(Door Ab Klaassens)

In het Amsterdamse dagblad Het Parool stond een indrukwekkend interview
met Geert Dales, vele jaren geleden de wethouder die de eerst-
verantwoordelijke was voor het gemeenteraads-besluit tot aanleg van de
noord-zuidmetrolijn in Amsterdam. Het project kostte veel meer dan Dales
had begroot en de aanleg duurde ook veel langer dan voorspeld.

Veel Amsterdammers waren tegen. Ze hebben Dales zo verketterd dat hij er
bijna aan dood is gegaan. Maar dezelfde Amsterdammers zullen blij zijn als ze
de metrolijn kunnen gaan gebruiken. Ze hebben Dales dan allang vergeten.

Zo is het ook de mensen vergaan die de eerste spoorlijn in Nederland wilden
gaan aanleggen. ‘Dat hebben wij helemaal niet nodig’ riepen de mensen ‘want
we doen het al jaren zonder en van zo’n spoorlijn raken onze kippen van de
leg´.

Democratie is mooi, maar je hebt wel voorstellingsvermogen nodig als zich
nieuwe ontwikkelingen voordoen. Zonder fantasie blijft alles bij het oude;
stilstaand water leidt tot bederf.

Directe democratie, bijvoorbeeld via referenda, is mooi maar je hebt er wel
mensen voor nodig die bereid zijn zich in de materie te verdiepen. Als die
mensen niet in voldoende mate aanwezig zijn wordt het referendum een
speeltje van volksmenners als Wilders en Baudet. Daarom zijn Wilders en
Baudet voor referenda.

En ik tegen.

, ,

  1. Wieneke (reply)

    22 februari 2018 at 13:07

    De uitslagen van de referenda bevallen de regering niet. Het is ook heel erg lastig allemaal, want je moet natuurlijk wel de moeite doen om de vraagstelling duidelijk te houden en iets van goede informatie over het onderwerp te verschaffen. Nou, dus schaffen ze het gewoon af. Hopla, streep erdoor. Burgers, jullie kunnen het rambam krijgen. Het gaat gewoon wennen.
    Volksraadpleging was wel vanaf het begin én jarenlang een speerpunt van D 66, he? Ik zeg het maar even. Maar goed, democratie is in Nederland zo langzamerhand toch maar gewoon een woord geworden.

Leave a comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.