Sint-Trudo 15 juni 2016

Er zijn mensen die door de ene helft van het publiek gelauwerd
worden en door de andere helft verguisd. Thom Aussems is zo
iemand.

Hij is al heel lang directeur van woningcorporatie Trudo in
Eindhoven. Ik behoor tot zijn bewonderaars. Dat dat maar duidelijk
is. Aussems is een visionair, één van de bedenkers van Strijp-S,
de ombouw van oude Philipsfabrieken tot één van de hipste wijken
van Nederland.

Zijn tegenstanders vinden dat hij te veel buiten de paden van een
woningcorporatie treedt en te roekeloos met andermans centen
omspringt. Ze vinden hem een megalomane egotripper.
Ikzelf denk dat hij de grenzen opzoekt en als kleine burgerman kan
ik daar jaloers naar kijken.

Het moderne Eindhoven zijn vooral de inwoners die af en toe
ruimte geven aan dwèrsklippels van wie sommigen misschien
wel egotrippers zijn. Aussems is er daar één van. Maar voor mij
zijn dat ook burgemeester Rob van Gijzel, PSV-saneerder Tiny Sanders,
Lidewij Edelkoort (Design Academy) en de koning van de
evenementen Tinus Kanters.

Trudo bestaat 100 jaar en daarom gaan Aussems c.s ruim 400
miljoen investeren in het welzijn van de stad. Er komen veel
sociale huurwoningen, duurzaamheid krijgt een impuls en de
portemonnee van de huurders wordt ontzien. Aussems
snoert de criticasters de mond.

Eén van de opmerkelijkste ideeën is dat huurders die hun nieuwe
allochtone buren helpen bij de integratie korting krijgen op de
huur.

Trudo werd 100 jaar geleden door de katholieke kerk opgericht
als tegenhanger van het woningbouwbedrijf van Philips. De kerk
wilde ook daar een vinger in de pap. Toen was het nog Sint-Trudo.
Later werd dat Sint geschrapt.

Als eerbetoon aan de historie heeft Trudo ter gelegenheid van het
honderdjarig bestaan de oude naam in ere hersteld. Sint
is weer van stal gehaald. Het is weer Sint-Trudo. Waarom die geur
van wierook opnieuw  om de corporatie hangt is mij niet helemaal
duidelijk. Maar ja Aussems functioneert waarschijnlijk alleen als
zelfs zijn voorstanders af en toe de wenkbrauwen fronsen.

Leave a comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Gezellig 14 juni 2016

Ik ben niet wat je noemt een gezelligerd. Niet iemand waarmee
je ’s avonds aan de bar een potje slap kunt lullen. Ik voel me
heel senang aan de bar, maar ik wil het wel  graag hebben
over dingen die er voor mij toe doen. Da’s niet altijd gezellig in
een dranklokaal.

Ik vraag me soms af wat gezellig is en weet dan dat dat voor
elk mens iets anders is. Ik heb een gezellige avond gehad als ik
met vrienden lekker heb gegeten en serieuze gesprekken heb
gehad en heb gelachen om grappen die niet plat zijn.

Andere mensen hebben een gezellige avond gehad als ze in
een beukende kroeg uren tegen mensen hebben staan
aankletsen zonder verstaanbaar te zijn geweest.

Er zijn ook mensen die het heel gezellig vinden om een dag
op een braderie te lopen, voortgestuwd door andere
gezelligerds.  Dat zijn de mensen die per definitie elke
mensenmassa gezellig vinden. Ik moet er niet aan denken.

Ik dacht daar over na terwijl ik op de fiets door de stad ging.
De kortste weg van mijn huis naar mijn werk gaat over de
Kruisstraat en de aansluitende Woenselse Markt. Ik noem dat
in gedachten altijd Klein Instanbul.

In een niet-officieel onderzoek is dat de gevaarlijkste plek voor
fietsers. Het is er druk, de automobilisten hebben vermoedelijk
zelf nooit gefietst en claimen met hun statusverhogende Beierse
bolides alle beschikbare ruimte.

Toch fiets ik er graag, want het is het gezelligste stukje van
de route. Geen idee waarom.

  1. Groninganus (reply)

    14 juni 2016 at 10:55

    Herken me sterk in de eerste twee alinea’s!

