Tieners 24 augustus 2017

Ik was op een droevige bijeenkomst waar ik familieleden ontmoette die ik lang
niet had gezien. Er waren er ook die ik nog nooit had gezien.

Onder hen waren twee tieners, een jongen en een meisje. Hun Hollandse
achternaam danken ze aan hun vader, hun exotische voornamen aan hun
moeder met Marokkaanse roots. We wisselden een paar woorden en we
stelden vast dat zij in de stamboom aangeduid moeten worden als mijn
achterachterneef en achterachternicht.

In de auto naar huis rekende ik in gedachten terug. Hun vader is mijn
achterneef. Hem zag ik voor het laatst toen hij een jochie van een jaar of zes
was. Zijn vader is mijn neef. Die ken ik uiteraard beter hoewel een kortstondig
opgelaaid contact alweer is gedoofd.  Die neef wordt volgend jaar tachtig. Mijn
neef is de opa van de tieners.

De ouders van die opa zijn mijn oom en tante, die leven niet meer maar die
heb ik goed gekend. Dat zijn ook de overgrootouders van de tieners.

Het was druk op de weg, maar ik volgde in gedachten onze stamboom en
kwam bij mijn grootouders die ik mij ook nog goed herinner. Dat zijn de
betovergrootouders van de jongen en het meisje die ik ontmoette op de
bijeenkomst.

Een stamboom die begint met mijn grootouders. Die begint al eerder, maar zo
ver reikt mijn herinnering aan voorouders niet. Mijn grootouders zijn geboren
rond 1890. Mijn overgrootouders werden  zo’n 150 jaar geleden geboren. Mijn
betovergrootouders zijn dus zo’n tweehonderd jaar geleden geboren.

Dat is een tijd die ik alleen maar uit de geschiedenisboekjes ken. Die tijd is
onvoorstelbaar ver weg. Zo zal het ook voor die tieners zijn als ze net zo oud
zijn als ik. Hun betovergrootouders, met wie ik zo’n vijftien jaar bewust heb
geleefd, stammen dan uit een tijd onvoorstelbaar ver weg is.

We worden ouder en het leven gaat door. De tijd verstrijkt, de stamboom
wordt groter en groter, de verscheidenheid aan vruchten wordt groter. Het
zijn niet langer alleen appels uit de Betuwe, het gebied waar de boom is
geworteld. Dat was een troostrijke gedachte aan het eind van een droevige
dag.

Leave a comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Bloesem 18 april 2017

De plaats: een overvol eetcafeetje in het Betuwse Enspijk. De inrichting
dateert  van de jaren zeventig.

De hoodrolspeelster: de barvrouw, rond de vijftig, klein en gekleed
in een breedmakend gestreept truitje.

“Het is de hele tijd lopen, slapen, lopen, slapen, lopen. Ik heb al
in geen week eten meer gekookt. Nou komen ze allemaal naar de
Betuwe hé, nou de bomen in bloei staan. Het hele jaar zie je ze niet,
maar nou komen ze allemaal tegelijk. Maar in de herfst is het hier ook
mooi, als de appels aan de bomen hangen. Maar ja, dan komen ze niet.
Ze komen nu allemaal tegelijk. Vijf maanden is het slapen, lopen, slapen,
lopen en dan weer zeven maanden winterslaap”.

“En die bloesemtochten staan overal in. In de Libelle en in de Margriet.
Nou stond er zo’n tocht in een krant, want nou kwamen ze allemaal
met zo’n papiertje binnen. Allemaal om naar de bloesem te kijken.
Anders zie je ze nooit. Die krantenroute komt hier niet eens langs,
maar toch komen ze allemaal hier naar toe. Tja, er is aan deze kant van
de Linge niks anders meer. Alles is verdwenen, alleen wij zijn er nog”.

“Het is maar goed dat we zo’n koffie-apparaat hebben. Vroeger
Moest je potten koffie zetten. Dan had je zo’n pot gezet en dan kwam
er niemand. Dan kregen de mensen verse koffie van gisteren. Dan ging
er een scheut melk bij, dat vonden de mensen ook lekker”.

“U weet het nog niet? Een broodje gezond of een broodje kroket? Ik
zou gewoon een broodje kroket nemen want het is allang bewezen dat
broodjes gezond helemaal niet gezond zijn”.

Een man rekende een paar koppen koffie af met vijftig euro. De
barvrouw: “Ik heb wel terug, maar als je er iets bij geeft mag je de hele
tent hebben. Ik sta hier al 23 jaar en daarvoor stonden mijn ouders er
25 jaar. En het is alleen slapen, lopen, slapen, meneer. En ze komen
alleen voor de bloesem anders zie je ze niet”.

De man lachte en  zei: “Nee, dat wil ik niet. Het is mij hier veel te druk
met de Pasen”.

Leave a comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.