En weer heeft Nederland een nieuwe politieke partij: Nieuwe Wegen
van oud-PvdA’er Jacques Monasch. Hij rekent op 20 tot 30 zetels.

De versnippering in de politiek is nu zo groot dat je je afvraagt hoe
dit land na de verkiezingen nog bestuurd kan worden.

Monasch gaat het allemaal anders doen. Hij gaat het vertrouwen in de
politiek herstellen want hij gaat naar de mensen luisteren.

Ik heb er mijn twijfels bij. In de eerste plaats maakt hij de fout door
alweer een nieuwe politieke partij op te richten. We weten zo
langzamerhand dat politieke partijen niet de oplossing zijn voor
de problemen van de toekomst. Politici zijn namelijk vooral bezig
met hun eigen herverkiezing en verder hobbelen ze vooral aan
achter mondiale economische ontwikkelingen. Op het moment dat
ze zelf iets bedenken, marktwerking in de zorg of een nieuwe
wet voor zzp’ers, gaat het mis.

In de tweede plaats wil Monasch de kiezers gaan horen via
referenda. Als er één middel is dat bewezen heeft tot totale chaos
te leiden dan is het wel een referendum. Daar komt nog bij dat
Monasch bijvoorbeeld grenzen wil stellen aan de immigratie. Door
vooraf zo’n stelling in te nemen kan ik de uitslag van het referendum
wel voorspellen.

Als Monasch werkelijk een nieuwe weg in wil slaan moet hij gaan
werken aan een nieuwe vorm van democratie, want de onze is
achterhaald. Hij zou het boek van David van Reybrouck eens kunnen
lezen: “Tegen verkiezingen”.  De Belg pleit, goed onderbouwd, voor
loting van volksvertegenwoordigers om zo de totale bevolking te
betrekken bij het landsbestuur.

Dat zou pas een nieuwe weg zijn. Maar Monasch kiest er voor
mee te hobbelen op de ontevredenheid onder delen van de bevolking,
zoals zoveel partijen doen. Dat mag, maar noem je partij dan geen
Nieuwe Wegen maar bijvoorbeeld nieuwe zakken.

, ,

Leave a comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.