(Door Ab Klaassens)

In NRC Handelsblad stond een bericht over de afvalfiets in het Brabantse
villadorp Waalre. Mijn levenspartner Eef combineerde het woord op het
eerste gezicht met eerdere berichten over bejaarden die moeite hebben met
hun E-bike. Het ging over iets anders.

Het nog zittende college van burgemeester en wethouders Introduceerde een
poosje geleden  de – elektrische – afvalfiets als alternatief voor de door
dieselmotoren aangedreven vuilniswagen. De afvalfiets kwam wel vaker langs
dan de dieselstoker, maar kostte de inwoners dan ook elf euro meer. Per jaar,
zei de wethouder. Per maand ageerde zijn tegenstander waarmee hij de
verkiezingsstrijd om de gemeenteraad in zijn voordeel beslechtte.

Vele jaren eerder besloten gemeenten rond Eindhoven tot invoering van een
gedifferentieerd tarief voor het ophalen van huishoudelijk afval.
Gedifferentieerd + tarief = diftar. Na invoering van dit systeem constateerden
de gemeentebesturen verheugd dat er minder afval werd aangeboden. De
boswachters daarentegen vonden dat er meer afval in de natuur werd
gedumpt.

De doorgaans goed bedeelde inwoners van Waalre, veelal werkzaam in
Eindhoven hebben jarenlang hun vuilniszakken langs de woonstraten in
Eindhoven gezet. Of ze namen ze mee naar de vuilcontainers van Philips, wat
pijnlijk aan het licht kwam toen in de jaren tachtig van de vorige eeuw Philips-
portiers  een stiptheidsactie hielden en daarom ook de kofferbakken van het
personeel controleerden op wat ze binnen brachten.

LEES OOK: Hoe de afvalfiets een dorp op z’n kop zette

,

Leave a comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.