag en vrijdag heb ik op het Mediapark in Hilversum een fijne
cursus datajournalistiek gevolgd.

Dat kwam zo: mijn werkgever heeft bedacht dat alle vijftigplussers
bijeenkomsten moeten bijwonen waarin wordt verteld hoe zij
duurzaam de eindstreep kunnen halen.

Nadat ik tijdens de eerste bijeenkomst heibel had gehad met een
meisje van 25 dat vond dat ik als 60-jarige toch echt moest gaan
proberen een andere baan in de journalistiek te krijgen, heb ik voor
de tweede sessie bedankt.

Dat leidde tot een klein conflict met als resultaat dat mijn cheffin tot
de conclusie kwam dat iedereen gelukkiger zou worden als ik in plaats
van die bejaardensessies (dat woord heb ik bedacht) een cursus
datajournalistiek zou gaan volgen.

Cursusleider was Henk van Ess, de grootste digitale schatgraver die ik
ken. Ik heb vaker cursussen van hem gehad. Mijn stelling is: als Henk
het niet kan vinden staat het niet op het wereldwijde web. Nou hoor
ik u al denken: met Google kun toch alles vinden op internet. Jawel, op het
internet dat u en ik kennen, maar dat is slechts het topje van
de ijsberg die www heet.

Dankzij eerdere cursussen van Henk was ik al een laagje dieper gegaan.
Nu hebben we ook nog geleerd wat we met bigdata kunnen. Ik
hoor jongere collega’s die hier al langer mee bezig zijn denken:
“ha, ha, die ouwe wordt ook wakker . . .”. Kijk en dat was nou
precies de bedoeling, dat ik wakker werd en niet in slaap sukkelde
bij ouwelullenbijeenkomsten.

Leave a comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Vocalies (387) 6 december 2015

(Door Marlies)

Op mijn eigen website Vocalies staat een nieuwe podcast met klassieke
muziek.

Helen Donath komt naar Nederland! Helen wie? Helen Donath,
wereldberoemde sopraan…. Bezig aan haar afscheidstournee en die doet ze
met concerten en masterclasses.

Het Internationaal Vocalisten Concours heeft haar weten te strikken. Ze komt
in een van de mooiste zaaltjes in Brabant haar Masterclass geven en haar
concert zingen: Muziekcentrum de Toonzaal in Den Bosch, de thuisstad van
het IVC.

Uw Vocalies zit in een kaartenbakje voor persbrichten van het IVC, vandaar
dat ik het weet en het u kan vertellen.

Op 19 december om 20.15 uur begint haar afscheidsconcert; begeleid door
echtgenoot Klaus zingt ze liederen, onder de titel “Ein glückliches
Sängerleben”. Ze is net 75 en ze is zuinig geweest op haar stem, dus er zal veel
te genieten vallen.

Ook de masterclass kunt u bezoeken, die is op zondag 20 december, vanaf
19.30 uur, in diezelfde toonzaal.

Glansrijke carrière
Nog maar even over Helen Donath, dan weet u wie u voor u heeft, als u haar al
niet kende van de glansrijke carrière die ze maakte.

Ze is geboren in de VS, in een stadje met de illustere naam Corpus Christi in
Texas.

Ze debuteerde als Lieder- en concertzangeres in New York in 1958 (pas 18!) Ze
waagde de overstap naar Europa en studeerde verder in Keulen, waar ze lid
van de operastudio werd.

In 1967 debuteerde ze bij de Salzburger Festspiele als Pamina in Mozart’s ‘Die
Zauberflöte’. Daarna lag Europa (ook) aan haar voeten.

Ze zong zeer uiteenlopende operarollen, van componisten als Mozart, Wagner
en Stravinsky. In juli 2015 sloot ze haar opera-carrière af in Wiesbaden, met
een rol in Brittens ‘The turn of the screw’. Ze werkte met grote dirigenten:
Leonard Bernstein, Georg Solti en Herbert von Karajan.

Tijdens haar afscheidstournee door Europa geeft ze maar één concert in
Nederland en u kunt daarbij zijn!

Nooit van gehoord
Ik zocht en vond op YouTube een heleboel opnamen van haar, maar koos voor
het übertuttige stuk uit de onbekende operette ‘Das Spitzentuch der Königin’
van Johann Strauss. Nóóit van gehoord, van die operette. Of dat een schande
is zal ik eens uitzoeken….

Surf zelf, er staan ook een paar interviews met haar op YouTube, kan
interessants opleveren.

Klik hier voor het filmpje.

 

Leave a comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Rob van Gijzel 2 december 2015

Onze burgemeester Rob van Gijzel vertrekt per 1 september 2016. Ik heb
hem aanvankelijk gewantrouwd, maar naarmate de jaren verstreken begon ik
in te zien welke waarde hij had voor de stad.

Van Gijzel was de man die bij zijn aantreden had bedacht dat zijn afdeling
communicatie hem vooral onder de aandacht van de landelijke media
moest brengen. Hij had niet zoveel op met lokale media hoewel zijn vader
in een grijs verleden provinciaal verslaggever van het Vrije Volks was en
ik zijn broer ken als voormalig chef-stadsredactie van dezelfde krant.

Rob dacht groter, hij wilde aanschuiven bij Pauw en Witteman. Dat wekte bij
ons, de regionale journalistiek, de indruk dat hij bezig was met een Rob van
Gijzel-show.

Na verloop van tijd bleef een enkele collega nog mokken op de
burgemeester van de grootste stad in onze provincie, maar de meeste
mensen ontdekten dat het Rob van Gijzel in de eerste plaats te doen
was om zijn geliefde stad. Zijn ietwat arrogante houding werd als een
strategisch wapen geaccepteerd.

De langste tijd van zijn ambtstermijn woonde ik in Den Bosch. Ik zag
dat die stad steeds meer in zichzelf gekeerd raakte en een burgemeester
had die barstte van zelfgenoegzaamheid en waarvan iedereen nu zo
langzamerhand vindt dat hij plaats moet maken voor iemand anders.

Ondertussen zag ik Eindhoven nationaal en internationaal steeds
vaker op de kaart staan. De naam Van Gijzel was onlosmakelijk
verbonden met die groei. Raadsleden roemen hem daar nu voor.

Van Gijzel is de man die er voor zorgde dat de Brabanders die de
stad bevolken de blik naar de wereld richtten in plaats van naar de
eigen navel, zoals in de provinciehoofdstad. Van Gijzel is ook de man met
grote visies. Voor mij persoonlijk geldt dat hij  de man is die voor een
temperament zorgde in de stad, waardoor ik er naartoe terug verlangde.

Leave a comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Vara 2 december 2015

(Door Ab Klaassens)

Op zaterdag 28 november besteedde de Omroep van Wakker Nederland in
haar radioprogramma opmerkelijk veel aandacht aan een congres van de
Socialistische Partij waarin een nieuwe leider moest worden gekozen.

De verslaggeving van deze Telegraaf–satelliet was zo neutraal dat ik begon te
twijfelen aan de kwaliteit van mijn gehoorapparaat.

In de jaren vijftig van de vorige eeuw luisterden de vromen naar de katholieke
of de protestante omroep, de liberalen naar de algemene omroep, de
vrijzinnigen naar de vrijzinnige omroep en de socialisten naar de VARA en
waar die letters voor staan weet niemand meer sinds ene Matthijs een half
miljoen per jaar claimt voor acht maanden werk.

Op één van twee Hilversumse radiozenders in de jaren vijftig was de
zaterdagmiddag het speelterrein van de VARA.

Het was toen nogal wat dat die rooie VARA bereid bleek een uur zendtijd af te
staan aan de aartsvijand van de rooien, de VVD. Die partij hield een congres
en liet in de door de rooien beschikbare zendtijd allerlei geluiden horen die
nietsvermoedende vaste luisteraars van de VARA vertwijfeld naar hun
lidmaatschapskaart deed zoeken..

Dat werd er niet beter op toen een door de VVD ingehuurde presentator de
verslaggeving van het VVD-congres afsloot met de woorden: “En dan geef ik u
nu terug aan de VARA-studio en desondanks wens ik u nog een prettige
middag.”

Leave a comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Legaliseer wietteelt 1 december 2015

In mijn journalistieke loopbaan zijn er twee constanten waar na veertig jaar
nog nauwelijks beweging in zit. De eerste is de permanente bewoning van
recreatiewoningen, de tweede is gedoe over wietteelt.

Begin jaren zeventig was op de Veluwe, waar ik toen werkte, de kwestie van de
permanente bewoning een heet hangijzer. Dat is het nog steeds. In veertig jaar
hebben generaties lokale politici deze kwestie niet kunnen oplossen.

In diezelfde periode werd het roken van stikkies, zoals dat toen heette, door de
overheid tot probleem gebombardeerd. Vooral in het dorp waar ik werkte was
dat een dingetje. Ik weet nog dat wij bij de krant een tip kregen dat iemand
achter de jongerensoos was gesignaleerd met een joint tussen de lippen. Ik
herinner me zelfs de naam van de jongeman.

De overheid heeft sinds die ene joint in Barneveld het gedoogbeleid bedacht.
Daarmee zijn we van de drup in een stromende regen geraakt. Werden veertig
jaar geleden slechts de goede zeden in een streng gereformeerd dorp bedreigd,
nu is er in Brabant een wietoorlog aan de gang. Compleet met liquidaties en
burgemeesters die bedreigd worden.

Burgemeesters smeken om gecontroleerde wietteelt zodat criminelen de wind
uit de zeilen wordt genomen. Een VNG-commissie maakt zich er sinds deze
week hard voor. De landelijke overheid maakt nog geen bewegingen. Die
beroept zich op Europese regels, terwijl de kogels ons om de oren vliegen en
de kosten van de bestrijding van de wietteelt tot ongekende hoogte zijn
gestegen.

De criminelen anticiperen ondertussen door een industrie op te tuigen van
chemische drugs, voor het geval ze het monopolie op de wietteelt kwijt raken.
Ik denk dat het tijd wordt voor gecontroleerde wietteelt en dat het geld dat nu
wordt gebruikt om zoldertjes met tien plantjes leeg te halen wordt ingezet
voor bestrijding van die veel gevaarlijker pillenindustrie. Maar ik bang dat ik
op de dag van mijn pensionering zal schrijven: tijdens mijn loopbaan waren er
twee constanten . . . . .

Leave a comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Zwarte Piet 30 november 2015

(Door Ab Klaassens)

Ongeveer een jaar geleden vroeg ik Jim, bediende in een Turkse winkel
in de buurt waar ik woon wat hij vond van de pietendiscussie die toen
in grote hevigheid woedde in de media.

Jim, Antilliaan en zo zwart als een mens kan zijn, vertelde mij dat hij in de
maanden oktober-november-december het liefst thuis zou blijven met de
gordijnen dicht.

Want vanaf het moment waarop de pepernoten zich aandienden in de
schappen van de winkels werd hij nageroepen als zwarte piet en kwamen
kinderen hem bananen aanbieden.

Afgezien daarvan beschouwde Jim de zwart geverfde blanken als slecht
getekende karikaturen van zichzelf.

De discussie over onze Piet is weer opgelaaid doordat de Hema het zwart
van de pieten in haar reclame-uitingen heeft  vervangen door een veegje roet.

De reacties waren, zoals iedereen kon voorspellen, weer van hooligans-niveau

Ik vraag me af wat er gebeurd zou zijn als Geert Wilders zou hebben
verklaard dat zwarte piet eigenlijk een moslim is.

Leave a comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Boerkaverbod 29 november 2015

Voor de vijfde keer proberen onze politieke leiders een boerkaverbod in te
voeren. Want zeggen ze, in bepaalde situaties is het van belang dat mensen
elkaar in de ogen kunnen kijken. Zoals in zorginstellingen, het onderwijs, in
overheidsgebouwen en in het openbaar vervoer.

Tot nu toe kreeg de regering de handen niet op elkaar voor een boerkaverbod.
Veel politici vinden dat die paar vrouwen in Nederland die niet hun leven lang
bezig zijn met de vernieuwing van hun garderobe, niet de moeite van een
debat waard zijn. Zelfs de PVV niet. Geert Wilders zag ooit meer heil in
moslims pesten met een kopvoddentaks.

Storm van verontwaardiging
PvdA-minister Ronald Plasterk gaat een nieuwe poging wagen, zodat hij toch
vermeld wordt in de annalen van de Nederlandse geschiedenis. Als het aan de
regering ligt krijgt iemand die een boerka draagt een boete van 400 euro.
Daar moet een storm van verontwaardiging op komen van al die mensen die
op verjaardagen klagen dat ze drie tientjes boete kregen hoewel ze maar een
paar kilometer te hard reden.

Ik voel wel iets voor de gedachte dat je in bepaalde gevallen iemand in de ogen
moet kunnen kijken en dat het dragen van de boerka daarom beperkt wordt
tot de huiselijke kring of de moskee. Het is voor mij niet meer dan een kwestie
van beschaving om jezelf in het sociale verkeer bekend te maken.

Het zou wel fijn zijn als tegelijkertijd met het boerkaverbod er een verbod
komt op anonimiteit op internet. Het aantal vrouwen dat zich verstopt in een
kleed is een fractie van het aantal mensen dat onder een schuilnaam vuil spuit
over diezelfde vrouwen. Iedereen die op internetfora los gaat over moslims,
christenen, vluchtelingen, rechters, politici, ambtenaren, politiemensen en
andere groepen die hun geluk in de weg staan, zou verplicht het masker af
moeten leggen. Een kwestie van beschaving.

  1. ab klaassens (reply)

    30 november 2015 at 19:46

    Als ik onder naam reageer op de vuiligheid van Twitter, Facebook en de sites van GeenStijl en Telegraaf
    moet ik een nieuwe glasverzekering afsluiten.Vandaag hoorde ik op de radio dat twee miljoen Nederlanders
    een verstandelijke beperking hebben. Dat wist ik niet maar onderhuids gloeide wel een vermoeden.

Leave a comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Vocalies (386) 28 november 2015

(Door Marlies)

Eerst effe: ik heb op mijn eigen website Vocalies weer een nieuwe podcast
gezet.

Foei, wat ging het leven er met me vandoor de afgelopen weken. Allemaal leuk
hoor, wat er zoals gebeurde: fijne wandeltocht gemaakt met vriendin, druk op
het werk, effe op en neer naar jarige zus, gebreid dat het een aard had, naar de
bruiloft van zwager, affijn, het leven in het algemeen za’k maar zeggen.

Een van de leukere dingen die gebeurde was dat ik gevraagd werd niet alleen
met kerst maar ook met oud en nieuw een reis te begeleiden. Het gaat er van
komen: met oud en nieuw zit uw Vocalies in de Scala van Milaan.

Waarschijnlijk kun je me op 4 januari opvegen, maar alla, van leven word je
moe en daarna lonken de Kaapverdische eilanden.

Een van de leuke bijverschijnselen van al deze drukte is dat u mee kunt
genieten van de producties waar ik met de gasten van Musico naar toe mag.
Laten we in deze tijd van sprookjes (de Sint en het kind van Bethlehem)
daarom maar eens beginnen met Hänsel und Gretl van Engelbert
Humperdinck (niet de zanger, de componist, maar dat had u al begrepen).

Humperdinck werd geboren in 1854 in Duitsland. Zijn vader was leraar , zijn
moeder dochter van een dirigent en cantor. Hij studeerde muziek aan de
Rheinische Musikhochschule in Keulen en werkte daar ook korte tijd. In 1876
verhuisde hij naar München en studeerde en werkte daar verder. Met een
gewonnen studiebeurs kon hij in Italië verder studeren.

Hij trok vervolgens zo’n beetje Europa door, was eventjes medewerker van
Richard Wagner. Hänsel und Gretl was zijn bekendste werk, het maakte hem
financieel onafhankelijk.

Ik hoef u het verhaal niet uit te leggen. Het is een variant op het aloude Hans
en Grietje-sprookje dat vooral bij kinderen zeer tot de verbeelding spreekt.

Veertien engelen
Heerlijke rollen om te zingen, vooral die van de Knusperhexe, want die mag
nou eens lekker schel en lelijk (let op: niet vals!) uithalen. Het bekendste
stukkie eruit is het gedichtje dat ook mijn kindertijd domineerde. Ik kan het
nog uit mijn hoofd opschrijven:

’s Avonds als ik slapen ga, volgen mij veertien engelen na
twee aan mijn hoofeind, twee aan mijn voeteind,
twee aan mijn linkerzij, twee aan mijn rechterzij,
twee die mij dekken, twee die mij wekken,
twee die mij wijzen naar ’s hemels paradijzen.

Het is een duet tussen Hans en Grietje en het is van een aandoenlijkheid die
zelfs de meest verstokte cynicus kan laten smelten (vooropgesteld dat hij/zij
erin mee wil gaan natuurlijk).

Hou de website in de gaten, want ik ga al die producties lekker met u
voorbespreken, kunt u een beetje meegenieten van de reizen die ik maak.

André Rieu
Ik laad een filmpje op van een concert van André Rieu ergens in Duitsland.
Hij legt het nog een keer uit en de blik van Hänsel ging bij mij meteen naar
mijn hart. En de komen zo prachtig unisono uit, die twee! En dan het koper:
naar goed-Limburgse traditie spatzuiver en stijlgetrouw. Wie wil schelden op
Rieu doet dat maar ergens anders. Ik bewonder hem zeer en hij zet een
’einwandfreie’ versie van dit schattige duet neer.

 

  1. Wieneke (reply)

    29 november 2015 at 09:24

    Wat zoet, die twee. Ik had het optreden al eens eerder gezien op tv en toen vond ik het ook al zo leuk en mooi.
    Schelden op Rieu??? De man verdient alleen maar lof! Zoveel plezier brengt hij de mensen tijdens de concerten. Ik kijk er graag naar en word met de minuut vrolijker.

Leave a comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *