Burgerberaad 5 mei 2022

Mijn stadsie Eindhoven krijgt geen Burgerberaad. Er is geen tijd en
geen geld voor zegt het college tegen oud-raadslid Mpanzu Bamenga
van D66. Zijn partij zal desalniettemin het initiatiefvoorstel
van Bamenga indienen.

De keuze van het college om geen Burgerraad in te stellen lijkt
mij legitiem. Ook dat is democratie. De alternatieven vind ik
niet deugen.

Ik ben een fan van David van Reybrouck, die het boek
“Tegen verkiezingen” schreef waarin hij pleitte voor een andere
vorm van democratie. Van Reybrouck schreef daar ooit over op
de website van de Correspondent:

“De massa die zich in de steek gelaten voelt door de klassieke
politieke elite, die dichter bij
de bedrijfswereld dan bij het trailer
park staat, neemt wraak
voor de groeiende ongelijkheid. Terwijl
de elite internationaal
denkt en opereert, leeft het
laagopgeleide proletariaat in
verpauperde buitenwijken of op
het verarmde platteland
zonder een gevoel van politieke
vertegenwoordiging”.

Hoewel sterk aangezet met woorden als laagopgeleide proletariaat
en verpauperde buitenwijken is het wel een beeld dat bij mij
als inwoner van Eindhoven herkenning oproept.

In zijn boek pleit hij voor een Burgerraad die bestaat uit een
dwarsdoorsnede van de bevolking, die bij loting in die raad
terecht komt. In oude beschavingen was dat een gekend systeem.
Het is een ingewikkeld proces, want als je zo’n Burgerraad
instelt moet je nogal wat organiseren. De leden zullen veel
tijd kwijt zijn aan hun rol en wie betaalt dat?

Maar zo’n Burgerberaad is nou bij uitstek een manier om
mensen uit alle lagen van de bevolking met elkaar in gesprek
te laten gaan. Daar kunnen de bijstandsmoeder, de verpleger, de
fabrieksdirecteur en de projectontwikkelaar elk vanuit hun
eigen belevingswereld samen een oplossing zoeken voor een
maatschappelijk probleem.

Daar hebben we een gemeenteraad voor, zou je zeggen.
Gemeenteraadsleden zijn weliswaar door het volk gekozen,
maar ze zitten altijd in het keurslijf van hun partij en zullen
altijd zo moeten acteren dat hun partij de volgende keer
nog meer zetels krijgt. Burgerraadsleden zijn er dankzij
een loting en hebben geen enkele andere band dan die met zichzelf.

Het had mij in een technologische stad wel een mooi experiment
geleken in dit geval terug te grijpen op een oud gebruik, waardoor
de stem van meer mensen kan worden gehoord.

Het college heeft wel alternatieven. Geheel in lijn van de
technologische cultuur die in Eindhoven heerst is er een
nieuwe verordening participatie in de maak waarvoor “digitale
spelvormen en social design worden ingezet”.  Waar ik nou zo
bang voor ben is dat wij als inwoners straks achter de
computer op speelse wijze door middel van meerkeuzevragen
mogen aanvinken wat we ergens van vinden.

Ik snap best dat er op dit moment zoveel op een gemeente
afkomt dat er voor een Burgerraad geen tijd en geld is, maar
ik mag toch hopen dat er een stap wordt gezet om dit plan
in de toekomst een kans te geven.

 

Leave a comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Flexwerk 23 augustus 2016

Dit land is gek maar niet verloren. De laatste regeringen lijken nog
het meest op twee mensen die over een slap koord moeten en die
weten dat dat alleen kan als de ander de balans bewaart door
voorzichtig een klein beetje naar links of rechts te buigen. Zo
zullen ze veilig de overkant halen terwijl het publiek beneden
ondertussen van de spanning een hartverzakking krijgt.

Tot zover de beeldspraak. De afgelopen jaren heeft de overheid
geprivatiseerd. Kregen wij vroeger gas, water, licht en TV-signalen van
gemeentelijke bedrijven, tegenwoordig is dat in handen van
commerciëlen. Zo kan het gebeuren dat de ene voetballiefhebber wel
eredivisiewedstrijden kan kijken en de andere niet omdat providers
ruzie hebben met het bedrijf dat het meeste geld betaalt om die
wedstrijden uit te kunnen zenden. Voetbal is niet meer volkssport nummer
één maar Fox Sports nummer één.

De zorg is uitbesteed aan het bedrijfsleven. De overheid wordt pas
om hulp geroepen als de bedrijven de ooit zo dienstbare organisaties
zover hebben leeg getrokken dat er een faillissement dreigt.

Afgelopen weekend las ik hoeveel sociale woningen inmiddels aan
beleggers zijn verkocht. Dat schijnt goeie business te zijn. Waardevast
en elk jaar ruim twee procent huurverhoging boven de inflatie. Er zijn
woningcorporaties die hun taak wel begrijpen en maar één procent
huurverhoging vragen. Beleggers willen het volle pond. Wij klagen nog
steeds over het kwartje van Kok, maar dat was peanuts bij de aanslag die
er op de portemonnee wordt gepleegd van de mensen die aangewezen
zijn op een sociale huurwoning.

Wat te denken van flexwerken. Daar heb ik me al eens vaker druk over
gemaakt omdat ik om mij heen de gevolgen zie. Schandalig hoe deze
regering omgaat met ZZP’ers.

Maar, wat ik zeg: het is nog niet verloren. D66 nota bene, toch niet echt
een partij voor de arbeiders, begint te schuiven. Die club van
sherry-sjorsen wil minder flexwerk en meer vaste banen. Het is een
beginnetje.

  1. Harry Perton (reply)

    24 augustus 2016 at 19:51

    D66 wil inderdaad meer vaste banen, maar met een versoepeld ontslagrecht. Dus het geeft met de ene hand, wat het met de andere hand weer terugneemt.

Leave a comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.