18 december was de dag die ik in mijn agenda had staan als: begin van de hongerwinter.
Dat was het woord dat ik vorige week hoorde uit de mond van radicale boeren. Ze zouden
woensdag de distributiecentra van de grootgrutters plat leggen en wij zouden tot en met
de kerst op een houtje moeten bijten.

Op zich vond ik zo’n bezetting geen gek idee. Boeren worden uitgeknepen door de
supermarktbazen en wij, het gewone volk, steken wel geld in foute kersttruien maar
verrekken het om een prijs voor ons voedsel te betalen waarmee wij de kringlooplandbouw
van de grond kunnen tillen en zo de boeren, de natuur en onze gezondheid kunnen redden.

Maar waar heb ik nou woensdag naar zitten kijken? Voor mijn gevoel naar een mobiele
tractorshow. De boeren gingen weliswaar massaal de straat op maar meer dan wat rondjes
rijden was het niet. Het gevolg was dat er files stonden die samen met al die tractoren zoveel
uitlaatgassen uitstootten dat het wel een hele slechte dag geweest moet zijn voor
astmapatiënten.

De boeren rukten ook op naar het Mediapark in Hilversum. Ze eisten aandacht. De boeren
die naar Hilversum trokken was het schijnbaar ontgaan dat de voorman van de Farmers
Defence Force met zijn krasse uitspraken drie dagen lang het nieuws beheerste. Schijnbaar
lezen ze ook geen regionale kranten of kijken ze niet naar de regionale TV-zenders. Het is een
ruwe schatting op basis van mijn eigen bijdrage bij mijn eigen omroep, maar volgens mij zijn
boeren nog nooit zoveel in het nieuws geweest als de afgelopen twee jaar.

Nog zoiets tegenstrijdigs. Bouwvakkers demonstreerden mee, terwijl de stikstofuitstoot door
de agrarische sector er medeoorzaak van is dat er niet gebouwd kan worden. Geef ze een
gezamenlijke vijand (ze keren zich volgens mij tegen “de politiek”) en ze raken het zicht op de
realiteit kwijt.

De politiek dan. Dinsdagmorgen sloot het kabinet een akkoord met de boeren. Niet voor niks
dinsdag, want dat zou de kou uit de lucht halen. Wat werd er geboden? Boeren zullen niet
gedwongen hoeven stoppen. Ik weet niet uit mijn hoofd hoe dat elders in het land is, maar
in Brabant ligt het woord vrijwilligheid op de lippen van elke politicus bestorven. Nou ja, behalve
die van de Partij voor de Dieren. En Brabant is de provincie met de meeste problemen. Er komt
ook 250 miljoen voor de uitkoop van boeren. Dat is bij lange na niet genoeg. In oktober zei de
Brabantse gedeputeerde Rik Grashoff dat er “om te beginnen een miljard nodig is”.

In Brabant maakte het college van Gedeputeerde Staten woensdagmorgen bekend dat de boeren
die een vergunning moeten aanvragen voor een milieuvriendelijke stal uitstel krijgen tot 1 januari
2021. Dat was oude wijn in nieuwe zakken. Dat waren ze vorige week al van plan alleen toen lag
de SP dwars. Die wilde dat ook wel, maar de partij stemde eventjes tegen omdat de socialisten
meer willen. Ze kregen hun zin niet en stampten hard op de grond. Waarom is niet helemaal
duidelijk. Misschien omdat ze in Brabant niet meer mogen mee regeren, misschien omdat ze
inzien dat er ergens tussen GroenLinks en de Partij voor de Dieren nog een busseltje zwevende
kiezers zit. Je weet het bij de SP nooit.

Ondertussen lees ik vandaag de koppen in de media. “Boeren laten spierballen zien”.
“Een gemoedelijke rit, maar met een harde boodschap”.

De aangekondigde hongerwinter werd een dag vol dreigementen en zoals het er nu naar uitziet
kunnen we met de kerst gewoon eten. Afgaande op de acties van de supermarkten kan dat
nog voor weinig geld ook.

Leave a comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.