Panama Papers 5 april 2016

Panama Papers. Dat bekt lekker dus we zullen die woorden de komende
dagen vaak uitgesproken horen worden door Tv-presentatoren van
allerlei snit.

In die papieren staan de namen van particulieren en bedrijven die hun
firma geadresseerd hebben in een belastingparadijs, zodat zij de veel
hogere belastingaanslagen in eigen land niet hoeven betalen.

Wat die mensen en bedrijven doen is niet illegaal zolang zij daar thuis
maar melding van maken. Elk medium benadrukte dat, maar er was steeds
een maar. Wat die ontwijkers deden was verwerpelijk. Er heerste vooral
verontwaardiging.

Als trouwhartig belastingbetaler in een land waar het de nationale
sport is zo weinig mogelijk naar de fiscus te brengen, begrijp ik die
verontwaardiging wel. Ik – en ik durf te wedden 17 miljoen Nederlanders
met mij – wil ook wel minder belasting betalen. Helaas ben ik een eenvoudige
loonslaaf en zijn de wegen naar Panama voor mij onbegaanbaar. Mijn
onderbuik zegt: het zijn weer de rijken die rijker worden. Ziedaar mijn
verklaring van de algehele opwinding over de Panama Papers.

Vanmorgen heb ik meteen Trouw gelezen, want die zouden namen van
Nederlandse ontwijkers onthullen. Voetballer Clarence Seedorf schijnt
er iets mee te maken hebben, maar de krant vraagt zich openlijk af of
hij dat zelf door heeft gehad.

Curieuzer is de naam van de familie Van der Vorm. Eén van de ontwijkers
was lid van de Hoge Raad. Geen wonder dat Nederland zelf zo’n
belastingparadijs is. Als zelfverklaard gidsland zouden we daar iets
tegen kunnen doen als de VVD geen deel meer uitmaakt van de regering.

Waar ik eigenlijk op hoop is de onthulling van de lijst met namen van mensen
die hun handtekening hebben gezet voor het Oekraïne-referendum
dat woensdag wordt gehouden. Ik zou wel eens willen weten wie die
400.000 mensen zijn die er voor hebben getekend 40 miljoen euro
belastinggeld dat wel netjes is betaald door de afvoerput te spoelen.

Leave a comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Pukkemuk 30 december 2015

Er is al twee dagen opwinding in mijn provincie. In Dongen heeft de eigenaar van speelpaleis Pukkemuk
een groep moslims buiten gezet. En in Den Bosch werd een groep asielzoekers de deelname aan een
lichtjesprocessie ontzegd. Ze hebben hun eigen rondje door de stad gelopen.

Discriminatie roept het weldenkende deel van de natie. Wat het andere en hardst schreeuwende deel roept
dat kunt u zelf wel invullen.

Het gekke is dat ik plotseling begrip heb voor de mensen met de luidste stemmen.

Boerka
Kijk, je zet niet een groep moslims buiten, dat vind ik verwerpelijk. Maar wat gebeurde er in Dongen.
Dat kwam een familie van twintig leden binnen van wie drie gekleed waren in een boerka. Ze werden net als
iedereen welkom geheten.

Tot zover was er niks aan de hand. Het probleem ontstond toen de groep in een hoekje samenklitte
om te bidden. Ik kan me voorstellen dat in het licht van de tijd, mensen daarvan schrikken. De overheid
roept ons voortdurend op alert te zijn op terrorisme. Dan vind ik het niet gek als er onrust ontstaat in een
speelpaleis als in de hoek een groep moslims bij elkaar kruipt. Zeker als er drie in een boerka gekleed
zijn en je niet kunt zien wat er onder zit. En dan begrijp ik ook nog wel dat de eigenaar de groep
daar op aanspreekt.

Imam
Later bleek overigens dat de mannelijke leider van de groep een zoon is van een imam uit Tilburg
die landelijk in opspraak is geweest vanwege zijn extremistische denkbeelden. Misschien was het
wel provocatie van de groep. Op z’n minst niet zo tactisch.

Den Bosch dan. Dat is een iets ander verhaal. De Lichtjesprocessie wordt georganiseerd door de
Berlusconi van de Brabantse hoofdstad: politicus en lokaal TV-baas Nol Roos.

Nol was de laatste tijd vooral in het nieuws omdat hij een referendum wil afdwingen tegen een AZC.
De duizenden deelnemers aan de processie hebben de intentie de doden te herdenken, maar wie achter
Nol aan loopt door de meest gastvrije stad van Nederland is op z’n minst gezegd vatbaar voor
de intenties van de grote plaatselijke leider.

Veiligheid
Burgemeester Rombouts, die nog een appeltje met Nol te schillen had  in verband met dat referendum,
had een groep asielzoekers uitgenodigd. Als er iemand doden te herdenken heeft . . .

Maar Nol wilde die mensen er niet bij hebben. Hij zei dat hij hun veiligheid niet kon garanderen als er
onder zijn volgelingen mensen lelijke dingen zouden roepen. Nu is de stad in rep en roer.

Maar dankzij een collega kreeg ik een inzicht. Hoe haalt de burgemeester het in zijn hoofd die asielzoekers
uit te nodigen in de week dat Nol Roos  zich van zijn aller slechtste kant liet zien. Misschien was het wel provocatie.
Op z’n minst niet zo tactisch.

Leave a comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *