Best meneer Kuzu . . . 28 februari 2018

(Door Ab Klaassens)

Beste meneer Kuzu,

Ik wil u er op wijzen dat u heeft gezworen het algemeen belang te dienen,
zonder ‘last of ruggespraak’ wat betekent dat u om lid van het parlement te
worden niemand iets heeft beloofd en dat u zich bij al uw beslissingen
uitsluitend zal laten leiden door uw eigen oordeel.

Het ‘algemeen belang’  dat u moet dienen is het Nederlands belang. Dat is dus
het belang van alle inwoners van Nederland. Inwoners van Nederland die in
Nederland met Turkse vlaggen zwaaien om het beleid van een Turkse dictator
te ondersteunen staan op het verkeerde plein en op het verkeerde been.

Ze zijn in Nederland omdat ze het hier beter vinden dan in het land van hun
vlaggen. Ze zwaaien dus voor een leugen. In het land waarvoor zij vlaggen laat
dictator Erdogan iedereen in de gevangenis gooien die hem tegenspreekt. U
vindt alle Turken die anders denken dan Erdogan ‘landverraders’.

U weet niet waar u woont.

PS  En het aardige is: Kuzu = lammetje.

Leave a comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Ebru Umar 28 april 2016

NRC Handelsblad deed dinsdag op de voorpagina een moedige
poging uit te leggen dat premier Rutte en onze minister van
buitenlandse zaken Koenders het wel hebben opgenomen voor
Ebru Umar.

Deze Nederlandse columniste werd in Turkije gearresteerd omdat
ze zich de toorn van Erdogan op de hals had gehaald.

Als ik alle emoties en de verontwaardiging over deze kwestie
uitschakel  denk ik onwillekeurig aan de woorden die Rutte en
Koenders in de beslotenheid van het torentje werkelijk  tegen elkaar
gesproken zouden kunnen hebben.

Iemand noemde Umar, een leerling van Theo van Gogh, iemand
die van kwetsen haar beroep heeft gemaakt. Ik vermoed dat een
zwijgende meerderheid vindt dat iemand die zo haar geld verdient
– geen emotie geen verontwaardiging! – niet moet zeuren als je in een
leeuwenkooi stapt, de leeuw uitdaagt en vervolgens een kras
oploopt als de leeuw zijn klauw uit slaat.

Het lijkt mij dat onze bewindslieden tot die groep behoren maar
doen wat ze moeten doen: opkomen voor een bedreigde staatsburger.

Maar zou het zo kunnen zijn dat ze in de veilige omgeving van
een ministerskamer  tegen elkaar hebben gezegd: had dat mens
in Turkije niet gewoon vakantie kunnen vieren en haar werk van
kwetsende columnist even los kunnen laten. Turkije is een prachtig
land waar je volop kunt genieten van een eeuwenoude cultuur.

Nu moeten die bewindslieden volop aan de bak om de immer
verontwaardigde oppositie tevreden te stellen. Doen
ze wel genoeg  om Ebru Umar uit de leeuwenkooi te redden
waar ze vrijwillig in is gestapt? En zo ja, kunnen ze dat dan in een
minstens tien kantjes tellende kamerbrief uit de doeken doen?

Als Umar terugkeert in Nederland zullen de talkshowredacties zich
op haar storten als een troep leeuwen, die haar dit keer niet willen
verscheuren maar als een heldin door de arena willen leiden.
Redacties die er naar snakken met Umar zelf te  spreken omdat
heel Nederland nu wel weet wat Fidan Ekiz er van vindt.

Misschien zullen ze premier Rutte of minister Koenders ook aan
tafel willen hebben. En dat die twee elkaar dan aankijken. “Wij
moeten naar Brussel”,  hoor ik Rutte dan zeggen. En dat Koenders
dan zegt: “Naar Brussel? Vanavond? Och ja natuurlijk wij moeten
naar Brussel“.  Hun woordvoerders bellen de redacties af.

Maar het kan ook heel anders toe gegaan zijn in de beslotenheid
van het torentje. We kunnen niet in de hoofden van ministers
kijken tot ze over dertig jaarhun memoires schrijven of een
filmmaker een gedramatiseerde versie maakt van de recente
gebeurtenissen.

Mits we op dat moment niet bezet zijn door Turkije, weet dan
niemand meer wie Ebru Umar was.

Leave a comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Theo Maassen en Erdogan 25 april 2016

De gevierde Israëlische schrijver Amos Oz ontwikkelt in zijn boek Judas een mooie theorie.
Hij laat zijn hoofdpersoon Sjmoeël zeggen. “(…) Jezus was toch helemaal geen Christen.
Hij is als jood geboren en als jood gestorven. Het is nooit bij hem opgekomen om een nieuwe
godsdienst te stichten. Het was Paulus, die het christendom heeft uitvonden. (…) Als de joden
hem hadden geaccepteerd, had de hele geschiedenis er compleet anders uitgezien. Dan was
de kerk nooit ontstaan”.

Dan zou volgens Sjmoeël Europa een milde gelouterde versie van het jodendom hebben
aangenomen. Dan waren ons de diaspora, de vervolgingen, de pogroms, de inquisitie, de
bloedsprookjes, de verordeningen bespaard zijn gebleven, en ook de Sjoa.

Jezus was een man die het joodse geloof probeerde te zuiveren van te ontdoen van “zelfvoldane
aanhangsels, van allerlei vette uitstulpingen die het priesterschap eraan had laten groeien
en waarmee farizeeën haar hadden beladen”.

Ik vind het een prachtige theorie, dat Jezus de hele christelijke kerk niet nastreefde, maar dat
die bedacht is door gewone stervelingen. Die theorie zou ik zomaar kunnen geloven.

Ik heb een decennium intensief meegedraaid in de christelijke kerk en ik heb ontdekt dat al
die scheuringen die voor het meest verdeelde instituut heeft geleid dat ik ken, veroorzaakt zijn
door mensen die – vooral uit eigenbelang  – teksten naar hun eigen hand gingen zetten. Het is
ook moeilijk om woorden die zo lang geleden in een volstrekt andere tijd zijn geschreven uit
te leggen.

Vandaag las ik dat de Rooms-Katholieke kerk een nieuw Onze Vader krijgt, dat is het
belangrijkste gebed in de christelijke wereld. Een commissie van rechtsgeleerden heeft er
tientallen jaren over gedaan om de tekst te moderniseren en de beste vertaling te vinden.  Dat
is nog eens wat anders dan jezelf als strijder voor IS aanmelden na het zien van één
YouTube-filmpje.

Vanmorgen stond er in de Volkskrant een ingezonden brief van Theo Maassen. De eerste keer
dat ik een aanval op Erdogan humoristisch vond (zo, ik hoef nooit meer naar Turkije) en niet
alleen maar platvloers.

Maassen komt uit Eindhoven, dus wij hebben daar als regionale omroep een apart bericht van
gemaakt, zodat alle Eindhovenaren er kennis van kunnen nemen en niet alleen de Volkskrantlezers.
De eerste kop boven dat artikel was: Theo Maassen zet vraagtekens bij satire over Erdogan.
Daar ontstond veel discussie over op de redactie, want er waren mensen – onder wie ik – die
meenden dat de vraagtekens van Maassen satire op zich waren. Er werd een compromis gesloten.
Het woord vraagtekens kwam tussen aanhalingstekens te staan.

Om maar aan te geven hoe moeilijk het is om teksten te interpreteren. Laat staan om het zodanig
te doen dat de wereldgeschiedenis een wending krijgt die niemand wil.

Om zelf te oordelen, de tekst van de brief van Theo Maassen.

Satire
Jonathan van het Reve neemt het in zijn column (V, 23 april) op voor
Hans Teeuwen. Hij stelt dat satire niets ‘moet’. Helemaal mee eens,
maar de vraag lijkt mij gerechtvaardigd of alles wat hardop uitgesproken
wordt door een humorist automatisch onder de noemer satire valt. Onze
vrijheid van meningsuiting is te belangrijk om constant als excuus
misbruikt te worden mensen standrechtelijk te beledigen.
De heer Erdogan wegzetten als een zelfzuchtige en luie minnaar is niet
alleen lafhartig en respectloos, het is bovenal een onversneden leugen.
k heb de heer Erdogan leren kennen als een uiterst bedreven,
onbaatzuchtige pijper die er letterlijk geen genoeg van krijgt.
Dat Hans Teeuwen niet oraal bevredigd is door hem zegt waarschijnlijk
meer over het primaire geslachtsorgaan van deze geinponem dan
over de ethos van het ons zo bevriende staatshoofd.

Theo Maassen, Eindhoven

  1. ab klaassens (reply)

    25 april 2016 at 18:50

    Maassen en Teeuwen genieten ’s ochtends bij het ontbijt van pas
    geboren rotweilerpups, levend gefrituurd in
    paardenvet. Dat is niet waar maar toch het vertellen waard
    want we hebben allemaal het recht op vrije meningsuiting.

Leave a comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.