Makelaars 31 maart 2017

Droogkoken, het overkomt me wel eens als ik er in de keuken even
de aandacht niet bij heb en de geur van aangebrande piepers mij
er ongenadig op wijst dat multitasking iets voor vrouwen is.

Ik kwam het woord droogkoken vandaag tegen in het Eindhovens
Dagblad. Makelaars blijken droog te koken. Daar had ik nog nooit van
gehoord. Dat is ook niet gek, want het is voor het eerst dat het
gebeurt.

Het is een bijzonder fenomeen. Het woningaanbod is zo krap dat er
niet genoeg huizen zijn om alle makelaars een boterham te laten
verdienen.

Ik heb in mijn leven al enkele malen een huis gekocht en verkocht. Dat
is waarschijnlijk de reden waarom ik het niet zo op makelaars heb. Ik
vind het de autoverkopers onder de witte boorden-sjoemelaars. Hoe
de omstandigheden ook waren, altijd hadden ze wel een verhaal klaar
waarom een huis moeilijk te verkopen was, zelfs toen wij een huis
binnen drie dagen over de kop van de hand deden.

Ik ken ze vooral ook van de gladde praatjes, de gelikte foto’s en de
extra kosten voor elke inspanning die er buiten de kleine lettertjes van de
overeenkomst moet worden verricht.

De oplossing voor het droogkoken is volgens de makelaars meer bouwen.
Als ik zie hoeveel makelaarskantoren er zijn dan denk ik eerder aan
afbouwen. Dat zeg ik niet zo maar, want in hetzelfde artikel zegt een
eindbaas van de makelaars dat in de crisistijd veel makelaarskantoren
moesten inkrimpen. Mensen die in dat vak wegbezuinigd werden gingen
niet omscholen, nee, die begonnen allemaal een eigen kantoortje.

Daar zijn er nu dus heel veel van en die koken allemaal droog.

Leave a comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.