27 12 08 745 W
De Stofhappers
Zo, als u dit leest is kerst voorbij. De etsende kinderkoortjes zijn weer in de cd-kast opgeborgen, waar ze hopelijk blijven liggen tot ze wegrotten. De wereld is even tot stilstand gekomen (min of meer) en de goeie wensen zijn weer gedaan. Over een kleine week kan ik met goed fatsoen mijn huis weer in zijn oorspronkelijke, niet-bling-bling-staat terugbrengen en mijn lief kussen vanwege Nieuwjaar en over tot de orde van de dag. U vindt mij cynisch…? ach u hebt wel een beetje gelijk, ik heb niet zo’n pet op van de mensheid, een aantal uitgezonderd. Kerst is nog niet voorbij of ze slaan elkaar alweer de hersens in.
Waar ik mij vroeger uitzinnig op verheugde in de kersttijd was het Promconcert van de Stofhappers in Eindhoven. Een dezer dagen zag ik het Promconcert op tv (het enige echte dan bedoel ik….) aangekondigd staan en mijmerde ik over de Stofhappers even weg.
U kent ze niet? Het was een soort van feest-orkest in Eindhoven. Ze onderscheidden zich van ‘gewone’ blaasorkesten doordat ze een blauwe stofjas droegen, waaruit een boerenzakdoek bungelde. De meesten konden geen noot lezen , zo groot als een koe. Dirigent Ad Maas arrangeerde vaardig de gekste stukken voor blaasorkest-zonder-muzikale-achtergrond en hield zijn club bij elkaar door zelf op een kleine trom het ritme krachtig mee te slaan (je moest wel van beton zijn om daar tegenin te durven spelen) en met een snerpend fluitje aan te geven waneer hij dacht dat nou maar es afgelopen moest zijn. Met als gevolg dat het gelijk speelde en gelijk eindigde. Alles wat daar tussen gebeurde was geheel voor de verantwoordelijkheid van de orkestleden… Dikke pret dus en zoals eerder gezegd en bovendien flink tegen de bestaande klassieke ordes aanschoppen.
Toen het Muziekcentrum Frits Philips geopend werd met een concert met muziek van Mahler (dacht ik) en er alleen bobo’s binnen mochten in de tempel van meneer Frits, gaven De Stofhappers buiten op de Markt hun eigen alternatieve concert en ik meen dat ze er binnen last van gehad hebben, even, want ze waren niet haatdragend die jongens, dus toen men van binnenuit meldde dat de opname voor Radio 4 ervan te lijden zou hebben, hebben de heren het volume wat naar beneden geschroefd. Het waren donderstenen, maar geen barbaren…
Ze bestaan niet meer, de Stofhappers, na iets van 15 jaar met succes de bestaande muzikale ordes in Eindhoven en omgeving te hebben geteisterd besloot de vriendenclub dat de glans eraf was en hing men zijn instrument aan de wilgen. Ze hebben nog een paar geprobeerd het zaakje bij elkaar te houden door met elkaar leuke dingen te organiseren, maar ‘leuke dingen’ binden niet zoals muziek dat kan doen en bij mijn weten herinnert er weinig meer in Eindhoven aan de stofjassen van weleer. Jammer.
Ik mocht een van de promsconcerten (op nieuwjaarsdag) met De Stofhappers zingen. Tot vlak voor het concert was ongewis wat er allemaal zou gaan gebeuren. Toen ik derde kerstdag eens begon te piepen dat het nou toch wel es tijd werd voor spijkers met koppen vervoegden pianist en dirigent zich te mijnen huize. Koffie hoefden ze niet, had ik niet een flesje wijn uit het kerstpakket paraat? En ze kropen getweeën achter de piano die nooit vóór die tijd en nooit meer daarna zo van achter naar voren is doorgerammeld. Allerlei klassieks en jazzigs kwam eruit te voorschijn en met het alcoholpercentage steeg de lol (gelukkig zaten er twee flesjes in het kerstpakket). Eind van het liedje speelde zich af in een groot wijkhuis in Eindhoven. Opera kwam er langs: ik zong Carmen terwijl er achter mij van alles werd uitgespookt dat de zaal deed brullen van het lachen. Ik heb niet om durven kijken. Tedere momenten waren er in de mooiste operette-duetten, waarbij de zaal muisstil meedeinde. Uitbundige lol, die een voorbode was van het Carnaval dat komen ging (zoals het echt behoort gevierd te worden trouwens, zonder billenknijperij en overmatige alcohol). ’s Avonds zat ik met mijn lief in de plaatselijke Chinees, lichtelijk teut, nog na te lachen over zo’n prachtige middag. En het zal wel de zangpedogogen doen hoofdschudden wat ik daar uitgespookt heb (ik heb het destijds maar niet verteld), maar het was de verbroedering en de lol ten top.
Dus voor de jongens daar in Eindhoven en voor u allen: heb een goed en muzikaal en gezond 2009. En moge u ooit meemaken in uw muzikale leven wat ik met De Stofhappers meemaakte.
Reacties:
Bedankt voor het leuke stuk! Dat er nog zoveel is blijven hangen bij je! Alles klopt min of meer wel, vooral de beschrijving van het ‘orkest”, uitgezonderd het fluitje.
Met vriendelijke groet,
Ad Maas
ad maas (Email) - 30 03 09 - 22:42