Voetbal 11 juli 2018

(Door Ab Klaassens)

Types als Louis van Gaal hebben het voetbal dood geanaliseerd. Ik kijk
hoogstens nog naar een samenvatting en zelfs die beleef ik meestal als staren
naar langzaam groeiend gras.

Voetballers zijn geworden tot hun imitaties op de stangen van het
tafelvoetbalspel: puppets on a string. De verdedigers is geleerd hoe ze de nog
weinige individualisten straffeloos onschadelijk kunnen maken. Sterren als
Ronaldo, Messie en Neymar zie je niet terug in de finale van het WK in
Rusland.

Voetbal was het spel van het onverwachte. Dat willen de trainers van nu in
hun Armani-pakken zo ver als maar mogelijk is elimineren. Ooit was het een
spel om de eer. Nu is het een strijd om de miljoenen. Dan wordt het tijd om
niet meer afhankelijk te zijn van de weersomstandigheden. Stadions krijgen
een dak, gras wordt plastic.

Doordat de strijd om de eer is geëscaleerd tot een supportersoorlog eist de
overheid dat wedstrijden voortaan worden gespeeld in besloten kring, zonder
toeschouwers. Ze mogen wel op TV, die wedstrijden.

Gaap, gaap…

Leave a comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Veteranen 21 februari 2018

Een lokale omroep is net een gewoon bedrijf. Het gaat met vallen en opstaan.
Neem nou die ene cameraman, één van de veteranen,  die had bedacht dat hij
zich wil bekwamen in het filmen van voetbalwedstrijden. Daar had hij al wat
ervaring mee.

Deze week belde hij op. Hij had om te oefenen een wedstrijd van een goed
amateurteam gefilmd. Het is te prijzen dat iemand zijn vrije middag opoffert
om te leren. Zeker als je bedenkt dat de man een leeftijd heeft bereikt waarop
veel anderen denken dat ze alles al weten.

Hij vertelde me dat zijn eerste oefening niet goed was uitgepakt. “Kijk”, zei hij,
“ik heb best wel wat voetbalwedstrijden gefilmd, maar dat waren allemaal
veteranen. Als je daarop inzoomde, dan had je tijd genoeg die speler te volgen
voor een goed shot. Maar ja, dit waren goeie, jonge voetballers en op het
moment dat je hebt ingezoomd zijn ze al weer uit beeld”.

Leave a comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Collega 13 december 2017

Ik werk tijdelijk in een dorp om daar als hoofdredacteur a.i. de lokale Omroep
Meierij van de grond te tillen. Mijn werkruimte is een vergaderkamertje in een
studio die is ondergebracht in misschien wel het mooiste sociaal-cultureel
centrum dat ik ooit heb gezien.

Heb je leuke collega’s, vroegen de collega’s van Omroep Brabant. Ik moest
lachen. Ik breng mijn dagen grotendeels door in stilte. Af en toe komt
er een vrijwilliger binnenlopen. Het zijn merendeels gepensioneerden. Ze
lopen binnen voor een praatje. Deze “collega’s” hebben het nooit over dingen
waar mijn officiële collega’s voor warmlopen. Het leven in dit Brabantse
Meierijdorp heeft een andere dynamiek dan ik op de redactie van Omroep
Brabant gewend ben.

Ik heb wel veel vergaderingen en besprekingen dus dan ontmoet ik mensen,
dat is overigens vaak ’s avonds. Waar je bij een professioneel bedrijf mensen
aanschiet om dingen te regelen, mail ik me nu suf. Alles gaat hier op afstand.

Het voordeel is dat ik weinig word afgeleid en dus veel kan doen. Maar als het
dan maandagmorgen is na de wedstrijd Ajax-PSV  heb ik niemand om effe
lekker over voetballen te zeiken, toch de belangrijkste bezigheid bij de
koffieautomaat.

Alleen op dinsdag en donderdag heb ik collega’s. Dat zijn Joep en Mariska,
twee mensen met een verstandelijke beperking die  – bij wijze van
dagbesteding –  samen met een begeleider Special Radio maken in de studio.
Denk niet te licht over hun programma want onlangs was Frans Bauer te gast
en ook Youp van ’t Hek schoof al eens aan.

Joep is een downer. Gelukkig is hij ook een PSV-fan. Hij weet alles van de
club. Toen ik dinsdagmorgen binnen kwam en Joep al in mijn werkruimte zat,
hoefde ik alleen maar te zeggen: “. Mogguh Joep, balen hè zondag . . . “.

“Maar woensdag winnen we van Groningen. En het seizoen is nog lang. We
worden kampioen”, antwoordde hij meteen.

Joep is een fijne collega. Als het ooit zover komt dat Omroep Meierij een
praatprogramma krijgt over voetbal weet ik al wie mijn Gijp wordt.

  1. Harry Perton (reply)

    15 december 2017 at 23:08

    Van Groningen winnen. Jaja.

Leave a comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Voetbal 27 februari 2017

(Door Ab Klaassens)

Een voetbalelftal, genaamd ‘de Rotterdammers’ wint met 2-1 van een
voetbalelftal genaamd ‘de Eindhovenaren’.

Bij de Rotterdammers speelt niet één Rotterdammer. Bij de Eindhovenaren
speelt niet één Eindhovenaar.

Toch loopt in Rotterdam en Eindhoven het plaatselijk chauvinisme hoog op.
Die mannen in het veld, of ze nou uit Equador, IJsland, Uruguay of
nergenshuizen komen, zijn ‘van ons’.

Het zou mooi zijn als we even liefdevol konden denken over mensen van ver
die niet zo goed zijn aan de bal.

Leave a comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.