De nieuwe politieke werkelijkheid in Brabant 6 maart 2020

Forum voor Democratie wil het vermeende partijkartel in Nederland omverwerpen.
Er waren mensen die bij de komst van de deze beweging visioenen kregen van een
bloedige revolutie. Niet in de laatste plaats omdat leider Thierry Baudet woorden
sprak die werden uitgelegd als het streven naar een blanke suprematie. Woorden die
voor een groot deel van de mensen klonken als: weg met de kleurlingen.

Vooralsnog trekken de aanhangers van Forum niet brandschattend door de straten.
Integendeel. In Limburg en nu ook in mijn eigen provincie Brabant voltrekt zich een
nieuwe politieke werkelijkheid. Geen bloedige, maar een fluwelen revolutie.

In Brabant onderhandelen VVD, CDA, FvD en Lokaal Brabant over een nieuwe coalitie.
De partijen leggen in zo’n geval hun wensenlijstjes naast elkaar en beginnen dan te
onderhandelen. Geven en nemen net zolang tot er een compromis is dat dankzij
taalvaardige spindoctors aan de achterban kan worden uitgelegd.

Nu er een partij aan tafel zit die wordt versleten voor een extreemrechtse beweging gaat
het in het zuiden van Nederland heel anders. Na Limburg hebben nu ook de beoogde
Brabantse coalitiepartijen eerst een lijstje met normen en waarden opgesteld. Een meetlat
waarlangs zij Brabant gaan besturen. Een soort tien geboden, zo van: ge zult niet stelen,
ge zult niet moorden en ge blijft van de buurvrouw af.

De deelname van Forum aan de onderhandelingen heeft er dus toe geleid dat de partijen
vooraf afspreken dat ze zich fatsoenlijk zullen gedragen en alles zullen doen om het belang
van ons, Brabanders, zo goed mogelijk te behartigen. De klimaatontkenners van Forum
hebben er zelfs voor getekend dat ze de klimaatakkoorden zullen uitvoeren. In een provincie
met z’n tientallen Q-koortsslachtoffers en verstikkende stikstofuitstoot was dat ook wel het
minste wat Forum kon doen. Overigens staat er in dezelfde regel wel een voorbehoud. Die
akkoorden moeten dan wel betaalbaar zijn en draagvlak hebben.

Het is wel opvallend dat partijen tevoren zulke afspraken maken. Welbeschouwd is het een
open deur van jewelste en vraag je je af waarom dat niet altijd en bij elke coalitievorming is
gebeurd. Vermoedelijk gebeurde dat niet omdat iedereen er altijd voetstoots van uit ging
dat het in een versnipperd democratisch land logisch is dat je ook de mensen wier partij
niet meeregeert fatsoenlijk behandelt. Het lijkt erop dat met de komst van Forum die
vanzelfsprekendheid er niet meer is. Je moet het nu op papier zetten, zoals ook Mozes de
tien geboden vastlegde.

Forum dendert dus niet met stampende laarzen de bestuurskamers binnen. Forum sluipt
met zalvende teksten binnen, geheel in de stijl van de welbespraakte voorman Thierry Baudet.
Het partijkartel wordt niet omvergeworpen maar van binnen uitgehold. Heel voorzichtig en
heel fatsoenlijk.

  1. Jan de Jong (reply)

    7 maart 2020 at 09:49

    Toeval bestaat niet.
    VVD en CDA willen samenwerken met FvD.
    Het Coranavirus slaat uitgerekend in Brabant onverbiddellijk toe.

    …wie straft er ook alweer onmiddellijk…

Leave a comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Het is vrij bal op het toneel van de Brabantse politiek 1 maart 2020

De problemen om in Brabant een meerderheidsregering te krijgen worden steeds groter.
Zaterdag haakte 50Plus af om als vierde partner mee te doen met VVD, FvD en CDA.
Die drie komen net een mannetje of een vrouwtje tekort om samen een meerderheid te vormen.

De argumenten van 50Plus om die rechtse coalitie toch niet in het zadel te helpen zijn divers.
Belangrijkste is dat de ouderenpartij zich nog te jong voelt om nu al bestuursverantwoordelijkheid
te dragen. Dat vind ik een drogreden. 50Plus heeft de afgelopen maanden in elke vergadering
van Provinciale Staten tegen de beoogde nieuwe coalitie aangeschurkt. Daarbij kwam nog dat
50Plus niet per se een gedeputeerde hoefde te leveren. Een ideale partner dus voor die andere
drie, die elkaar dan met elk twee gedeputeerden en steun van de ouderenpartij in evenwicht
zouden kunnen houden.

50Plus hoefde alleen maar één wens uit het verkiezingsprogramma in het nieuwe bestuursakkoord
te fietsen en verder gedoogsteun te leveren. Daar is verder weinig bestuursmoed voor nodig.
Maar nee, de partij doet het niet. Ik kan mij niet aan de indruk onttrekken dat de provinciale
afdeling door het landelijk bestuur is teruggefloten. Dat heeft al een geschiedenis van vallen en
opstaan en wil vast niet meegesleurd worden als in Brabant uiteindelijk de samenwerking met FvD
toch niet blijkt te werken.

Volgende kandidaat in het balboekje van VVD, FvD en CDA is Lokaal Brabant. Dat wordt nog wat.
Lokaal had in het verkiezingsprogramma een stevige energieparagraaf. Heel Brabant gasvrij staat
erin. Die partij moet nu samen met Forum, dat zich in onze provincie vooral heeft ontpopt als een
klimaatontkenner. Die partij vindt al die energiemaatregelen eigenlijk onzin. Ik ben benieuwd hoe
lokaal die samenwerking gestalte geeft en geloofwaardig blijft.

Er is nog een derde mogelijkheid: samenwerking met CU/SGP.  De vraag is of de drie anderen dat
willen. Voorman Hermen Vreugdenhil is een taaie rakker. Die zal het onderste uit de kan willen
voor steun. Als hij niet vanuit Den Haag wordt teruggefloten natuurlijk. Want was het niet zo dat
CU-leider Gert-Jan Segers niet wilde dat FvD toetrad tot de ECR-fractie van het Europees Parlement.
Waar ook CU en SGP deel van uitmaken? Misschien wil hij zich niet met Brabant bemoeien, maar
dan bemoeien zijn Haagse collega’s zich wel met hem. Zijn coalitiegenoot D66 heeft als partijleider
Anne-Marie Spierings, de Brabantse gedeputeerde die thuis zo hard heeft gevochten voor de
stikstofmaatregelen. Die lijntjes zijn allemaal zo kort.

Het is akelig stil in het provinciehuis. De Brabantse bevolking hoort officieel niks van de onderhandelaars.
Dat vind ik niet zo verwonderlijk. Het kan niet anders of het zijn taaie onderhandelingen. Ik heb me
al vaker afgevraagd hoe je als VVD eerst mee tekent voor de strengste stikstofmaatregelen van Nederland
om vervolgens samen te gaan met een partij die roept dat er geen stikstofprobleem is, maar dat we te
veel natuur hebben. Alleen om een tekst te bedenken waarin die twee dingen in één zin passen moet
je heel lang masseren.

Vanuit Den Haag is bemoeienis met wat er in Brabant gebeurt. Daar hebben ze een heel ander referentiekader.
CDA-politica Madeleine van Toorenburg  schoof openlijk aan bij fractieberaad tijdens een
crisisvergadering in Provinciale Staten. Jesse Klaver, Rob Jetten en Geert Dales  (50Plus) roepen van alles.
Anderzijds zijn er ook geluiden dat landelijke politici juist de boel de boel willen laten. Vooral in de
Eerste Kamer hoor je dat. Want als het in Brabant weer voortijdig klapt dan kan de Zwarte Piet naar
Forum en dat is weer gunstig als er landelijke verkiezingen zijn. Regeren is vooruitzien, ook als dat over
de rug van Brabant moet.

Op dit moment is het vrij bal op het politieke toneel van Brabant. Het belangrijkste gebeurt in de – met name
door FvD zo vermaledijde – achterkamertjes. Daar wordt gestoeid en gemasseerd, gegeven en genomen.
Dat gebeurt allemaal onder druk van “Den Haag”, morrende Brabantse CDA’ ers, een VVD-fractie waarvan
een deel per se nooit meer over links wil regeren, tienduizend boze boeren en ruim twee miljoen mensen
zonder tractor maar die ook Brabander zijn.

Wat er ook uit die hoge hoed komt, het aanzien van de Brabantse politiek zal voor jaren beschadigd zijn.

Leave a comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Wat er nu gebeurt is heel on-Brabants 8 februari 2020

Toen ik dertig jaar geleden van de Veluwe naar Brabant verhuisde zei een collega daar:
ga jij echt tussen de autosloperijen, woonwagenkampen en varkensboeren wonen. Hij kende
Brabant als doorgangsland naar zijn vakantiebestemming in Zuid-Frankrijk.

De A2 en de A50 waren er nog niet, dus je bracht op weg naar de Provence relatief veel
reistijd door op Brabantse tweebaanswegen.

Vanwege het ontbreken van die snelle verbinding woonde ik doordeweeks een aantal maanden
bij een hospita voordat ik een huis had gevonden. Zij leerde mij een paar dingen: Brabantse
gastvrijheid is een vorm van eigenbelang, voor wat hoort wat; Brabanders juichen met hun
handen in hun zakken; Brabanders naaien hun eigen naad; misschien is nee.

Welkom in Brabant.

Mijn hospita zette dingen graag zwaar aan, maar ze bleek niet helemaal ongelijk te
hebben. Desalniettemin bouwde ik hier een leven op, voornamelijk met Brabanders die
aan geen enkel stereotiep voldoen en waar ik veel van hou.

Ik zag Brabant veranderen. Mensen boven de rivieren zeggen wel eens dat Brabant zelfbewuster
is geworden. Dat is onzin. Brabant is altijd zelfbewust geweest, boven de rivieren zien ze dat nu pas.

De eerste grote crisis die ik meemaakte (dan heb ik het niet over persoonlijke zaken)
was het faillissement van DAF en het vertrek van Philips uit Eindhoven. De wereld
stortte in, zo leek het.

Onder leiding van twee achtereenvolgende PvdA-burgemeesters (Welschen en Van Gijzel)
en nauwe samenwerking met weldenkende ondernemers die verder keken dan hun eigen
portemonnee werd Zuidoost-Brabant aan de haren uit het moeras getrokken. Als de nood het
hoogst is sluiten Brabanders de rijen en worden muren tussen links en rechts afgebroken.

Ondertussen ontwikkelde Brabant zich tot het drugslab van Europa. Ik moet vaak denken aan
mijn Veluwse collega en mijn hospita die zei dat Brabanders hun eigen naad naaien. Ondertussen
bleek Brabant ook een voedingsbodem voor PVV en Forum voor Democratie. Brabanders zijn
gevoelig voor retoriek tegen de gevestigde orde.

Er kwam een tweede grote crisis, in de landbouw dit keer. De varkenspest en ruim zeventig
Q-koorts doden. Opnieuw sloegen links en rechts de handen ineen en zo kreeg Brabant de strengst
denkbare milieuregels.

Daardoor ontstond juist in deze provincie het besef dat we aan de vooravond staan van een
nieuw tijdperk, ingegeven door de klimaatcrisis. Ook de boeren, die van oudsher zo’n belangrijk
stempel drukken op deze provincie, zien dat. Het probleem is dat die boeren het tempo niet bij
kunnen houden. Dat komt niet omdat zij te langzaam gaan, maar omdat de politiek te snel gaat.

En dus kon Farmers Defence Force ontstaan want Brabanders zijn gevoelig voor retoriek tegen de
gevestigde orde. Totdat de holocaust erbij wordt gesleept en politici persoonlijk werden bedreigd.
Brabant mag dan een provincie zijn waar de criminaliteit welig tiert, maar er is wel een duidelijke
scheidslijn tussen de gewone Brabander en de criminele Brabander.

Ik zie nu de derde grote crisis in dertig jaar. Een politieke crisis. De VVD, inmiddels uitgegroeid
tot de grootste in de provincie, wil nu samen met CDA en FvD omdat ze er met linkse
bondgenoten van weleer niet meer uitkomen.

In mijn commentaar bij Omroep Brabant heb ik gezegd dat het ondenkbaar is dat je in het huidige
tijdsgewricht gaat samenwerken met een partij die zegt: er is geen stikstofprobleem, we hebben
te veel natuurgebieden. Maar goed, mijn denkvermogen is ook maar beperkt.

De twee vorige crises waren een economische- en landbouwcrisis. Brabanders van links en rechts
zetten daar samen de schouders onder omdat zij zagen dat provinciegenoten massaal werkloos
dreigden te worden of omdat ze zagen dat provinciegenoten slachtoffer dreigden te worden van
nare ziektes en omdat ze zien dat de natuur naar de haaien gaat.

Nu er een crisis is in het eigen politieke huis lukt het niet uit een impasse te komen. Dat is heel
on-Brabants. Zoveel weet ik na dertig jaar wel van deze provincie.

Leave a comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

De rokende puinhoop in Brabant 14 december 2019

Onderstaand stuk schreef ik voor de website van Omroep Brabant

Provinciale Staten van Brabant hebben vrijdag geen knopen kunnen doorhakken om de
stikstofproblemen in Nederland op te lossen. Na weer tien uur debat stond er onder de
streep een negatief saldo. Er waren alleen verliezers.

Het CDA stapte uit de coalitie. Eerder sneuvelden al twee gedeputeerden van het CDA

vanwege de stikstofcrisis en het gestuntel van hun partij. Met het vertrek van het CDA
verliezen de boeren hun belangrijkste bondgenoot in het machtscentrum. De deadline
waarop boeren hun stal milieuvriendelijk moeten hebben, werd niet uitgesteld.

Omdat de gedeputeerden niet het gevraagde steuntje in de rug kregen om de nieuwe
stikstofregels al in beleid om te zetten wordt de natuur er voorlopig niet beter van.
Gedeputeerde Rik Grashoff (GroenLinks) die zich de blaren op de tong praatte om
de regels te verdedigen, zag zijn inspanningen vooralsnog niet beloond.

VVD-voorman Christophe van der Maat gaat een heel vervelende kerst tegemoet, want
hij moet bedenken hoe hij Brabant op de rails houdt met een minderheidskabinet.

Vorige week leek het er even op dat Brabant hét voorbeeld van Nederland zou worden.
Politiek en boeren spraken over een eigen deltaplan om de stikstofproblemen op te lossen.
In de loop van de week haakte boerenorganisatie ZLTO af. Dat was deels voor de vorm
omdat ze druk op de ketel willen houden, maar ook omdat de ZLTO hevige concurrentie
heeft van de radicale Farmers Defence Force die harde actie niet schuwt en de
stikstofmaatregelen vergelijkt met Jodenvervolging. Terugkijkend op de afgelopen
maanden zien we eigenlijk een rokende puinhoop.

Het probleem is ook ongekend groot. De mensheid heeft ontdekt dat hij de natuur om
zeep aan het helpen is. Behalve de klimaatontkenners van PVV en Forum voor Democratie
is iedereen het erover eens dat dit moet stoppen. Als dan de vraag wordt voorgelegd hoe
dat moet gebeuren, ontstaan de problemen. Zoveel hoofden zoveel zinnen. Er spelen ook
zoveel belangen mee. Niet in de laatste plaats politieke belangen, aangewakkerd door
achterbannen die ook allemaal weer hun eigen deelbelang hebben.


Het begint er zo langzamerhand op te lijken dat het probleem eigenlijk te groot is om in
de Statenzaal van Brabant door politici te laten oplossen. Al het gezwoeg en gesleur in Den
Bosch ten spijt. De oplossing van het probleem moet naar een hoger level. Dat weet het
kabinet ook wel.

Het gaat alleen heel langzaam. Zo lang dat zo is, gaan Brabanders zelf oplossingen bedenken.
Dat is prijzenswaardig maar dat heeft wel tot een slagveld geleid. Bovendien kan alles wat
Brabant bedenkt zo weer veranderen door landelijke regels die ooit eens zullen komen.
Dat bevordert de daadkracht niet.

In Brabant hielden ze het desondanks even dapper vol. De noordelijke provincies vielen al
om toen de eerste tractor de hoek om kwam.

Het wordt tijd dat het kabinet snel, heel snel met duidelijk beleid komt en een eind maakt
aan het goedbedoelde gemodder in de provincies.

Leave a comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Als eenzaamheid een naam heeft is het Hermen 22 november 2019

Ik volg vandaag voor Omroep Brabant Provinciale Staten. Niet al mijn verhalen komen
op de website van mijn omroep omdat ze als te weinig concreet worden beoordeeld. Zo’n
beslissing respecteer ik. Politiek is soms niet zo concreet, maar meer beschouwend en daar
zit niet iedereen die zich informeert via een massamedium niet op te wachten.

Onderstaand verhaal blijft dus beperkt tot mijn blog.

 

Als eenzaamheid een gezicht heeft dan was dat vrijdag het gezicht van Hermen Vreugdenhil.
Deze CU/SGP politicus in Provinciale Staten riep Gedeputeerde Staten ter verantwoording omdat,
volgens hem, Brabantse industriële bedrijven werken zonder een natuurbeschermingsvergunning.

