Elkaar verketteren zit in het dna van het CDA 26 augustus 2020

Ik heb het CDA geboren zien worden. Het was in de tijd dat ik in de Gelderse Vallei
als jongste verslaggever achter in zaaltjes zat waar geestelijk vader Piet Steenkamp de
mannenbroeders van CHU en ARP en de afvalligen van de KVP probeerde te overtuigen
van de noodzaak om één christelijk bolwerk te maken. In elk zaaltje galmde het woord
rentmeesterschap. Het CDA had een missie: red de schepping.

In het gebied waar ik werkte werd nog jaren in de gemeenteraden een bloedgroepenstrijd
gevoerd. Vooral door CHU en ARP want de KVP speelde in dat gebied een marginale rol.
De mannen, vrouwen in de politiek waren toen in die kringen een zeldzaamheid,
rolden soms vechtend over straat.

Rentmeesterschap en bloedgroepen zijn twee woorden die voor mij onlosmakelijk met
het CDA verbonden zijn.

We zijn decennia verder. Het aantal christenen dat uit overtuiging op een christelijke
partij stemt moet je met een lampje zoeken. Democratie is tegenwoordig wie het hardste
roept op social media. Het rentmeesterschap is door het CDA in handen gegeven van
boeren die door veevoederbedrijven, grootgrutters en politiek in voortdurende staat van
vertwijfeling en woede worden gemanoeuvreerd.

Ik heb het in het verleden vaak op lokaal niveau mis zien gaan met het CDA. De eerste
keer dat de partij zichzelf landelijk zodanig te kakken zette was tijdens het befaamde
congres. Bij de meeste mensen zit de losgeslagen burgemeester van Barneveld (waar ik
de geboorte van de partij meemaakte) in het geheugen. Mijn beeld van die vergadering
wordt bepaald door Camiel Eurlings, die tot tranen toe zijn politiek vader Maxime
Verhagen de hemel in prees.

De afgelopen jaren zag ik het CDA in Brabant de ene rare bokkensprong na de andere maken.
Er waren momenten dat ik dacht dat de fractie in Provinciale Staten volledig van het pad
af was. Uiteindelijk ging de partij samen met Forum voor Democratie en zag je opnieuw
een tweespalt. Landelijk voorzitter Rutger Ploum hield zich afzijdig. Pas toen de zaak
beklonken was zei hij dat hij landelijk nooit met Forum zou samenwerken. Met zo’n
vriend heb je geen vijand meer nodig.

Nu is er landelijk gedoe om de lijsttrekkersverkiezing. Opnieuw zie je een partij in verwarring.
Je kunt je daar suf op analyseren. Ik grijp vaak terug op de tijd van de zaaltjes met Piet
Steenkamp. Daar verketterden de fusiepartners elkaar al. Het zit in het DNA.

  1. Ximaar (reply)

    26 augustus 2020 at 10:45

    Ik ben er nog altijd voor om religie en politiek gescheiden te houden. Zal daarom nooit op het CDA stemmen. Hirsch Ballin en Omtzigt vond/vind ik tot nog toe de meest acceptabele. Eurlings zou ik naar een psychiater sturen. Vaak zijn het ook mensen waarbij de macht bovenaan staat, wat ik vrij onchristelijk vind.

  2. Laurent (reply)

    26 augustus 2020 at 23:38

    Ik vergeef het het CDA en de VVD nooit meer dat ze bereid waren een – weliswaar niet-officiële – coalitie met de PVV te vormen. Ze zijn gewoon bereid rechts-extremisme te faciliteren.

Leave a comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Het CDA met de C van Crisis 1 november 2019

Het is weer hommeles in de Brabantse politiek. Ik schreef er weer iets over voor Omroep
Brabant.

Het CDA in Provinciale Staten wil dat de deadline waarop boeren hun vergunning voor
een milieuvriendelijke stal moeten inleveren alsnog van tafel gaat. Die ligt nu op 1 april 2020.
Vorige eek besloot een meerderheid van Provinciale Staten nog dat voor een aantal boeren
een uitzondering gaat gelden. Het CDA ging daarmee akkoord. De fractie wil nu toch  dat
er uitstel voor alle boeren komt.

Met deze opmerkelijke stap legt het CDA voor de tweede keer in een paar weken een
bom onder de coalitie. De eerste keer slaagden de coalitiegenoten er nog in die bom
onschadelijke te maken door het vuur te doven voordat het bij het lontje kwam. Dit keer
heeft het CDA het lont in brand gestoken en is het wachten op de politieke klap.

Waar het CDA vorige week nog redelijk standvastig mee ging met de coalitiepartners is er nu
de ommezwaai. Dat komt omdat de CDA-afdelingsvoorzitters zich hebben geroerd.
Die vonden het resultaat dat de fractie uit het vuur sleepte veel te mager. Ze hebben zelfs
voor zaterdag een bijeenkomst uitgeschreven om daar over te praten. De boerenactiegroep
Farmers Defence Force heeft al aangekondigd met de tractor voor de deur van die
vergadering te gaan staan.

De druk van de partijvoorzitters en de lokale CDA-fractievoorzitters heeft er voor gezorgd
dat nu ook de provinciale fractie door de knieën is gegaan. Dat de lokale christen-democraten
dat deden is te begrijpen. Zij staan dicht bij hun leden van wie een groot deel boer is en die
ze in het dorp voortdurend tegen komen.

Provinciale bestuurders spelen doorgaans in een  ander krachtenveld dan het dorp. Zij
hebben te maken met een coalitie waarmee compromissen zijn gesloten. Het CDA in
Provinciale Staten heeft er voor de boeren uitgesleept wat eruit te slepen was, ook al is dat
minimaal.  Nu de fractie toch weer teruggrijpt op verlenging van de deadline is een kans op een
politieke crisis groot. Al was het alleen maar omdat nu blijkt dat je met de christen-democraten
geen zaken kunt doen. In de politiek heet dat: een onbetrouwbare partner.

Hoe nu verder? Stel dat het CDA een voorstel maakt waarin staat dat de deadline wordt opgeschoven.
Dan moeten Provinciale Staten daar over stemmen. Daar zullen PVV en FvD voor stemmen en ook
een aantal kleinere partijen zullen er in mee gaan. De vraag is welke partijen de hele kwestie een
politieke crisis waard vinden. Afhankelijk daarvan wordt het spannend of er voor zo’n voorstel en
meerderheid komt. En dan is er dus crisis.

De coalitiepartijen GroenLinks, D66, VVD en D66 zullen niet toegeven. Daarvoor zitten ze te
geharnast in deze strijd. GL en D66 zijn er heilig van overtuigd dat de natuur gered moet worden,
de VVD wil wegen aanleggen en de PvdA wil huizen bouwen en daarvoor moet de stikstofuitstoot
teruggedrongen worden te beginnen bij de boeren.

Als er een politieke crisis ontstaat die leidt tot het vertrek van het CDA uit de coalitie, verliezen
de boeren een bondgenoot en zal er opnieuw over samenwerking onderhandeld moeten worden.
Nieuwe verkiezingen kan staatsrechtelijk niet. Dat worden lange onderhandelingen in een tijd
waarin er zulke belangrijke beslissingen moeten worden genomen over de toekomst van de boeren.
Een politieke crisis op dit cruciale moment zou heel slecht zijn. De vraag is of de lokale
CDA-bestuurders zich daar voldoende van bewust zijn.

Leave a comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.