Hond 16 september 2016

(Door Ab Klaassens)

Vanuit mijn vakantieadres in Cadzand zie ik waar de Westerschelde verdwijnt
in de Noordzee.

Ik sta meestal vroeg op omdat ik graag zie wat er allemaal gebeurt als het licht
nog brak is.

Elke ochtend verschijnt aan het begin van het duinpad een grote zwarte hond
zonder begeleiding. Hij snuffelt aan elk paaltje en struikje waar collega’s
eerder een boodschap hebben achtergelaten, secuur als een oude
kantoorbediende die de post doorneemt.

Overal zet hij zijn eigen stempel in zuinige druppels, want het pad is lang en
velen zijn hem voor geweest.

Elke ochtend loopt het beest uit mijn beeld bij een bocht  of kuil in het pad.
Overdag als ik door het dorp loop zoek ik naar mijn eenzame strijder. Maar
alle zwarte honden die ik zie hangen sullig in een tuigje.

  1. Wieneke (reply)

    16 september 2016 at 10:07

    Hm, sullig in een tuigje. Lola heeft ook altijd een tuigje om en is om de donder niet sullig. Het getuigt in ieder geval van de netheid van de hondenbezitters dat ze hun honden niet los laten lopen. Het mág niet eens in de bebouwde kom. AVP, weet u wel.

Leave a comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Broodje hond 20 mei 2016

(Door Ab Klaassens)

In sommige delen van China en in Korea eet men graag hondenvlees, bij
voorkeur van honden die langzaam zijn gewurgd.

In Nederland eet men graag  vissen, bij voorkeur haringen, die bij duizenden
tegelijk in netten langzaam worden gewurgd.

Chinezen en  Koreanen hebben voor zover mij bekend geen bezwaar tegen
onze visvangst  en het verminken en pekelen van haringen, maar
Nederlanders hebben wel bezwaar tegen het wurgen en roosteren van
honden.

Het verschil: een hond komt naast je op de bank zitten en een haring niet.

Leave a comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.