Soms ben je ongewild getuige van een gesprek.  In de supermarkt hoorde ik
twee mensen die elkaar minstens vijf maanden niet meer hebben gezien. Ze
deden iets dat voor mij als een live-chat voelde.

Hij: Hé hallo. Da’s lang geleden. Hoe gaat het?

Zij: Hoi, dat is zeker lang geleden. Het gaat goed. Je haar is er af.

Hij: Ja. Met mij gaat het goed. Fijn dat het met jou goed gaat.

Zij: Ik heb niet veel tijd. Ik moet er zo weer ééntje van school halen.

Hij: Het is wel lang geleden dat we elkaar zagen.

Zij: Ja dat is het zeker.

Hij: Ik ben weer op vakantie geweest. Vijf maanden dit keer.

Zij: Goed zo jongen, ge moet er van genieten.

Hij: Dat doe ik ook.

Zij: Met de kinderen gaat het ook goed. Met Davy ook.

Hij: Da’s mooi.

Zij: We moeten weer eens afspreken.

Hij: Ja leuk.

Zij: Dan moet je maar een berichtje sturen.

Hij: Doe ik.

Zij: Ik moet nou gaan. Ze hebben om half drie code geel voorspeld.

Hij: Ik heb ook niet veel tijd. Houdoe.

Zij: Houdoe.

Leave a comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.