01 Mrt '10 188 W
Hoofddoek
(gastcolumn van Ab Klaassens)
Als vrouwen in dorpen als Veenendaal en Staphorst naar hun streng gereformeerde kerken gaan dragen zij een hoed. De geloofsgemeenschap eist dat. De vrouwen vinden het vanzelfsprekend dat zij iets op hun hoofd zetten alvorens zij hun huis Gods betreden.
Militairen krijgen een reprimande als zij zich zonder geldige reden zonder pet of baret in het openbaar vertonen
Mijn moeder – niet kerkelijk – haalde het zeventig jaar geleden niet in haar hoofd om zonder hoofdbedekking boodschappen te gaan doen; de omgeving – een Amsterdamse volkswijk - eiste op z’n minst een hoofddoek, in de praktijk een in een driehoek gevouwen sjaal. Op zondag een wuft hoedje, met een voile, in feite een westerse variant op de oosterse sluier.
Orthodoxe joden dragen plichtmatig een keppeltje, oude padvinders een Mounty-hoed en demonstrerende vakbondsleden een verkeerd petje.
Moslima’s dragen een hoofddoek omdat ze dat zelf willen of omdat hun omgeving dat van ze verlangt. Zoals bij die vrouwen in Staphorst. Zoals - lang geleden – in een Amsterdamse volkswijk. Wie het dragen van hoofddoeken wil verbieden moet zelf iets op z’n hoofd zetten: een blok ijs.
Meestromers:
Dat valt nog niet mee met zo’n Mozartkapsel.
Laurent (URL) - 01 Maart '10 - 21:00
Ook mijn moeder droeg een hoedje als zij zondags naar de katholieke kerk ging, dat hoorde zo. Toch heb ik nooit het gevoel gehad, dat zij onderdrukt werd. Mijn zusjes zaten bij de nonnen op school, allemaal met een kap op het hoofd. Zou GW vroeger nooit om zich heen gekeken hebben?