Hoe lang ben ik al niet meer bij de kapper geweest? Twintig jaar? Meer denk ik. Sinds ik afscheid nam
van mijn vette piekhaar, een tondeuse kocht en mijn vrouw de taak van kapper over nam. Die tondeuse,
herinner ik mij, heb ik afgerekend in guldens. Die was toen best duur, maar wel een investering
voor het leven.

Wat ik mij herinner van kapperszaken is dat het plekken waren waar vooral veel werd geouwehoerd. Door
de kapper en de clientèle. Een half uurtje bij de kapper leverde een schat aan informatie op. Vroeger was
het voor een lokale journalist de place to be.

Er werd ook veel geroddeld over de mensen in het dorp. Dat waren de verhalen waar je vroeger niet over
publiceerde. En je las er de bladen. De kapsalon gebruikte je als alibi. “Dat las ik bij de kapper”, is misschien
wel heel lang het meest gebruikte excuus geweest voor politiek correct links.

Zou het nog steeds zo zijn in de kapsalons? Ik denk het wel. Een vriendin van ons had tijdens haar
werkend leven een kapsalon. Na haar pensionering springt ze af en toe bij als haar opvolgster handjes
te kort komt. Nog steeds kan ze fantastisch vertellen over wat ze allemaal hoort als ze met haar handen in
het haar van de dames uit het dorp zit. Ze kan het tegen ons vertellen want het is ver van Eindhoven en
wij kennen niemand. Nou ja, niet persoonlijk dan.

Als ik door de stad fiets zie ik veel kapperszaken die vooral gerund worden door mensen uit een andere
cultuur. Daar klonteren altijd veel mensen samen. Voor die mensen is de kapper een ontmoetingsplek.

En zo hoort het ook. Dat mag niet veranderen.

Vorige week zag ik een nieuwe zaak in onze volkswijk met de naam Knip & Go.  Dat &Go is modern.
Het betekent in alle gevallen dat je snel wordt geholpen en geen tijd verliest. Want tijd verliezen dat
kan anno 2019 niet meer.  Als moet snel, snel, snel. Dat snap ik, maar een kapper die in een
doodnormale Eindhovense buurt zijn zaak Knip & Go noemt heeft het volgens mij niet goed begrepen.

,

Leave a comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.