Ooit naar de Proms gekeken? En dan bedoel ik de Promsconcerten op de BBC die altijd ergens in de zomer zijn en die afgesloten worden met een groot concert (met geintjes) in de Royal Albert Hall in Londen. Er is altijd een leuke, op dat moment bekende zangerd of zangeres en/of instrumentalist en het publiek mag meezingen, deinen, serpentines gooien en zich bijzonder uitdossen. Laat dat maar aan Engelsen over: zich bijzonder uitdossen. Ik kijk altijd mijn ogen uit.
Op het eind is er altijd een speech van de dirigent (waar-ie volgens mij erg tegen op ziet, wie hij ook is) en dan komt de mars waar heel Europa zich altijd op verheugt, want je kan er zo leuk op door de knieën: The Pomp and Circumstance Military March, opus 39, nummer 1 (da’s de volledige titel). Het standbeeld van dirigent Sir Henry Wood, dat tijdens The Proms centraal in de Hall staat, lijkt zich altijd op te richten als de aanzet gegeven wordt.
Vandaag in 1930 (20 september) was de premiere van de vijfde mars, gedirigeerd door Sir Henry Wood. De titel van de marsen zou afkomstig zijn uit de derde acte van Shakespeare’s Othello, waarin de oorlog verheerlijkt wordt én van een gedicht van Lord de Tabley. Ik vraag het mij af, want 4 van de 5 marsen zijn gecomponeerd vóór de eerste wereldoorlog en volgens mij was Elgar niet zo krijgslustig. Volgens mij was het meer om de draak te steken met oorlog en vooral om duidelijk te maken dat het pedante paraderen (mooi alliteratie hè?) in schrille tegenstelling is tot de ellende van het slagveld. Ik denk dat Elgar dat nou juist wel door had.
Of het door de knieën gaan van het publiek op de maat van de muziek nou juist ook de draak steekt met dat pedante paraderen weet ik niet. Ik moet er altijd om lachen. Die hele proms-happening is er trouwens toch een naar mijn hart: eindelijk doen we eens gewoon over klassieke muziek. Wekenlang zijn er door heel Engeland concerten met klassieke of aanverwante muziek. En op de laatste avond gaat de golf van muziek en verbroedering door heel het United Kingdom. Ooit dat jongenssopraantje ‘O Danny boy’ horen zingen in Ierland en het droog gehouden? Dan bent u een bikkel!
En als je in Nederland al eens ‘Land of Hope and Glory’ zingt, het einde van mars nummer 1, dan verbroedert dat ook.
Kortom: in de link de gelegenheid om even mee te deinen. U kunt ze ook allemaal eens achter elkaar draaien, maar dan wordt het wel wat veel van het goeie, misschien krijgt u dan toch de neiging om te gaan paraderen en dat moeten we niet hebben.