  2. Irene (reply)

    16 juni 2016 at 14:29

    Welkom bij de club.

  3. ab klaassens (reply)

    16 juni 2016 at 21:31

    Bij deze polonaise doe ik mee

Leave a comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Vocalies (407) Pique Dame 14 juni 2016

(Door Marlies)

In het kader van het Holland festival speelt de Nationale Opera dezer dagen
de Tsjaikovski-opera ‘Pique dame’ (Schoppenvrouw). De kranten geven een
wat gemixt signaal af, maar er lijkt meer dan genoeg over om van te genieten,
dus ik  tip u even: u kunt er nog naartoe tot en met 3 juli.

Pique Dame is al een succes vanaf de wereldpremière in 1890 in
Sint-Petersburg, zo schrijft de website van de Nationale Opera. De opera legde
tot grote schok van velen een zwarte kant van de beschaafde elite bloot en laat
zien hoe een obsessief verlangen naar rijkdom kan leiden tot de fatale
ondergang van een man. Deze opera mikt op het hart, schrijven ze en dat vind
ik dan weer goed gevonden.

Opera mikt trouwens altijd op het hart, als je met je verstand naar opera kijkt
zul je nooit echt meegenomen worden. Bij de inleiding voor een van de opera’s
van de Budapestreis las ik ook al dat opera ons kan meenemen naar een
parallel universum. Al in de rij voor boarding ging het met gasten over dat
parallelle universum. Geef je eraan over en je hebt een geweldige avond; begin
te redeneren en je kunt beter in de bar een pint gaan drinken tot de rest weer
uit het parallelle universum is neergedaald. Misschien raakt uw Vocalies hier
wel aan de essentie van opera.

Nog even ultrakort een samenvatting van het verhaal:

Hermann is verliefd op Lisa, dochter van een gravin die in haar jeugd haar
hele fortuin vergokt heeft. De gravin lijkt een geheim te kennen, waardoor je
bij het kaartspel altijd wint. Hermann probeert haar dat te ontfutselen en bij
die poging schrikt de gravin zo van hem dat ze sterft. Dat komt de liefde
tussen hem en Lisa niet ten goede.

De geest van de Gravin, zegt Hermann met Lisa te trouwen en dat drie
kaarten, de drie, de zeven en de aas, hem geluk zullen brengen.

In het finale kaartspel zijn alleen Hermann en vorst Jeletski, de ex van Lisa,
nog over en Hermann wint met de eerste kaart  – de drie – en ook met de
tweede kaart – de zeven. Hij zet zijn hele winst op de derde kaart – de aas -,
maar als hij de kaart omdraait is het schoppenvrouw, en hij ziet hierop de
geest van de Gravin die spottend naar hem grijnst. Hij wordt helemaal gek en
steekt zichzelf neer. Stervend vraagt hij de vorst om vergeving; ook Lisa
verschijnt voor hem in een visioen en schenkt hem vergiffenis.

De cast is een overwegend Russische. De Volkskrant merkt een beetje
nijdasserig op dat ‘Slavische stemmen doorgaans ruimer in de keel liggen, wat
soms uitdraait op intonatieschade’. Klets natuurlijk: het moet zuiver, ‘ruim in
de keel’ of niet…

Ga als u kunt, de regie is (natuurlijk, zucht) een controversiële, maar er is
genoeg moois over: een wonderschoon zingend koor en spelend KCO, onder
leiding van Mariss Janssons, specialist voor deze muziek!

In het filmpje de ultrakorte trailer voor deze productie. En op de website van
de Nationale Opera vindt u speeldata en (nog) meer informatie.

 

 

Leave a comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Handdoek 13 juni 2016

(Door Ab Klaassens)

De laatste tijd lees ik veel berichten over mensen die ‘de handdoek
in de ring gooien’.

Dan gaat het over teleurgestelde ondernemers, vastgelopen
wereldverbeteraars, miskend artistiek talent of sportmensen die
eindelijk moeten erkennen dat ze niet meer mee kunnen.

Zelden gaat het over boksers. Als die in de boksring te zeer beschadigd
dreigen te geraken gooien hun helpers – dus niet de boksers zelf – de
handdoek in de ring.

Er is, denk ik, weinig belangstelling voor de herkomst van oude
uitdrukkingen die nog dagelijks worden gebruikt.

Als je vroeger in een herberg het bier niet kon betalen – en vaste
klant was – greep de waard een op jouw naam gestelde boomtak
waarin hij de vertering met strepen inkerfde. Zo kregen drinkebroers
veel op hun kerfstok.

Bij het ministerie van Justitie en Veiligheid dreigt er bij herhaling
van alles ‘in de doofpot’ te geraken. Er melden zich dan politici  of
journalisten die ‘de beerput willen openen’ en ook willen aantonen
at er bij allerlei transacties  veel ‘aan de strijkstok  is blijven hangen’

Wat is een doofpot?

Wat is beer?

Wat doen violisten, cellisten en bassisten allemaal met hun strijkstok?

Ze doen het zomaar op hun eigen houtje.

Leave a comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Bang 12 juni 2016

De mens is een wonderlijk wezen. We zijn gezegend met
hersenen waarmee we oplossingen kunnen bedenken tegen
dreigend gevaar. Toch blijven we het noodlot uitdagen.

We zijn voor heel veel dingen bang. Er zijn zelfs politici die
een imperium bouwen op onze angsten en we lopen in
rotten van drie achter deze mensen aan in de hoop dat zij
een oplossing hebben die onze angst zal wegnemen.

De angstigen denken dat hun probleem is opgelost als een
nieuwe leider verordonneert dat een deel van de
Nederlandse bevolking terug moet naar het land van hun
voorvaderen. Alsof bange mensen niet onmiddellijk op zoek
gaan naar een andere angst die door anderen moet worden
weggenomen.

Een andere angst is die van de zondvloed. In doemscenario’s
zorgt de klimaatverandering voor een stijging van de zeespiegel.
Ik heb wel eens kaartjes gezien waarbij de vloedlijn ter
hoogte van Amersfoort liep.

En wat lees ik zaterdag in de NRC. Wij gaan op grote
schaal huisjes bouwen langs de kust. Vooral welgestelde
ouderen die hun spaargeld zien verpieteren op een bankrekening
investeren in een huisje aan zee. En natuurlijk de beroepsbeleggers
die een imperium bouwen op hebzucht.

Ik snap het wel. De media staan bol met verhalen over mensen die
vanuit verre oorden komen om mee te profiteren van onze
welvaart. En de stijging van de zeespiegel gaat met millimeters.
Bang ben je voor iets dat je ziet. En ach, tegen alles wat je niet
ziet kun je je verzekeren.

  1. Harry Perton (reply)

    12 juni 2016 at 12:23

    Die huisjes staan in de duinen, Jan, een deel van de kuststrook dat nog wel boven water zal blijven uitsteken als de zeespiegel stijgt.

  2. Wieneke (reply)

    12 juni 2016 at 13:38

    Het geeft gewoon aan dat al die ouwe steenrijke mensen ook wel eens gevaarlijk willen leven 🙂
    Bangmakerijindustrie: daarin verdienen heel wat mensen hun boterhammetje.
    Je hebt allerlei industrieën in Nederland: de asielindustrie, de hulpverleningsindustrie en uiteraard de milieu-industrie.
    Hollanders en Zeeuwen hebben eeuwenlang tegen dat wassende water maatregelen getroffen en met erg veel succes, want de laatste tijd is het toch aardig droog gebleven.
    Als het verschrikkelijke onheil gaat gebeuren, dan zal dat niet van zondag op maandag zijn en dan regelen we dát ook wel weer.
    Zure regen is geregeld en dat Nederland ontzettend ‘verdroogt’ is kennelijk ook al geregeld, want je hoort er niemand meer over.
    Dus……NEXT !!!

  3. ab klaassens (reply)

    12 juni 2016 at 20:46

    De reacties van Harry en Wieneke duiden op een gebrek aan voorstellingsvermogen.
    Stijging van de zeespiegel maakt het steeds moeilijker het water af te voeren van de
    onder zeeniveau gelegen polders. Het zelfde geldt voor het water dat via de grote
    rivieren ons land binnenstroomt. Alle gaten in onze kust dichtmetselen? Dan verzuipen we
    in het water dat van de smeltende gletsjers stroomt.

Leave a comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Machiel 11 juni 2016

(Door Ab Klaassens)

Het is denkbaar dat strijders van IS  – Islamitische Staat – meeliften in de
stroom van asielzoekers en migranten die om uiteenlopende redenen
een veilig bestaan zoeken in Europa.

Het bericht dat er in een opvangcentrum voor vluchtelingen in Nijmegen
misschien  een groep IS-strijders heeft verbleven was dus gefundenes
Fressen voor PVV-kamerlid Machiel de Graaf tijdens het vragenuur van
de Tweede Kamer op dinsdag 7 juni.

Machiel maakte er  een mooi nummer van, als een standwerker die op de
kermis pillen verkoopt tegen alle kwalen. ‘Terroristen in de stad waar
burgemeester Hubert Bruis van het CDA bejaarden uit de
verzorgingstehuizen jaagt om plaats te maken voor asielzoekers.
Wanneer sluiten wij de grenzen, vroeg Machiel de Graaf.

Met de heer de Graaf voorop weet iedereen dat de heer De Graaf
onzin staat te verkopen. Bijna iedereen, helaas.

  1. Jan de Vries (reply)

    11 juni 2016 at 08:36

    Ab, het is een PVV-mantra. Toen in Eindhoven vluchtelingen een plaats kregen in de Orangerie twitterde Fleur Agema van de PVV dat daar bejaarden werden verjaagd ten gunste van asielzoekers. Het feit was dat die bejaarden tijdelijk in de Orangerie waren gehuisvest omdat hun eigen verzorgingshuis werd opgeknapt. Op het moment dat ze naar huis terug waren mochten vluchtelingen in de Orangerie. De PVV is eng, maar enger zijn de mensen die geloven wat de partij zegt.

Leave a comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Oranje 10 juni 2016

Zo af en toe krijgen we van onze omroep de gelegenheid buiten
het keurslijf van het geijkte nieuws te stappen. Zo’n gelegenheid
laat ik niet voorbij gaan. Gisteren schreef ik voor de website van
Omroep Brabant een kollumpie over het chagrijn van een gemist
EK-voetbal.

Mijn collega Alice van der Plas maakte er een fraaie foto bij. Toen
en nu in de Irenestraat in Goirle.

De_Irenestraat_in_Goirle,_toen_en_nu_(foto_Alice_van_der_Plas)

Jarenlang kleurden onze straten Oranje als ons nationale
voetbalelftal ergens ver weg onze eer verdedigde. Iedereen
die niet mee kon gaan naar de buitenlandse arena’s creëerde
met de buurt een eigen feestterrein. Daar was niet veel voor
nodig. Dekzeilen tegen de gevel, vlaggetjes kris-kras van het ene
huis naar het andere, TV-toestellen naar buiten, een barbecue
en een paar kratjes bier en wij vierden het voetbal. Nu zijn we
er niet bij en dat is niet prima. Onze voetbalhelden vieren
vakantie of zitten zich thuis te verbijten, net als Koos.

“Jij moet zeker de hele maand voetbal kijken”,  zegt Annie.

Ze staat voorovergebogen over een pan op het vuur en ziet niet
hoe Koos aan de keukentafel zijn hoofd schudt. Ze kan niet horen
dat hij denkt: Ach mens.

Koos kijkt chagrijnig voor zich uit. Hij draait zijn bierflesje rond.

“Wij hebben toch nog van dat oranje zeil in de schuur liggen. En
volgens mij liggen de vlaggetjes van de vorige keer nog bij Arie.
Misschien kunnen we weer iets leuks maken”, zegt Annie.

Ze kijkt over haar schouder achterom en ziet dat Koos en lange teug
uit zijn flesje neemt.

“Dat kan alleen jij bedenken”,  zegt hij. “Wie gaat zijn straat nou
oranje maken als Nederland niet meedoet”.

“Het gaat toch om de gezelligheid”,  zegt Annie. “Wat hebben we
gelachen om Arie. Ik heb die stomme voetbalhumor nooit begrepen,
maar nou wel. Volgens mij is het vooral leuk als je met z’n allen
gezellig kijkt. En dan zijn we toch gewoon voor België”.

“Wat eten we eigenlijk”,  vraagt Koos zuchtend.

“Worteltjes”,  zegt Annie. “Dat leek mij wel toepasselijk”.  Ze lacht.

Koos zet zijn flesje met een klap op tafel en loopt weg.

“Voetbalhumor”,  roept Annie hem na.

  1. Wieneke (reply)

    10 juni 2016 at 09:49

    En dan te bedenken dat er zoveel Kozen rondlopen. 🙁

Leave a comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Ramadan 8 juni 2016

De ramadan is weer begonnen. Moslims nemen van zonsopkomst
tot zonsondergang niets in.

In de Nederlandse media is het gewoonte daar ruim aandacht
aan te besteden. Ik kan me voorstellen dat dat jaren geleden gebeurde
toen aan de autochtonen de bijzondere gebruiken van onze nieuwe
medegebruikers van de lage landen moesten worden uitgelegd.

Na zoveel jaar hoeft al die aandacht voor mij niet meer. Ramadan is
een verschijnsel dat hoort bij een geloof. Net zo goed als de
Mariamaand mei hoort bij een geloof. Maria krijgt in de media die
ik ken nauwelijks nog aandacht. Ach, we kennen Maria nou wel.

Ik snap de jaarlijkse aandacht wel. Moslims tonen een wilskracht
en een saamhorigheid die bijna exotisch is, dus anders dan
geloofsuitingen van religieuze stromingen die deel uitmaken van
onze westers traditie zoals ons die wordt voorgeschoteld door het CDA.

Op het moment dat je geen aandacht meer besteedt aan de ramadan
omdat die gewoon is , zou je ook moeten erkennen  dat er sprake is van
een joods-christelijke-islamitische traditie. Ik hoor de welgevulde
Nederlandse onderbuik al grommen.

Ondertussen lees ik in NRC dat premier Rutte dit jaar voor het eerst
de moslims geen fijne ramadan heeft gewenst. Daarmee is hij onder
de Europese leiders een uitzondering.

Niks aan de hand zegt de MP: hij heeft de christenen ook geen fijne
kerst gewenst. Soms doet hij het wel, soms niet. Daar zit niks
kwaads achter. Nieuws is het nog wel.

  1. ab klaassens (reply)

    9 juni 2016 at 21:08

    Vroeger aten de rooms-katholieken op vrijdag geen vlees omdat ze moesten vasten. De
    gelovigen die het konden betalen aten daarom op vrijdag gerookte zalm, gerookte paling,
    kreeft en garnalen in hun bereidheid hun Heer te dienen met een offer van een avondmaal
    in soberheid.
    Bij de moslims krijg ik ook wat twijfels. Niet eten tijjdens de ramadan zolang het licht is en
    schransen in het duister. Mag Allah het niet zien?
    .

Leave a comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Trump 7 juni 2016

Het vervelende van de Amerikaanse presidentsverkiezingen
is dat het voorspel zo lang duurt.

Maanden voordat de nieuwe wereldleider wordt gekozen
strijden heel veel mannen en vrouwen tegen elkaar. Als ze
elkaar hebben weggespeeld en er nog maar twee over zijn, ben
ik alle andere namen alweer vergeten.

Daarom denk ik elke keer: ik haak wel aan op het moment dat
de finale begint. Vroeg genoeg.

Dit keer doet Donald Trump een kansrijke poging. Hij is een
kleurrijk figuur en zorgt wereldwijd voor reuring. Zelfs al wil
je wachten tot de finale, je komt er niet omheen.

Wat weet ik nu? Weinig. Van Trump weet ik dat hij lomp is en
dat hij een hek om Amerika wil bouwen.  Van mevrouw Clinton
weet ik dat ze een privé-server heeft gebruikt voor zakelijke email.
Het wordt tot in den treure herhaald.

De Nederlandse media besteden veel aandacht aan de
presidentsverkiezingen. Het is voor de stabiliteit van de
wereldvrede dan ook belangrijk welke Amerikaan er met zijn
hand bij de rode nucleaire knop zit. Is dat een havik of een
duif?

Ik weet ook dat Clinton heeft gewaarschuwd dat Trump dus niet
aan die rode knop mag zitten. Hij is een havik. Ik betwijfel dat. Ik
weet niet of u wel eens in het bos komt maar als u een vogel
weg hoort vliegen die enorm kabaal maakt, is het altijd een duif.
Een duif die hevig klapwiekend het luchtruim kiest en vervolgens
vredig koerend op een tak te gaan zitten.

Leave a comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Vocalies (406) Macbeth 7 juni 2016

(Door Marlies)

U hebt nog één Budapest-verhaal van me tegoed: onze bezoeken aan de Verdi-
opera’s Macbeth en Otello.

Over Otello schreef ik al eens. Ik was vorig jaar in de stad en zag toen met
mijn echtgenoot dezelfde enscenering. Het lichtplan is niet aangepast sinds
mijn opmerkingen daarover, beetje flauw om niet naar Vocalies te luisteren
vindt u niet? Grapje, lezers, grapje…

Goed, blijft over Macbeth, oftewel Macbetto; het is altijd een beetje
vervreemdend om de Engelse, Shakespeariaanse namen te horen
‘ver-italiaansen’, maar het went vlug, kan ik u verzekeren.

De uitvoering was er een zoals opera moet zijn: een tamelijk traditionele
enscenering met moderne vondsten die het verhaal dienden en niet uit zijn
voegen haalden. (Een gast formuleerde ooit, tijdens een eerdere reis een
enscenering ‘zoals die moet zijn’ als: “het was een echte opera: pruiken, jurken
en aan het einde iedereen dood”).

Lady Macbeth had een stem als een dragonder, haar ijzige karakter van
manipulator kwam niet helemaal uit de verf, daarvoor sloeg het vibrato teveel
naar beneden en was haar acteren te ‘fladderig’, ik kan het niet anders
formuleren. Dat ze een slechte vrouw was, kwam uit de verf: pfoe wat een
volume… Ik zou de rol graag eens zingen, kan ik lekker al mijn duistere kanten
aanspreken, maar ik zou proberen een ijzig, Turandot-achtig koud blauw
geluid ‘aan te zetten’ en uiterst terughoudend acteren.

Macebth was geen groot acteur, wel een uitstekend zanger en zijn slotscene,
als hij dodelijk gewond terugkeert op het toneel en de bloedvlek op zijn hemd
steeds groter wordt (een van die technische vondsten die het verhaal
dienden…) en hij vervolgens dood dóór het toneel zakt, had mij bij de strot: ik
kreeg met hem te doen, toch, ondanks de moordenaar die hij was…

De heksen aan het begin (eindelijk mag een vrouwenkoor schel en lelijk
zingen, bijna kakelen!) waren fenomenaal en genoten zichtbaar van hun rol.
Bloedstollend was de scène waarbij de witte ‘spookhoezen’ van hun hoofden
getrokken werden en hoog in de coulissen bleven hangen, ik zat als bevroren
in mijn stoel. Alle bijrollen waren uitstekend bezet, ook al een compliment
waard!

Deze regisseur kon een toneelplaatje maken, bijna overal zonder de vaart van
de opera in gevaar te brengen: geweldig.

En er was nog iets fascinerends: men had een enorme dia-projectie op de
achterwand van het toneel gemaakt van de verrichtingen van een
zandkunstenaar. In een handomdraai wist hij van de weergave van het profiel
van een kasteel een doodskop te maken, met op zijn hoofd als kroon datzelfde
kasteel. Bloedstollend en buitengewoon artistiek.

Het verhaal van Macbeth is niet in een handomdraai uit te leggen: er gebeurt
heel veel; ik las ergens dat Verdi buitengewoon genoten zou hebben van het
componeren van bovennatuurlijke scènes, nou dat is hoorbaar.

Weet u wat: zoekt u zelf op YouTube.: er is een zeer goed te pruimen film
gemaakt, ergens in 1986 als ik het goed heb. Ik laad in de tussentijd uit
diezelfde film de laatste aria van Lady Macbeth op, gezongen door Shirley
Verrett: de combinatie van haar uitstekend vakmanschap als actrice en als
zangeres, gecombineerd met haar speciale timbre zorgen hier voor kippenvel.
En die laatste toon: als je bereid bent het risico te nemen heeft die hoge c een
bloedstollend effect.

Leave a comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *