Moet ik mij distantiëren? 19 november 2018

Telkens als moslimextremisten ergens in de westerse wereld een aanslag
plegen worden “onze” moslims opgeroepen zich daarvan te distantiëren.

Moslims hier ten lande vragen zich dan vaak vertwijfeld af waarom zij
afstand moeten nemen van een kleine groep mensen die toevallig dezelfde
god aanbidden maar met wie zij verder geen enkele affiniteit hebben.

Afgelopen zaterdag verstoorde een groep mensen de Sinterklaasintocht
in Eindhoven. Ik lees overal dat het hier gaat om PSV-hooligans. Dat zijn
mensen die dezelfde club aanmoedigen als ik.

Nou vroeg ik me af: als ik het niet eens ben met hun optreden moet ik
mij daar dan tegen uitspreken? Moeten PSV of de officiële supportersclub
er afstand van nemen? Zo niet, is dan iedereen met een PSV-hart die
zich niet openlijk uitspreekt tegen de actie van de hooligans het daar dan
automatisch mee eens?

Ik heb op de website van PSV gekeken. Daar lees ik niks over supporters
die onder de vlag van de club eieren hebben gegooid. Ik zie wel dat de
club Sinterklaas welkom heet en cadeaus heeft. Waar je dan wel voor
moet betalen natuurlijk. Tenslotte is PSV Sinterklaas niet . . . .

  1. Wieneke (reply)

    21 november 2018 at 13:06

    Ik denk niet, dat je iets MOET en vooral niet als het je door anderen wordt opgelegd.

  2. Eef (reply)

    21 november 2018 at 22:59

    Jan, natuurlijk weet jij wat je moet doen.

Leave a comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Voetballers zijn andere mensen dan supporters 16 april 2018

Ik hield het zondagmiddag niet meer uit en ben na de middag de stad in
gegaan. Daar trof ik mijn voetbalmaten in opperbeste stemming. We dronken
bier en vertelden elkaar nog eens wat we allemaal op onze voetbaltripjes naar
Portugal, Engeland, Duitsland en Italië hebben meegemaakt. We hebben het
gemist.

Volgend jaar Turijn, zei iemand. Juventus. Ik kijk er naar uit. Het was het
tijdstip waarop we nog niet zeker wisten of we überhaupt kampioen zouden
worden. Ach, de rest is alweer geschiedenis. Wat een dag, wat een dag . . . .

De meeste maten hadden met hun baas afgesproken dat ze maandag vrij
konden zijn als Ajax zou worden verslagen. Regeren is vooruitzien. Achteraf
was dat een goeie deal met die bazen, want ik denk dat er anders vandaag in
Eindhoven en omgeving een piek in de ziekmeldingen zou zijn geweest.

Hoe anders is dat met voetballers. Een verslaggever vroeg gisteren aan Jorrit
Hendrix of er na de 3-0 ’s avonds een feestje zou worden gevierd. Jorrit had
geen idee. De voetballers waren allemaal zo met de wedstrijd bezig geweest
dat er nog niet nagedacht was over de invulling van de zondagavond. Er stond
in zijn agenda wel een optie voor een zegetocht op maandag maar “verder
hing het allemaal af van de spontaniteit”, zei hij.

Nou ja, als er één baas is die begrijpt dat Jorrit en zijn makkers
maandagmorgen niet op de training zouden verschijnen dan is het die van
Jorrit wel.

Leave a comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Opera en voetbal 18 februari 2018

Thuis van de wedstrijd PSV-Heerenveen trof ik mijn vrouw aan de
keukentafel. Ze was terug van de operareis naar Londen. De tafel lag vol
bonnetjes en papieren, de administratie van een reisleidster. Er lag ook een
prachtige poster voor op het grote bord waarop ze haar opera trofeeën en  mijn
mooiste foto’s hangt. En er was een kadootje voor mij.

Na de begroeting begon ze meteen te vertellen. Dat is het ritueel nadat ze is
weergekeerd. We zetten ons aan de keukentafel en ze vertelt. Mijn vrouw is
een begenadigd vertelster. Zo goed dat je denkt dat er pas een uur is
verstreken terwijl de wijzers van de klok al vijf kwartier verder zijn. Het is een
familiegave van vaderszijde.

Ze vertelde over een fantastische Carmen die ze had gezien in The Royal
Opera House. Die opera werd gespeeld met op het podium  slechts één
immense trap. Er waren geen andere rekwisieten dan een touw, vertelde ze.

Terwijl ze in het programmaboekje bladerde om haar woorden met foto’s
kracht bij te zetten, greep ik de gelegenheid aan om nog eens na te denken
over die rode kaart voor Hirving Lozano. Terwijl mijn vrouw bladerde gluurde
ik op mijn smartphone om  te kijken wat de meningen over de kaart waren.

Je luistert toch wel, zei mijn vrouw. Ik kan multitasken, zei ik. Nietwaar, zei
ze. Niemand kent mij beter dan mijn vrouw.

De foto’s in het boekje verzekerden mij er van dat het een fantastische
voorstelling geweest moet zijn.

Daarna vertelde ze over het indrukwekkende concert in het Barbican Centre
met Jonas Kaufmann.  Dat is één van de beste tenoren van de wereld en mijn
vrouw was dolgelukkig dat ze hem nu eindelijk live had gezien.

Een soort Messi, dacht ik, maar dat zei ik niet hardop. Ondertussen dacht ik er
aan dat Lozano mogelijk niet mee zou doen tegen Feyenoord en dat de afstand
tussen PSV en Ajax misschien wel zou slinken.

Mijn vrouw vertelde  over de enorme drukte in Londen waar ze met een groep
ouderen haar weg moest vinden. Over de geweldige diners die ze hadden
gehad, het vriendelijke hotelpersoneel, de gezellige gasten.

Het lag voor in mijn mond te zeggen dat de scheids niet deugde en dat ik één
van de meest helse fluitconcerten ooit had gehoord. Maar ik verwachtte niet
dat dat het onderwerp zou kunnen zijn dat onze twee werelden aan elkaar kon
linken.

  1. Wieneke (reply)

    18 februari 2018 at 15:29

    Niets is vervelender dat uitgebreide verhalen over een reis, waar je zelf niet aan hebt deelgenomen. Je krijgt de sfeer niet mee, je kent de mensen niet, je weet niet wat er te lachen viel en en en….. maar ik hoop dat je wel je gezicht een beetje in de plooi hebt gehouden en die gaap netjes hebt verbeten 🙂

Leave a comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Collega 13 december 2017

Ik werk tijdelijk in een dorp om daar als hoofdredacteur a.i. de lokale Omroep
Meierij van de grond te tillen. Mijn werkruimte is een vergaderkamertje in een
studio die is ondergebracht in misschien wel het mooiste sociaal-cultureel
centrum dat ik ooit heb gezien.

Heb je leuke collega’s, vroegen de collega’s van Omroep Brabant. Ik moest
lachen. Ik breng mijn dagen grotendeels door in stilte. Af en toe komt
er een vrijwilliger binnenlopen. Het zijn merendeels gepensioneerden. Ze
lopen binnen voor een praatje. Deze “collega’s” hebben het nooit over dingen
waar mijn officiële collega’s voor warmlopen. Het leven in dit Brabantse
Meierijdorp heeft een andere dynamiek dan ik op de redactie van Omroep
Brabant gewend ben.

Ik heb wel veel vergaderingen en besprekingen dus dan ontmoet ik mensen,
dat is overigens vaak ’s avonds. Waar je bij een professioneel bedrijf mensen
aanschiet om dingen te regelen, mail ik me nu suf. Alles gaat hier op afstand.

Het voordeel is dat ik weinig word afgeleid en dus veel kan doen. Maar als het
dan maandagmorgen is na de wedstrijd Ajax-PSV  heb ik niemand om effe
lekker over voetballen te zeiken, toch de belangrijkste bezigheid bij de
koffieautomaat.

Alleen op dinsdag en donderdag heb ik collega’s. Dat zijn Joep en Mariska,
twee mensen met een verstandelijke beperking die  – bij wijze van
dagbesteding –  samen met een begeleider Special Radio maken in de studio.
Denk niet te licht over hun programma want onlangs was Frans Bauer te gast
en ook Youp van ’t Hek schoof al eens aan.

Joep is een downer. Gelukkig is hij ook een PSV-fan. Hij weet alles van de
club. Toen ik dinsdagmorgen binnen kwam en Joep al in mijn werkruimte zat,
hoefde ik alleen maar te zeggen: “. Mogguh Joep, balen hè zondag . . . “.

“Maar woensdag winnen we van Groningen. En het seizoen is nog lang. We
worden kampioen”, antwoordde hij meteen.

Joep is een fijne collega. Als het ooit zover komt dat Omroep Meierij een
praatprogramma krijgt over voetbal weet ik al wie mijn Gijp wordt.

