Soms hoor je verhalen die hoop geven voor de toekomst. Zoals dit verhaal, verteld
door een moeder.

Haar tienjarige zoontje zag op televisie dat de oceanen vol zitten met plastic. Het
mannetje was ontdaan. Alle vissen gingen dood. De aarde was gedoemd te vergaan.

In bed huilde hij nog, ontroostbaar was hij. Wat kon hij doen. Zijn moeder nam een besluit.
Je kunt iets doen, zei ze, word lid van een organisatie die daar iets tegen doet. Ze pakte
hem op en samen kropen ze achter de computer. Ze hielp hem lid te worden van een
organisatie die de zee wil redden.

Het kind ging getroost naar bed. Nog voordat de moeder zijn kamer had verlaten
was hij in slaap gevallen.

, ,

Leave a comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.