Voorbeeldfunctie 5 april 2017

Ik heb ooit een aanvaring gehad met een stagiaire met Turkse roots. Aan de
koffietafel spraken we over haar ambities als journalist. Ze was ambitieus en
ze had potentie om die ambities waar te maken.

Het ging mis toen ik zei dat ze een voorbeeldfunctie had voor andere
allochtone jongeren die het vak van journalist wilden uitoefenen. Ik bedoelde
het goed, er zijn immers veel te weinig allochtone journalisten.

De stagiaire ontplofte na mijn opmerking. Zij was, zei ze, wie ze was en ze
wilde niet in een hokje geduwd worden en al helemaal niet als voorbeeld
gesteld worden voor al die andere mensen die in hokjes werden geduwd.
Ik diende haar als mens te zien en niet als derde generatie Turkse.

Nou ben ik iemand die een ander als persoon beoordeelt in plaats van als
Nederlander, Amsterdammer, Turk of Marokkaan, maar sinds die dag
ben ik extra alert.

Vanmorgen stond in het Eindhovens Dagblad een interview met de
Eindhovense wethouder Yasin Torunoglu. Ook derde generatie Turk.
In het verhaal legt de verslaggeefster hem voor dat hij een geslaagd man is
en dus een voorbeeldfunctie heeft. In de verhitte debatten over vóór of tegen
Erdogan zou hij volgens de schrijfster rust en kalmte moeten brengen.
Yasin denkt daar anders over. Hij is wethouder voor alle Eindhovenaren,
zegt hij, niet alleen voor de Turken.

Yasin is in de eerste plaats een mens, in de tweede plaats een bestuurder.
Net als onze stagiaire in de eerste plaats mens was en in de tweede plaats
een ambitieuze jonge vrouw met veel potentie. Eigenlijk zou elke journalist
– mijzelf incluis hoor – zich eens moeten afvragen of hij of zij zelf een
voorbeeldfunctie zou kunnen hebben in een mediawereld die steeds meer
in de greep van infotainment komt in plaats van Turken de maat de nemen.

Leave a comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Turken 12 maart 2017

Zaterdagavond, met een goed humeur dankzij de overwinning van PSV, ben ik
via het NOS-Journaal en Twitter de problemen met de Turkse minister in
Rotterdam gaan volgen. Ik zag Kees van Dam aan het front. Er werd op dat
moment snel overgeschakeld naar Kees en verdomd de ME was twintig meter
opgeschoven. Dan waardeer je als kijker de publieke omroep.

Toen ik een uurtje later naar bed ging was er nog eens tien meter bijgekomen.
Op Twitter was het erger en ik leefde in de veronderstelling zondagmorgen
wakker te worden van het geluid van Turkse straaljagers. Maar ik werd
wakker van een koolmees die zich van geen kwaad bewust was en probeerde
een vrouwtje te verleiden.

Het eerste wat ik deed was uit het raam kijken. Er stond geen Turkse tank op
het kruispunt beneden. Gelukkig maar want dat is de kortste weg naar de
slijterij aan de overkant.

Vanmiddag op het terras in een Kempische uitspanning kon ik ook zonder
problemen een Leffe Blond bestellen. De eerste dit jaar na een stevige
wandeling door een bos waarboven de buizerds op de thermiek hoger en
hoger stegen.

Thuisgekomen las ik dat Turken in hun eigen land oranje sinaasappels
uitpersten uit protest tegen Nederland. Dat vond ik een goeie actie. Dat doe ik
ook elke morgen, niet uit protest, maar omdat ik een glaasje vers
sinaasappelsap bij het ontbijt lekker vind. Sinds ik dat doe heb ik geen
ochtendhumeur meer. Die Turken weten wel hoe ze chagrijn aan moeten
pakken.

Leave a comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Boos 6 september 2016

De momenten dat ik uit mijn slof schiet worden minder, maar soms
gebeurt het nog. Gisteravond schoot ik uit mijn slof. Het kwam door
Fidan Ekiz, tafeldame bij De Wereld Draait Door. Ik heb niks tegen
haar persoonlijk, ik ken haar niet.

Maar gisteren werd ik wel boos op haar. Ze sprak over het feit dat Turkse
ouders hun kinderen van scholen halen die bekend staan als
Gülen-scholen. Ze vond het verschrikkelijk voor de kinderen. Dat
hebben zij en ik gemeen.

Ze citeerde uit een artikel in Trouw. Daarin stond dat islamitische
scholen verzuild zijn. Logisch. Verzuiling is een kenmerk van elk geloof,
want mensen pikken de krenten uit de religieuze pap die ze
het smakelijkst vinden.

Het geïmporteerde Turkse conflict dat op dit moment de media in
Nederland in de greep houdt vind ik verontrustend, maar ik denk
dat de grote massa in Nederland het geen zier interesseert. Die wil werk,
goede gezondheidszorg en een veilige buurt.  Die veiligheid kan in
gevaar komen als het Turkse conflict invloed gaat krijgen op het eigen
leven. Daarom moet alles worden gedaan om dat te voorkomen.

Ik maakte me boos over de oplossing die Fidan aandroeg. Ze stelde
voor om in Nederland alleen nog maar openbare scholen toe te
staan. Haar argument: wij kunnen de vrijheid van onderwijs
niet aan.

Haar oplossing zou betekenen dat alle bijzondere scholen gesloten
moeten worden. Dat zou het einde zijn van  een systeem dat ons land
maakt  tot wat het is omdat er, plotseling, uit het niets, een groep Turkse
Nederlanders  is die de vrijheid van onderwijs niet aan kan. Dat vind ik
iets heel anders dan het algemene ‘wij’. Het gaat hier om een groep die zich
nadrukkelijk manifesteert als ‘zij’.

Als dat de manier is waarop een intelligente vrouw met Turkse roots een
probleem wil aanpakken dan ben ik bang dat zelfs de grootste verdedigers
van de multiculturele samenleving afhaken.

  1. Wieneke (reply)

    6 september 2016 at 09:13

    Dat multicultiknuffelgroepje wordt met de dag kleiner, want waarom zou je nog investeren in iets dat totaal mislukt is?

  2. Harry Perton (reply)

    9 september 2016 at 11:51

    ” een systeem dat ons land maakt tot wat het is”

    Als deze apodictische stelling alles is wat het waard maakt om voor godsdienst-geïnspireerd onderwijs op te komen, dan ziet het er slecht voor dat onderwijs uit.

  3. Koos Luijten (reply)

    10 september 2016 at 10:21

    Er zijn vele redenen om bijzonder onderwijs af te schaffen. Die reden die mevrouw Ekiz noemt, staat niet in mijn top 10…

  4. Laurent (reply)

    10 september 2016 at 22:52

    Wij hebben alleen maar Bijzonder Onderwijs omdat dat in 1917 moest worden toegegeven aan de Katholieken die tegen vrouwenkiesrecht waren.

Leave a comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.