Excursie 18 november 2015

Zo lang ik bij Omroep Brabant werk hebben wij groepen luisteraars en kijkers over de vloer.
Zo’n radio- en televisiestudio heeft aantrekkingskracht, met al z’n bekende presentatoren,
presentatrices en verslaggevers. Die collega’s kunnen zich dan laven aan bewonderende
blikken van gewone Brabanders.

In de tijd dat ik zelf rondleidingen verzorgde kon ik mijn gasten geen groter plezier doen dan
ze voor te stellen aan onze radiovoice André van Dongen. Mensen vonden het machtig interessant
de man achter Brabants beroemdste stem te ontmoeten. “Is hij uw baas? ” vroegen ze dan.
“Andersom”, antwoordde ik naar waarheid. Waarna iets van de glorie van mijn bekende
collega op mij afstraalde.

Euforie ontstond als onze belangrijkste troef, de roemrijke weerman Johan Verschuuren
in huis was. Johan moest overigens opvallend vaak op vrijdagmiddag in de studio zijn.

Vorige week en ook deze week hebben wij bezoek van de club gepensioneerd
Hoger Philips Personeel.

De voorzitter, een dame met een prachtige sjawl, ontvangt de leden van haar club in de hal.
Op een tafel heeft ze een presentielijst en iedereen die binnen komt wordt afgevinkt.

Op momenten dat ze even niets hoeft op te schrijven vertelt ze aan iedereen die het horen|
wil dat haar gasten van ver moeten komen, namelijk uit de villawijken van de
ommelanden van Eindhoven.

Niets vermoedend liep ik vorige week binnen. Zoals gewoonlijk liep ik rechtstreeks naar de
rekken waar het personeel de jassen ophangt. De dame riep mij streng toe:
“Meneer, meneer . . . u moet hier zijn”.

Vandaag stond ze er weer. Er zijn schijnbaar zoveel voormalige Philipsbazen dat ze niet
allemaal in één keer op bezoek kunnen komen. Ik begreep nu ook waarom het voor
zo’n dame onmogelijk is alle gezichten van haar clubleden te kennen.

Leave a comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.