  1. Harry Perton (reply)

    15 december 2017 at 23:08

    Van Groningen winnen. Jaja.

Leave a comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

SDC Putten – PSV 27 augustus 2017

Ik had niet gedacht dat ik ooit nog eens aan SDC Putten zou denken, de
voetbalclub in de Gelderse Vallei. Tot vandaag, want mijn kluppie PSV heeft
SDC Putten geloot in de strijd om de KNVB-beker.

Lang geleden schreef ik een stukkie over Cees Does, God hebbe zijn ziel. Hij
was een gewaardeerd correspondent van de krant waar ik voor werkte.  Cees
was een bekende Puttenaar en één van de steunpilaren van de plaatselijke
voetbalvereniging. Jaren geleden heb ik daar een stukkie over geschreven:

Wij hadden vroeger bij de krant een plaatselijke correspondent in
Putten. Cees Does. Hij was dag en nacht in touw en schreef over
alles en nog wat.

Dikke enveloppen met dicht beschreven kopijvellen ploften
dagelijks op onze deurmat. Ook over de wedstrijden van de
hoofdmacht van de plaatselijke SDC.

Sterker, als zijn kluppie thuis speelde was hij ook nog eens
grensrechter. Cees deed al aan participerende journalistiek
voordat het woord was uitgevonden. Zijn verhalen waren altijd
een aaneenschakeling van clichés. ’t Begon met de zin “direct
nadat de bal aan het rollen was gebracht” en het eindigde altijd
met de woorden “na het laatste fluitsignaal zochten de spelers
tevreden/teleurgesteld de kleedkamer op”.

Eén keer week hij daar van af. . .  Zijn jongens hadden verloren en
dat was, zo besloot hij zijn verslag, “de schuld van de slecht
fluitende arbiter, die onvoldoende op de attent vlaggende
grensrechter Does lette. . .”

  1. BassieBossie 'oud'combispeler (9 en half) van SDC Putten (reply)

    27 augustus 2017 at 13:14

    Putten in de Gelderse Vallei???? Daar ga je dan als journalist…… Wat een afgang! Putten ligt gewoon in de Noord West Veluwe( Met als Hoofdgemeente Harderwijk) En valt binnen de Veluwe-Meer Gemeentes.(Nijkerk-Ermelo-Nunspeet etc)

    Cees Does was inderdaad Een Super Vrijwilleger voor de club waar je er maar weing nog van hebt tegenwoordig( hij floot ook de jeugd) De huidige teamleider van SDC1 is er gelukkig nog wel .Deze man zet zich ook al 40 !!! Jaar in zijn vrije tijd in voor de club kosteloos. De naam zal een aantal oud jeugdspelers wel nog wat zeggen……

Leave a comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Feyenoord 26 april 2017

Het moet toch wel heel raar gaan als Feyenoord geen landskampioen wordt.
Zelfs als rechtgeaard PSV-supporter gun ik het de ploeg uit de Rotterdamse
volkswijk.

Natuurlijk had ik liever feest gevierd op het Stadhuisplein in Eindhoven maar
onze club was dit seizoen slappe hap dus wordt het uithuilen en opnieuw
beginnen. Dat is de cyclus waarin een voetbalsupporter leeft.

Ik merk om me heen dat veel mensen Feyenoord een kampioenschap
toewensen. De club heeft een grote gunfactor.

Waar die van mij vandaan komt weet ik wel. Dat heb ik te danken aan
mijn Rotterdamse familie. Daar logeerde ik als kind wel eens en daar hoorde
ik over Feyenoord dat toen nog Feijenoord heette. Ik associeerde de club
met fijne logeerpartijtjes, ritjes met de vrachtauto van het bedrijf van mijn
oom door Rotterdam een stad waar ik meteen van hield en nog van
hou.

Ik groeide op met Coen Moulijn en Eddy Pieters Graafland, later Wimpie
Jansen en de Kromme. Dat waren mijn helden. Wonend boven de rivier
hoorden wij eigenlijk nooit iets over PSV, dat kwam pas toen ik in  1988
naar het zuiden vertrok en ik dankzij mijn zoon naar de Frederiklaan werd
meegezogen.

Zo gaan die dingen soms. Nu ben ik een PSV-fan, maar Feyenoord betekent
voor mij vooral mooie jeugdherinneringen. Daarom gun ik ze het
kampioenschap, maar volgend jaar wil ik weer gewoon op het
Stadhuisplein in Eindhoven staan.

Leave a comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Trommelaar (2) 28 augustus 2016

(Door Ab Klaassens)

Jan de Vries recenseerde onlangs het optreden van een trouwe trommelaar
tijdens de thuiswedstrijden van PSV als ‘sfeerverhogend’.

Ik denk dan aan de stakkers met hun dure seizoenskaarten in hetzelfde
supportersvak. Maar goed, je moet wat over hebben voor de geestelijk minder
bedeelden. Je doet wat proppen in je oren en gaat als je drie keer ‘kruisjassen’
hebt verstaan als ‘je kruis wassen’  maar eens op zoek naar het adres van Beter
Horen.

Dit opent volgens mij nieuwe perspectieven voor de sponsoring van de alom
geliefde voetbalorganisatie. Er komt een door Beter Horen gefinancierd
supportersvak met gereserveerde plaatsen voor de trommelaar en Jan de
Vries.

Beter Horen schakelt vervolgens één van zijn brilverkopende concurrenten in
voor co-sponsoring van speciale brillen voor  Luuk de Jong bij het nemen van
strafschoppen.

  1. jan (reply)

    29 augustus 2016 at 10:20

    Ik weet niet wie jij geestelijk minder bedeeld vindt, maar de trommelaar is dat niet.

  2. ab klaassens (reply)

    29 augustus 2016 at 13:40

    Dan is er dus aan mij een steekje los.

Leave a comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Supporters 11 mei 2016

Er is ophef ontstaan over een anti-joods liedje dat PSV-supporters
maandagavond hebben gezongen. Ik kende de tekst, op onze voetbaltrips naar
het buitenland hoor ik het wel eens. De tekst is te gruwelijk voor woorden.
Jammer want de oorspronkelijk tekst van het liedjes is grappig.

Mijn vader die werkt bij Philips, Mijn moeder die werkt op Strijp-S
En samen maken ze daar lampen, Van Philips die branden het best!

De ophef is ontstaan omdat er op internet een filmpje rond gaat waarop de
zangers van het anti-joodse liedje te zien zijn. Tot nu toe bleef hun gehoor
beperkt tot de supporters rondom hen.

Mijn ervaring is dat de regels van het liedje meestal maar één keer worden
gezongen, daarna duiken er altijd wel een paar mensen op om de zangers te
vertellen dat ze dat niet kunnen maken. De schaamte bij de anderen wint het
altijd van de lol van de zangers.

De zangers die ik heb gezien waren meestal jochies die ’s morgens slecht
hadden ontbeten waardoor ze geen bodem hadden voor de sloten bier die ze
op zo’n wedstrijddag nuttigen. En dan heb ik het nog niet over hun
uitpuilende ogen.

Het vervelende van die gastjes is, dat ik aan mijn vrienden moet uitleggen
waarom ik toch zoveel lol beleef aan het supporteren van PSV. Ik heb ook al
moeten uitleggen dat ik (en 99,9 procent van de supporters met mij) niet tot
die groep ééncelligen behoor die bij het zien van een vrouw onmiddellijk
schreeuwen dat daar een piemel in moet.

Net als in andere groepen heb je in de supportersgroepen mensen die
ontsporen of niet sporen. Ik durf wel op te schrijven dat hun brandstof bier
is. Als ze de volgende dag met een knetterende koppijn opstaan hebben ze al
spijt van hun wangedrag. Waarmee ik dat natuurlijk niet goed wil praten.
Integendeel.

De leiding van PSV heeft de zaakjes op dit moment sportief en technisch goed
voor elkaar. Ik denk dat het een illusie is om de ongrijpbare
supportersschare onder controle te krijgen. Je kunt die massa niet opvoeden.
Je kunt wel de rotte appels er uit snijden met stadionverboden. Dan bedoel ik
niet voor een half jaar, maar voor hele lange tijd. En met een meldplicht, drie
uur voor de wedstrijd, want de meeste van die gasten gaat het om het
indrinken en zo’n wedstrijd kunnen ze ook in de kroeg kijken in plaats van
het stadion.

Daarmee voorkom je niet dat die amoeben niet meer met de
supportersgroepen optrekken. Je kunt dan als voetbalclub tenminste wel
zeggen dat het niet jouw supporters waren. Doorpakken is het enige wat helpt.
Al was het maar om te voorkomen dat alle goedwillende supporters na
thuiskomst uit Madrid (een tripje dat best een aardige cent kost) niet alleen
maar hoeven uit te leggen dat zij geen muntjes naar bedelaars hebben
gegooid.

 

 

  1. Wieneke (reply)

    11 mei 2016 at 12:50

    Ik snap nooit hoe die lui aan zoveel geld komen. Van een uitkerinkje kan dat toch niet? En als je werk hebt….. moet je toch zorgen dat je het houdt, want voor jou heeft de baas tientallen anderen in de rij staan. Ik neem aan dat een werknemer met kater en uitpuilende ogen toch niet fris en fruitig in de werkplaats staat te sleutelen.

Leave a comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

PSV 9 mei 2016

Gewoon op de bank. Ik keek op de bank.
Aanvankelijk was ik dat helemaal niet van plan.
Ik was een ongelovige. Waarom kijken?
Struisvogelpolitiek.

Op de bank. Zappend. PEC-Zwolle-PSV.
De Graafschap-Ajax. Stiekem hopend.
Ik steek een sigaartje op. Stress.

Zestiende minuut. 1-0 Ajax. Zie je wel.
Ik dacht het wel.

PEC Zwolle scoort. Dat wordt dus weer zo’n
wedstrijd.

55ste minuut. Het wonder van Doetinchem wordt
met luid klaroengeschal aangekondigd. Ik
ben een dove ongelovige.

Nog vijf minuten. Ik durf niet meer naar de
asbak te kijken. Struisvogelpolitiek.

Nog twee minuten. Wedden dat er in die
laatste minuut . . .

Nog tien seconden. Eindelijk ben ik een gelovige.

Leave a comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Energiedirect 22 april 2016

“Je zal maar directeur van Energiedirect.nl zijn, net aangegeven
hebben dat je bedrijf drie jaar lang zes of zeven miljoen euro per
seizoen in PSV stopt en dan de reacties op internet en sociale
media lezen. Een warm welkom werd het gistermiddag online
bepaald niet voor de nieuwe hoofdsponsor van PSV”.

Zo begon een artikel in het Eindhovens Dagblad vanmorgen.
Veel fans vinden het maar niks dat onze helden reclame gaan
maken voor een energiediscounter.

Nou ben ik persoonlijk niet zo onder de indruk van wat mensen
via social media de wereld in slingeren. Ik heb zelden de indruk
dat er over die reacties behoorlijk is nagedacht.

Mij zal het worst zijn wat er op de shirts staat, zolang
het een bedrijf is dat niet in opspraak is of zou kunnen komen.
Voetballers trekken zich meestal weinig aan van bestuurscrises
in hun club laat staan van wat er zich in de normale wereld afspeelt,
maar je moet als fatsoenlijke supporter niet hebben dat de
kranten straks vol staan met verhalen over jouw sponsor die
naast de pot heeft gepist.

In dat verband heb ik even opgezocht hoe het ook al weer zat met
RWE (de moeder van Energiedirect) en de bruinkool waarmee
de centrales van deze energiereus worden gestookt. (Heuhhhhh . . .
bruinkool, hoor ik ze op de social media al denken). Maar het
lijkt er op dat die vervuiling zijn langste tijd heeft gehad en dat
dat geen lijk in de kast meer is.

Energiedirect betaalt flink en dat is belangrijk in de voetbalwereld
die voornamelijk om geld draait.

En wat Philips betreft: dat bedrijf leeft voort in de liedjes op de
tribunes. Ik ben bang dat Energiedirect de liturgiecommissie van
de supportersvereniging niet meteen zal inspireren.

Hoewel, ik heb een idee. We hebben een heel aardig liedje
met de volgende tekst:

Mijn vader die werkt bij Philips, Mijn moeder die werkt op Strijp-S
En samen maken ze daar lampen, Van Philips die branden het best!

Wat zou het mooi zijn als de jongens op oost dat zingen en de rest van
het stadion antwoordt met:

DANKZIJ ENERGIEDIRECT!!!!

 

  1. Ximaar (reply)

    23 april 2016 at 07:44

    Ik heb een hekel aan de huidige energiemarkt, die alleen concurreert op het gebied van welkomcadeautjes. Kortom zoveel mogelijk overstappen loont. Ouderen die hun energieleverancier trouw blijven en overstappen teveel gedoe vinden betalen daar de rekening voor. Daarmee vind ik het geen reclame voor EDSV, want zo zal die club over een tijdje wel gaan heten en een regionale krant lift daar dan weer mooi op mee. 😉

Leave a comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *