We gaan er als land op vooruit 28 mei 2019

Wie heeft niet die ervaring? Je bent in het buitenland en je wisselt een paar woorden met een inwoner
van dat land. Over het weer of een ander banaal onderwerp waarmee een vluchtige ontmoeting begint.

Ondanks dat je probeert de taal van de gastheer te spreken hoort hij onmiddellijk dat je uit Duitsland
komt, wat jij dan weer moet corrigeren in Nederland. Dan heb je twee kansen. Hij vraagt of je uit
Amsterdam komt of dat je Johan Kroif kent.

In het eerste geval leg je uit dat Nederland groter is dan Amsterdam en dat je in Eindhoven woont.
Eindhoven? Dat is in het zuiden vertel je. Daar waar the Philips factories were. Aaahhhh, Philips.
Van de radio’s. Dat schept een band.

In het tweede geval zeg je dat je Johan Kroif kent van naam en daden. Niet persoonlijk natuurlijk.
Bovendien vertel ik er altijd bij dat ik geen Ajax-fan ben maar een PeeSvee-fan. Als je geluk hebt
kennen ze Romario.

In Ierland raakten we aan de praat met een jongedame. Zij wist van Eindhoven. Niet vanwege the
Philips factories, maar omdat ze er was geweest op weg naar het Belgische festival Graspop.
Eindhoven lag toch vlak bij België, vroeg ze. Op de schaal van Ierland ligt Eindhoven bijna in Belgie,
dus dat hebben we direct toegegeven.

Goh, zei we tegen elkaar, geen Amsterdam en Kroif, maar Graspop. ’t Is weer eens wat anders.

In Fanore troffen we een ouder echtpaar dat ons in Germany plaatste. Nee hoor, zeiden wij, wij
komen uit Nederland en bereidden ons voor op de volgende logische vraag. Fout. Het eerste
wat de man zei was: Aaaahhhh . . . André Rieu.

We gaan er als land op vooruit, merkte mijn vrouw droogjes op.

  1. Eef (reply)

    28 mei 2019 at 10:31

    Gelukkig riepen ze niet ‘tulpen uit Amsterdam’!

  2. maria (reply)

    28 mei 2019 at 17:40

    Heerlijk Ierland! inclusief The Burren. Niet zo moeilijk om met een local in gesprek te komen. : ) En als je alleen bent, ook niet zo moeilijk, heb je de (tawny) pipits die je de oren van je hoofd fluiten. Goede herinnerimgenm aan De Pub in Lisdoonvarna (roadside tavern) Heb je nog meer counties bezocht?

    1. Jan de Vries (reply)

      29 mei 2019 at 07:43

      Maria, Wij zijn langs de west- en zuidkust gegaan. Met de auto van A naar B en dan dagen wandelen

  3. maria (reply)

    28 mei 2019 at 17:46

    o ja, die ‘André Rieu-ervaring hadden wij ook. Ik weet niet goed meer wanneer (langer dan 10 jaar terug) en waar: Een vrouw bij een boerderij met bomen langs een karrenspoor… Aan het eind of begin van een wandeling.

Leave a comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Vrijthof 29 december 2015

(Door Ab Klaassens)

 

DE hof is een deftige tuin.

HET hof is een verzameling van dignitarissen,

hofdames, kamerheren en kamermeisjes,  

paladijnen, ritmeesters en lakeien in

dienst van koning,koningin en vaderland.

Waarom zegt iedereen ‘Het Vrijthof’ als

André Rieu daar staat te fiedelen?

De naam  ‘Het Vrijthof’ is niet afkomstig uit het

Duitse Friedhof, zeggen de geleerden.

Maastrichters – en André Rieu – zeggen en

schrijven ‘DE vriethof’.

Wie hebben er HET van gemaakt?

Leave a comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Vocalies (386) 28 november 2015

(Door Marlies)

Eerst effe: ik heb op mijn eigen website Vocalies weer een nieuwe podcast
gezet.

Foei, wat ging het leven er met me vandoor de afgelopen weken. Allemaal leuk
hoor, wat er zoals gebeurde: fijne wandeltocht gemaakt met vriendin, druk op
het werk, effe op en neer naar jarige zus, gebreid dat het een aard had, naar de
bruiloft van zwager, affijn, het leven in het algemeen za’k maar zeggen.

Een van de leukere dingen die gebeurde was dat ik gevraagd werd niet alleen
met kerst maar ook met oud en nieuw een reis te begeleiden. Het gaat er van
komen: met oud en nieuw zit uw Vocalies in de Scala van Milaan.

Waarschijnlijk kun je me op 4 januari opvegen, maar alla, van leven word je
moe en daarna lonken de Kaapverdische eilanden.

Een van de leuke bijverschijnselen van al deze drukte is dat u mee kunt
genieten van de producties waar ik met de gasten van Musico naar toe mag.
Laten we in deze tijd van sprookjes (de Sint en het kind van Bethlehem)
daarom maar eens beginnen met Hänsel und Gretl van Engelbert
Humperdinck (niet de zanger, de componist, maar dat had u al begrepen).

Humperdinck werd geboren in 1854 in Duitsland. Zijn vader was leraar , zijn
moeder dochter van een dirigent en cantor. Hij studeerde muziek aan de
Rheinische Musikhochschule in Keulen en werkte daar ook korte tijd. In 1876
verhuisde hij naar München en studeerde en werkte daar verder. Met een
gewonnen studiebeurs kon hij in Italië verder studeren.

Hij trok vervolgens zo’n beetje Europa door, was eventjes medewerker van
Richard Wagner. Hänsel und Gretl was zijn bekendste werk, het maakte hem
financieel onafhankelijk.

Ik hoef u het verhaal niet uit te leggen. Het is een variant op het aloude Hans
en Grietje-sprookje dat vooral bij kinderen zeer tot de verbeelding spreekt.

Veertien engelen
Heerlijke rollen om te zingen, vooral die van de Knusperhexe, want die mag
nou eens lekker schel en lelijk (let op: niet vals!) uithalen. Het bekendste
stukkie eruit is het gedichtje dat ook mijn kindertijd domineerde. Ik kan het
nog uit mijn hoofd opschrijven:

’s Avonds als ik slapen ga, volgen mij veertien engelen na
twee aan mijn hoofeind, twee aan mijn voeteind,
twee aan mijn linkerzij, twee aan mijn rechterzij,
twee die mij dekken, twee die mij wekken,
twee die mij wijzen naar ’s hemels paradijzen.

Het is een duet tussen Hans en Grietje en het is van een aandoenlijkheid die
zelfs de meest verstokte cynicus kan laten smelten (vooropgesteld dat hij/zij
erin mee wil gaan natuurlijk).

Hou de website in de gaten, want ik ga al die producties lekker met u
voorbespreken, kunt u een beetje meegenieten van de reizen die ik maak.

André Rieu
Ik laad een filmpje op van een concert van André Rieu ergens in Duitsland.
Hij legt het nog een keer uit en de blik van Hänsel ging bij mij meteen naar
mijn hart. En de komen zo prachtig unisono uit, die twee! En dan het koper:
naar goed-Limburgse traditie spatzuiver en stijlgetrouw. Wie wil schelden op
Rieu doet dat maar ergens anders. Ik bewonder hem zeer en hij zet een
’einwandfreie’ versie van dit schattige duet neer.

 

  1. Wieneke (reply)

    29 november 2015 at 09:24

    Wat zoet, die twee. Ik had het optreden al eens eerder gezien op tv en toen vond ik het ook al zo leuk en mooi.
    Schelden op Rieu??? De man verdient alleen maar lof! Zoveel plezier brengt hij de mensen tijdens de concerten. Ik kijk er graag naar en word met de minuut vrolijker.

Leave a comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *