Wat is erger, de AIVD of Google 3 maart 2018

Discussie over de sleepwet? Gaan wij echt tegen stemmen omdat we bang zijn
dat de AIVD alles van ons te weten zal komen? Ik geef toe dat dat geen fijne
gedachte is, maar ik maak mij meer zorgen over Google.

Een tijdje geleden schreef ik al eens dat ik met mijn vrouw een mailwisseling
had over de aanschaf van nieuwe matrassen. Prompt kreeg ik mails  in de
spambak van een matrassenboer.

Een paar weken geleden maakte ik een afspraak met iemand. In mijn
Googlemail heb ik de functie uitgeschakeld dat afspraken rechtstreeks in mijn
Googleagenda komen. Ik maak zelf wel uit hoe ik dat in mijn agenda zet. Wie
schetst mijn verbazing dat via degene met wie ik de afspraak maakte die toch
rechtstreeks in mijn agenda kwam.

Nog niet zo lang geleden schreef ik dat ik een beetje spijt had van het feit dat
ik mij veertig jaar geleden niet had aangemeld voor de Bescherming
Burgerbevolking. Vandaag vond ik in de spambak een aanbieding voor een
militaire zaklamp. Dat kan geen toeval zijn.

Mijn collega blogger Ab Klaassens schreef kortgeleden een stukje over het
referendum waar ik het hartgrondig mee eens ben. Daar zou ik nog aan willen
toevoegen dat mensen niet alleen moeten nadenken over onderwerpen van
referenda, mensen moeten ook nadenken over de vraag wat erger is: de AIVD
die terrorisme bestrijdt en die en passant hoort dat ik mijn vrouw bel om te
melden dat ik later thuis ben of Google die volgens mij al meeleest terwijl ik
dit typ.

Lieve mensen, koop ook een nieuwe matras en wordt ’s morgens verstandig
wakker.

Leave a comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Google 21 maart 2017

Boeren zijn over het algemeen slimme mensen. Ze klagen veel, zo
is het beeld, maar ik vind ze vooral ondernemend. Neem nou de
Peel. Daar zijn veel boerderijen verdwenen, maar de boeren zelf
zijn niet bij de pakken neer gaan zitten. Het ene na het andere
recreatieve boerenbedrijf is er uit de grond gestampt.

Daarom konden wij zondag happen en stappen. Dat is een wandeling
van 12 kilometer te beginnen bij de Brabantse Kluis in Aarle Rixtel.
Een schitterend klooster waar nog steeds nonnen in wonen en een
bijbehorende kloosterboerderij die nu een pleisterplaats is waar ze
met de benen buiten hangen.

Aldaar kregen wij voor het bedrag van 27,50 euro per persoon koffie
met gebak en een wandelroute. Voor dezelfde prijs kregen wij op de
tweede locatie (een boer die nu een restaurant en een golfbaan
exploiteert) een voorgerecht. In het volgende restaurant kregen we een
hoofdgerecht en op het eindpunt, opnieuw de Brabantse Kluis, wachtte
ons een voortreffelijke toetje.

Het plan om te gaan  happen en stappen was bedacht door mijn vrouw en een
vriendin toen zij een tijdje geleden bij het restaurant van het hoofdgerecht
samen lunchten. Ze werden op de culinair-recreatieve uitspatting
geattendeerd door de uitbaatster.

Toen wij gedrieën binnenstapten herkende de waardin de dames
direct. “Nou jullie laten er geen gras over groeien”, ze ze. “Het is nog maar
kort geleden dat jullie dat hier aan dezelfde tafel besloten”.

Hoezo Google onthoudt alles??

Leave a comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.