27 07 08 768 W
Carreras en Safina
Soms krijg je je itempies op een presenteerblaadje aangeboden: een vriendin attendeerde mij op een concert in Ahoy, 11 september. Daar staan mijn lievelingstenor, José Carreras en Alessandro Safina samen op het toneel.
Ik ben weg van Carreras. Als enige van alle goeie tenoren (en ze zijn er, neem dat van me aan…) zingt hij altijd alleen voor mij. Ken u dat? Dat gevoel dat iemand het ineens tegen jou heeft en tegen niemand anders in dat grote publiek. Dat de aria over jou gaat en niet over de andere persoon in de opera. Dat er voor jou een boodschap in de muziek zit, alleen voor jou. Als je dat gevoel op weet te wekken (en ik weet uit ervaring dat Carreras dat bij meer vrouwen kan) dan ben je echt goed en dan dondert het niet of je hier en daar een noot mist, of dat de stem vanwege ouderdom wat rafelig wordt. De kracht van de boodschap blijft.
Of Safina dat ook voor mij heeft zal ik de komende tijd eens gaan onderzoeken. Zelfs Villazon, voor wie ik toch een boon heb (zie eerdere stukkies) had niet de boodschap die Carreras had.
José Carreras werd geboren in Barcelona. Hij studeerde daar aan het conservatorium en bij de docent met de illustere naam Puig. Op het grote toneel debuteerde hij in 1971 in Londen, met Gaetano Donizetti´s Maria Stuarda. In 1972 maakte hij zijn Amerikaanse debuut als Pinkerton in Madama Butterfly van Giacomo Puccini.
In 1987 werd er bij hem leukemie geconstateerd. Zijn einde leek nabij, maar hij herstelde. Hij was zo´n beetje de eerste beroemdheid van wie in een soort reality-soap de weg naar herstel vastgelegd werd. Bijna iedereen weet dat je bij leukemie zowat doodgestraald moet worden vóórdat er enige kans op genezing.is. Carreras werd ‘schoon’ verklaard en hij hield zijn nieuwe debuut van het leven in Wenen, meen ik.
Ik heb het concert gezien, tussen mijn tranen door. Het podium lag bezaaid met bloemen en na de zoveelste toegift verscheen Carreras in regenjas op het podium, ten teken dat hij nu toch echt naar huis wilde… Hij genoot en het was verdiend. De stem kreeg echter een flinke opdonder en voor mij is het geluid van vóór de leukemie nooit meer teruggekomen.
Maar ik houd van die kleine driftkop. Zijn temperament werd ook nog eens extra duidelijk tijdens een prachtige uitzending over het maken van een nieuwe West-Side Story, onder leiding van Bernstein zelf. Carreras pikte het lastige ritme maar niet op en moest een oude, harde zangersles nog een keer leren: kijk naar de dirigent, duik niet in je boek als er iets misgaat. Vooropgesteld dat er iets te zien is bij die dirigent, maar daar hoef je je bij Bernstein geen zorgen over te maken en dat had Pépé (zoals Bernstein hem liefdevol noemde) moeten weten… Onvergetelijke televisie, dat wel
Es kijken wat we over Safina weten. Hij is geboren in Siena in 1963, een stuk jonger dus dan Carreras, en hij zou nu in zijn goede (zangers)jaren moeten zijn. Hij kreeg de liefde voor opera van thuis uit mee en op zijn zeventiende studeerde hij aan het conservatorium in Florence. In no time stond hij in grote producties, met grote sterren. op grote podia.
Behalve in klassiek, zo vermeldt zijn website, is hij ook geïnteresseerd in popmuziek en de laatste jaren probeert hij pop en klassiek te combineren. Toen hij in de negentiger jaren de componist Romano Musumarra tegenkwam leek dat de uitgelezen gelegenheid een nieuw soort ‘soulful new pop opera music’ te maken (ik vis de info van Safina website hoor, ik verzin zulke termen niet zelf…) en toen ging het snel. Zijn single ‘Luna’ stond in allerlei top-tiens gedurende 14 weken, jawel! Kom daar maar es om met een aria uit willekeurig welke opera! Hij veroverde ook Nederland in recordtempo (’t is ook wel een lekker ding om te zien ook….) én hij acteert en zingt in film.
Ik heb es geluisterd en het is een vol, rijk geluid met een makkelijke hoogte. Ik kon zo geen klassiek op zijn website vinden: minpunten. En dat rock-sausje is niet mijn smaak, maar hij heeft potentie.
Dezer weken kunt u kaarten kopen voor het concert. Hier is de website.
En hier zijn 2 linkjes: van Carreras; dan maar eentje van vóór zijn ziekte en natuurlijk de mooiste tenoraria ooit: ‘E lucevan le stelle’ (uit Tosca van Giacomo Puccini) dat komt hem toe.
En van Safina, van wie ik helaas geen klassiek vond, zijn hit ‘Luna’ omdat we het daar net over hadden…
Veel plezier in Ahoy!
Reacties:
Dit is een echte Carreras-fan. Dat ben ik van Safina. Die beschrijving die hij/zij geeft wat de stem van Carreras met hem/haar doet is precies wat ik bij Safina ondervind. De single Luna bestond allang voordat ik hem voor het eerst hoorde, maar hij sloeg bij mij in als een bom! Door deze zanger is mijn belangstelling voor opera geboren en ik heb hem ook E Lucevan Le Stelle horen zingen. Prachtig. Ik ga de uitvoering van Carreras met belangstelling beluisteren. Ik ben ook benieuwd naar de reactie van deze fan op het concert van 11 september. In het AD werden ze nogal afgekraakt. Ik denk dat de recensent een echte show verwachtte en dan valt het inderdaad tegen. Ikzelf heb erg genoten.
Graag een reactie van deze fan.
Cisca (Email) - 16 09 08 - 11:31