(Door Marlies)

In het kader van het Holland festival speelt de Nationale Opera dezer dagen
de Tsjaikovski-opera ‘Pique dame’ (Schoppenvrouw). De kranten geven een
wat gemixt signaal af, maar er lijkt meer dan genoeg over om van te genieten,
dus ik  tip u even: u kunt er nog naartoe tot en met 3 juli.

Pique Dame is al een succes vanaf de wereldpremière in 1890 in
Sint-Petersburg, zo schrijft de website van de Nationale Opera. De opera legde
tot grote schok van velen een zwarte kant van de beschaafde elite bloot en laat
zien hoe een obsessief verlangen naar rijkdom kan leiden tot de fatale
ondergang van een man. Deze opera mikt op het hart, schrijven ze en dat vind
ik dan weer goed gevonden.

Opera mikt trouwens altijd op het hart, als je met je verstand naar opera kijkt
zul je nooit echt meegenomen worden. Bij de inleiding voor een van de opera’s
van de Budapestreis las ik ook al dat opera ons kan meenemen naar een
parallel universum. Al in de rij voor boarding ging het met gasten over dat
parallelle universum. Geef je eraan over en je hebt een geweldige avond; begin
te redeneren en je kunt beter in de bar een pint gaan drinken tot de rest weer
uit het parallelle universum is neergedaald. Misschien raakt uw Vocalies hier
wel aan de essentie van opera.

Nog even ultrakort een samenvatting van het verhaal:

Hermann is verliefd op Lisa, dochter van een gravin die in haar jeugd haar
hele fortuin vergokt heeft. De gravin lijkt een geheim te kennen, waardoor je
bij het kaartspel altijd wint. Hermann probeert haar dat te ontfutselen en bij
die poging schrikt de gravin zo van hem dat ze sterft. Dat komt de liefde
tussen hem en Lisa niet ten goede.

De geest van de Gravin, zegt Hermann met Lisa te trouwen en dat drie
kaarten, de drie, de zeven en de aas, hem geluk zullen brengen.

In het finale kaartspel zijn alleen Hermann en vorst Jeletski, de ex van Lisa,
nog over en Hermann wint met de eerste kaart  – de drie – en ook met de
tweede kaart – de zeven. Hij zet zijn hele winst op de derde kaart – de aas -,
maar als hij de kaart omdraait is het schoppenvrouw, en hij ziet hierop de
geest van de Gravin die spottend naar hem grijnst. Hij wordt helemaal gek en
steekt zichzelf neer. Stervend vraagt hij de vorst om vergeving; ook Lisa
verschijnt voor hem in een visioen en schenkt hem vergiffenis.

De cast is een overwegend Russische. De Volkskrant merkt een beetje
nijdasserig op dat ‘Slavische stemmen doorgaans ruimer in de keel liggen, wat
soms uitdraait op intonatieschade’. Klets natuurlijk: het moet zuiver, ‘ruim in
de keel’ of niet…

Ga als u kunt, de regie is (natuurlijk, zucht) een controversiële, maar er is
genoeg moois over: een wonderschoon zingend koor en spelend KCO, onder
leiding van Mariss Janssons, specialist voor deze muziek!

In het filmpje de ultrakorte trailer voor deze productie. En op de website van
de Nationale Opera vindt u speeldata en (nog) meer informatie.

 

 

Leave a comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.