Volgens Vreugdenhil stoten ze vieze stoffen uit en is er niemand die dat controleert.
Bovendien zou de provincie industriële bedrijven bevoordelen boven boeren. Na een potje
armdrukken werd de christelijke politicus door vrijwel het hele Brabantse parlement in de hoek gezet.

Namens GS diende gedeputeerde Rik Grashoff (GroenLinks) Vreugdenhil van repliek. Aan het
eind van het door Vreugdenhil aangevraagde interpellatiedebat stond hij met lege handen en
een oproep om op te houden “met uw hardnekkige poging het college van GS in diskrediet te
brengen”, zoals Tom Ludwig (GroenLinks) de menig van een groot aantal Statenleden verwoordde.

Een aantal Statenleden en Grashoff vielen Vreugdenhil aan op zijn Twittergedrag. Grashoff:
“Elke vergunning wordt naar eer en geweten verleend. Je kunt er over discussieren of die
vergunning te ruim zijn. Wat u doet is ons in een kwaadlicht stellen. U twittert dat de uitstoot
van de Amercentrale de laatste jaren veel meer uitstoot, terwijl dat juist minder is. U suggereert
dat wij een onbetrouwbare overheid zijn. Dat werp ik verre van mij. Ik vind dat zelfs laakbaar”.

Vreugdenhil voert al weken strijd. Het begon op Twitter, het landelijke TV-programma
EénVandaag pikte het op en daarna volgden meer media.

Heel kort door de bocht komt het erop neer dat grote bedrijven als de Amercentrale, bierbrouwer
InBEV in Valkenswaard en Verbrandingsoven ATM in Moerdijk hun gang kunnen gaan terwijl
een boer tonnen moet investeren om uitstoot te voorkomen. Aldus de versie van Vreugdenhil.

De christelijke politicus merkte op dat enkele grote industriële bedrijven een vergunning kregen,
een week voordat de Raad van State de PAS-wetgeving in de prullenbak gooide. Vreugdenhil vond
dat verdacht. Dat viel bij Grashoff verkeerd. Hij vond dat een insinuatie die nergens op slaat omdat
niemand kon weten wat die uitspraak zou worden.  “Ik constateer dat het stemvolume van de heer
Vreugdenhil oploopt. Dat gebeurt meestal als hij zijn verhaal kwijt is”, aldus Grashoff.

Daar waar Vreugdenhil suggereerde dat de provincie met twee maten meet, weerlegde Grashoff
voor de andere partijen voldoende dat dat niet zo is. De gedeputeerde gaf toe dat er nog stappen
gemaakt moeten worden als het gaat om vergunningen aan industriële bedrijven. “Daar wordt
keihard aan gewerkt. Hopelijk is vandaag duidelijk dat er in Brabant niet met twee maten wordt gemeten”.

VVD-politica Wilma Dirken steunde Grashoff met haar opmerking dat uit de reportage van
EénVandaag (waarin Hermen Vreugdenhil een prominente rol speelde) bleek dat Brabant
in Nederland vooroploopt als het gaat om vergunningverlening.

In zijn slotwoord beloofde Vreugdenhil zeker terug te komen op de hele kwestie. Dan zal hij
niet meer insinueren, beloofde hij, want dat was nooit zijn bedoeling geweest. Zijn Twittergedrag
zal hij niet aanpassen, verzekerde hij zijn collega-Statenleden.

Leave a comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Collateral damage van Brabantse CDA-bom kan groter worden 11 november 2019

De twee Brabantse CDA-gedeputeerden Marianne van der Sloot en Renze Bergsma die
vrijdagnacht opstapten worden nog even niet vervangen. Hun taken worden verdeeld
over de vijf andere gedeputeerden.

Vrijdagnacht na de Statenvergadering kondigden beiden hun ontslag aan. Op datzelfde
moment werden hun verklaringen schriftelijk aan de pers uitgedeeld. Dat betekent dus
dat de kroniek van een aangekondigde dood al eerder die avond was geschreven.

In datzelfde bericht stond dat VVD-leider Christophe van der Maat niet opnieuw gaat
onderhandelingen en dat zijn collega’s nog even niet worden vervangen. Alle energie
wordt nu gestoken in het oplossen van de stikstofproblemen en niet in partijpolitiek
gesteggel. Die laatste zijn mijn woorden. Dat was dus ook al eerder besloten. De nacht
was al te ver gevorderd om daar nog over te debatteren. Timing is alles.

De VVD-fractie stuurde afgelopen weekend een lang persbericht waarin dat nog eens
werd bevestigd. Nu de handen uit de mouwen, de poppetjes komen later wel. Wanneer
later is, is de vraag. Het oplossen van de stikstofcrisis kan nog wel een generatie duren,
bij wijze van spreken.

Renze Bergsma was gedeputeerde van veiligheid. Daar gaat de provincie niet over, zijn
aanstelling was een douceurtje voor het CDA. Zijn portefeuille was luxe. Van der Sloot
was gedeputeerde van sport, cultuur en kleine kernen.

Nou wil het geval dat Brabant zichzelf graag profileert als dé sportprovincie van Nederland.
Dan is het wel fijn dat de sportwereld een gedeputeerde heeft die erop toeziet dat het
sportklimaat optimaal blijft.

Brabant loopt op cultuurgebied niet echt voorop. Maar, Brabant is economisch booming
en trekt veel kenniswerkers uit de hele wereld aan. Die strijken vooral neer in Eindhoven
en omgeving en de roep op een breder cultureel aanbod is daar luid. Dan is een cultureel
pleitbezorger in het dagelijks bestuur van de provincie geen luxe.

Kleine kernen zijn er in Brabant te over. Iedereen kent de problemen. Ze lopen leeg en dat
tast de leefbaarheid aan. Een gedeputeerde kan beleid maken om dat te keren.

Drie megaklussen die nu worden ondergebracht bij mensen die de handen vol hebben
aan de stikstofcrisis, het dichtslibbende wegennet, de stagnerende woningbouw en het
op peil houden van de economie.

Omdat een dag maar 24 uur heeft, zal het gat dat de twee gedeputeerden achterlaten veel
groter zijn dan nu lijkt. Oftewel: de collateral damage van de bom die de CDA-fractie gooide
zal wel eens groter kunnen zijn dan nu nog lijkt. Niet alleen de boeren verliezen een vriend,
ook de sportsector, de culturele sector en de Vereniging van Kleine Kernen moeten vrezen.

De vraag is wanneer er een Statenlid opstaat dat zich hardop afvraagt of de coalitiepartijen
onder leiding van de VVD niet misschien toch ergens een poppetje moeten zoeken om te
voorkomen dat straks alleen de automobilisten en ondernemers nog profijt hebben van
het provinciebestuur.

Leave a comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Het CDA en de boeren 19 oktober 2019

Vandaag heb ik voor Omroep Brabant een analyse geschreven over de bom die het
CDA in Brabant onder de coalitie heeft gelegd.

De Brabantse CDA-fractie wil dat de regels die de provincie heeft geformuleerd voor het
landbouwbeleid worden aangepast en zo snel mogelijk in lijn worden gebracht met het
landelijke landbouwbeleid. Dat betekent dat de christendemocraten willen dat de veel
strengere Brabantse regels van tafel gaan.

Het CDA maakte dat vrijdagavond bekend in een persbericht. Fractievoorzitter Ankie de
Hoon wil geen toelichting geven. De collega-politici, de boeren en de media moeten het
er maar mee doen.

De Hoon heeft vrijdag wel met collega’s in Provinciale Staten gesproken, maar het lijkt
erop dat het CDA in het persbericht verder gaat dan in dat gesprek.

Op 11 oktober kondigde De Hoon al aan dat ze met een voorstel zou komen. Nu ze feitelijk
de Brabantse regels van tafel wil is dat een regelrechte bom onder de kersverse coalitie.

De vraag is of De Hoon en haar coalitiepartners het zo hard gaan spelen. De coalitie is na taaie
onderhandelingen tot stand gekomen. Het CDA vocht zichzelf – na jaren langs de kant te hebben
gestaan – binnen en nam genoegen met portefeuilles die door velen worden gezien als pretpakket.
De partij nam er genoegen mee omdat ze zo graag aan de bestuurstafel wilde zitten.

Dat is niet zo gek want aan die tafel kun je invloed uitoefenen en dat blijkt nu wel. Maar hoe
ver ga je?  De andere coalitiepartijen D66, VVD en PvdA, sinds de laatste verkiezingen aangevuld
met GroenLinks, hebben het strenge Brabantse veehouderijbeleid bedacht in weerwil
van boerenprotesten in 2017.

D66, PvdA en GroenLinks zullen niet zo gemakkelijk een krimp geven. De VVD is iets flexibeler.
Er zal nu veel van de lenigheid van de VVD afhangen. VVD-voorman Christophe van der Maat
zal net als tijdens de coalitie-onderhandelingen deze week overuren moeten maken.

De situatie doet in de verte denken aan de discussie over de fusie van Nuenen en Eindhoven.
Toenmalig SP-coalitiepartner zette de boel ook op scherp. Uiteindelijk vond de coalitie een
vluchtweg omdat er in het zicht van de haven nieuwe landelijke regels werden gemaakt waarbij
zo’n fusie nog voor de eindstreep zou kunnen sneuvelen. Na drie vergaderingen besloot de
provincie dat risico niet te nemen en de fusie af te blazen.

Landbouwminister Carola Schouten heeft een pas op de plaats aangekondigd om alle
consequenties van alle stikstofmaatregelen nog eens op ene rijtje te zetten.

Brabant zou daarop kunnen meeliften. Dat betekent in feite uitstel van wat Brabant eigenlijk
wil. Daar ziet met name GroenLinks gedeputeerde Rik Grashoff geen heil in. Maar een adempauze
kan de coalitie redden. Dat is ook wat waard want de onderhandelingen daarover hebben al
aangetoond dat er weinig alternatieven zijn om Brabant eensgezind te besturen. Als er iemand
is die dat weet is het Ankie de Hoon.

Leave a comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

De vette grinnik van Johan van den Hout 14 juni 2019

Van alle provinciale Brabantse politici heeft Johan van den Hout mij altijd het meest geïntrigeerd.  Hij was
tot vrijdag gedeputeerde namens de SP. Hij moest weg omdat zijn partij bij de coalitie-onderhandelingen
buiten de boot viel. Dat deed hem pijn, hij had nog wel een tijdje door willen gaan.

Het intrigerende aan de man is dat hij soms zo bot en cynisch was dat ik wel eens het gevoel had dat hij dacht
dat in het Brabantse parlement een Tarantinofilm werd opgenomen, waarin hij de de verteller was. Zijn
gevleugelde uitdrukking aan het adres van de leden van Provinciale Staten was: daar gaat u niet over.

De opmerking viel vrijdag meerdere keren in lovende toespraken aan het adres van Van Hout. Hij werd
gewaardeerd, zoveel werd tijdens zijn afscheid wel duidelijk. Toespraken die hij op een wat slungelige manier
in ontvangst nam. Van den Hout is een man van daden niet van woorden.

Iedereen keek uit naar zijn toespraak. Hij hield zich in. Hij beschouwde vooral het nieuwe bestuursakkoord.
Daar zou hij zo zijn handtekening onder gezet hebben, zei hij. Waarmee hij op een beschaafde manier duidelijk
maakte dat hij en zijn partij niet buitenspel gezet hadden hoeven worden. “Een belangrijke graadmeter om te
weten of je het goed hebt gedaan is als de mensen die na jou komen jouw beleid voortzetten. Als ik naar het
bestuursakkoord kijk, dan denk ik dat ik het goed heb gedaan”, aldus Van den Hout.

Van den Hout was één van de voortrekkers als het gaat om de strenge milieuregels voor de boeren. Dat heeft
zijn populariteit bij de boeren niet vergroot. Toen de boeren met ronkende tractoren voor de deuren van
het provinciehuis daartegen protesteerden, werd in de richting van Van Hout op de man gespeeld.

Het nieuwe bestuursakkoord biedt iets meer soelaas voor sommige boeren, maar de boeren vinden het zelf
een doekje voor het bloeden. “U kunt uw borst natmaken”, waarschuwde hij zijn opvolgers.  Van den Hout:
“U denk dat wij het de afgelopen vier jaar moeilijk hadden nouhhhh . . . .”  Hij vulde de stilte na die opmerking
de meest vette grinnik die ooit in de statenzaal heeft geklonken. Die kwam uit het diepste binnenste
van Van Hout. De nagalm daarvan verdween pas nadat het applaus voor hem over ging in een staande ovatie.

Leave a comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Ik geloof niet in complotten, maar . . . 13 april 2019

Forum voor Democratie is in Brabant uit de coalitie-onderhandelingen gestapt. De partij van de
klimaatontkenners had gehoopt dat de VVD bij zou draaien en alle milieumaatregelen waar de
liberalen de afgelopen vier jaar hun handtekening onder hebben gezet in de prullenbak zou gooien.

In Brabant zijn ze nu een week of drie aan het onderhandelen. Het ging allemaal prima liet FvD in
een persbericht weten, totdat het klimaat ter sprake kwam. Wetende dat het gat tussen FVD en de
meeste andere partijen op dat terrein niet te overbruggen is, vraag je je af waarom dat onderwerp
pas na drie weken op tafel komt. De informateur en alle partijen aan tafel hadden zich die tijd
kunnen besparen.

Dat is niet gebeurd. Eerst is er drie weken lang gesproken over wat elkaar bindt. Waar hoopt zo’n
informateur dan op. Dat de onderhandelaars elkaar zo gaan waarderen dat ze uiteindelijk elkaar
iets gunnen. Dat is een goeie tactiek, behalve als standpunten van meet af aan onwrikbaar zijn en
iedereen al drie weken geleden op z’n klompen kon aanvoelen dat klimaat een struikelblok
zou worden.

Zeker als je weet dat Forum vooral mee heeft gedaan aan de provinciale statenverkiezingen om straks
zichzelf naar Eerste Kamer te kunnen lanceren. Die partij weet zelf ook wel dat het vooral op gebied
van klimaat nooit overeenstemming zou kunnen bereiken, laat staan provinciaal meeregeren. Maar
dat zijn overwegingen die ik hier mag maken maar waar een informateur niet eens aan mag denken.

Ik ben van nature geen complotdenker maar als ik zie dat in drie provincies Forum voor Democratie
ongeveer tegelijkertijd aan de kant is komen te staan, dan begin ik sterk te vermoeden dat er sturing
van bovenaf is geweest.

Behalve de politieke chaos die er door de stemmenwinst van Forum is ontstaan, is er ook sprake van
tijdverlies omdat alle partijen uit berekening, tegen beter weten in of gewoon  uit beleefdheid zijn
blijven praten omdat we dat in Nederland nou eenmaal zo doen. Zelfs Forum dat vindt dat er in
ons land een nieuwe wind moet gaan waaien.

Leave a comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Met de hulp van een god 29 maart 2019

Ook in Brabant zijn donderdag de leden van Provinciale Staten beëdigd.
Ik mocht dat vanaf de perstribune aanschouwen. Het was een plechtig
moment. Al die mannen en vrouwen die trouw aan de grondwet beloofden
en die ondanks hun verschillende standpunten de komende vier jaar
oprecht hun best gaan doen om Brabant volgens hun eigen maatstaven
nog beter te maken.

Het was ook een moment waarop ik meer dan ooit terugdacht aan de
tijd dat ik nog actief was in de protestantse kerk. Ik zat bij de lichte tak
samenwerkte met de Rooms-Katholieken die door onze zware tak
ketters werden gezien. Dat vonden wij een lelijke gedachte van onze broeders
zusters.

In onze kerkelijke gemeente was God vooral liefde. Bij ons werd gelijkheid
voor alle mensen gepredikt. Hulp aan zwakkeren was voor ons vanzelfsprekend,
net als rentmeesterschap.  Wij geloofden niet dat God de aarde had
geschapen, maar wij stonden wel op het standpunt dat je heel zuinig op die
aarde moest zijn want na ons kwam niet de zondvloed maar een hele schare
mensen die ook recht van leven hebben.

Inmiddels ben ik over de kerk anders gaan denken, maar die kernwaarden
koester ik nog zoveel mogelijk.

Donderdag stelde ik vast dat veel Statenleden van Forum voor Democratie en
de PVV niet de belofte aflegden maar de eed: zo waarlijk helpe mij God
Almachtig.  Dat vond ik interessant. Je kunt dus in een god geloven en toch
de deuren sluiten voor mensen die slachtoffer zijn oorlogsgeweld en die in
ons land geborgenheid zoeken. Je kunt dus in een god geloven en tegelijkertijd
mensen die Mohammed als hun profeet zien, verketteren. Je kunt dus in een
god geloven en achter een man aan lopen die met moeilijke woorden pleit
voor een blanke suprematie.

De tijden zijn veranderd sinds ik me het vuur uit de sloffen liep voor de
minderbedeelden.

  1. Carin (reply)

    30 maart 2019 at 12:51

    Mooi gezien en samengevat

Leave a comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *