Cijfer (2)

Eerder deze week vroeg ik u om een conclusie te trekken uit twee staatjes over criminaliteit in Eindhoven. Aanleiding was een artikel in de plaatselijke krant.

Die is heftig geschrokken van een onderzoek waaruit blijkt dat Eindhoven de meest criminele stad van Nederland is en de krant zoekt naar oorzaken. Dat gaat niet altijd even genuanceerd. Onomwonden krijgen groepen – vooral Marokkaanse – jongeren de zwarte piet toegeschoven.

Boven het artikel stonden onderstaande kop en inleiding.

U weet hoe mensen kranten lezen en welk beeld er nu geschapen is. Tuurlijk, verderop in het artikel worden wel wat nuances aangebracht, maar volgens mij is het kwaad dan al geschied.

Het beeld dat het vooral allochtonen zijn die crimineel zijn is gezet en niet dat de andere helft van de criminaliteit wordt veroorzaakt door autochtone Eindhovenaren. En dat houdt mij vakmatig bezig.

Ik hoorde deze week dat voor het eerst in de geschiedenis op Vlieland een overval is gepleegd. Wedden dat volgend jaar uit een onderzoek blijkt dat Vlieland de meest criminele gemeente is omdat daar het aantal overvallen met honderd procent is toegenomen.

Erehaag

Het is zo gewoon, dat ik bijna was vergeten hoe mooi het is om
‘s morgens om half zeven door het bos naar je werk te fietsen door een wereld die op dat moment nog alleen aan de dieren toebehoort. Gelukkig gingen net op tijd oren en ogen open.

De erehaag werd vanmorgen gevormd door: merels, duiven, een groen-rood parkietachtig beest dat wat zielig langs de kant van de weg zat, eksters, kraaien, een mannetjesfazant, een bonte specht, veel levende en één dood konijn, eenden, waterkippen en een reiger.

Een enkele keer scharrelt er ook een vos in de bosrand, maar die heb ik al een week niet meer gezien.

Op zulke ochtenden ben ik blij dat ik niet met een auto in de file sta. Hoewel, dan kun je ook mooie lijstjes maken: Volkswagens, Opels, Suzuki’s, Honda’s, Fiats.

Eenheid

Het was gisteren echt terrasjesweer. Dus wandelden wij gedrieën door de Peel van het ene dorpsterras naar het andere. Door lommerrijke laantjes en dorpen waar je net zo snel doorheen bent als je de naam uitspreekt.

Zo raakten we verzeild op het terras van een snackbar. Ik weet niet hoe het in uw omgeving is, maar de oer-Hollandse snackbar wordt hier steeds zeldzamer. Dikke Piet met z’n eeuwig naar frituurvet stinkende piekhaar en z’n vette schort bestaat niet meer. De snackbars zijn in handen van Aziaten. Zo ook hier. Vermoedelijk waren ze ook de enige buitenlanders in het dorp.

We bestelden drie vlaaien, twee koffie en een pilsje. We moesten goed begrijpen, zei het meisje, dat de aanbieding van koffie met vlaai voor 3,95 euro niet gold voor bier en vlaai. We accepteerden het. Koffie en vlaai is een begrip, bier en vlaai niet. Logisch dat voor iets was onlosmakelijk met elkaar is verbonden een eenheidsprijs geldt. Bier en vlaai is geen combinatie uit het boekje: Hollandse gebruiken en gewoonten. Daar moet dus gewoon het volle pond voor betaald worden. Nederlanders en Aziaten zijn handelaren, die begrijpen dat.

We kregen de rekening. Het was 11,85 euro.

Cijfer

Ik acht u hoog. Dat is niet zo'n gekke gedachte want de meeste journalisten praten over hun publiek alsof ze het over randdebielen hebben. Mijn credo is: onderschat je publiek nooit.

Omdat ik u hoog inschat wil ik u iets vragen. Wilt u eens naar onderstaand staatje kijken en dan in een paar zinnen vertellen wat uw belangrijkste conclusie is. U mag er best een paar dagen over doen, tenslotte bent u waarschijnlijk geen journalist die het onder z'n neus geduwd krijgt en er vervolgens een half uur later intelligente vragen over moet stellen.

Ik leg u later deze week uit waarom ik deze vraag stel.

Vocalies (12)

Het begon allemaal met het Gregoriaans. Nou eigenlijk begon het veel eerder, toen de holbewoners bij het vuur hun verhalen en liederen aan elkaar doorgaven, maar voor mijn gevoel is het Gregoriaans eigenlijk de eerste muziek.

De noten werden fatsoenlijk opgeschreven, zodat de broeders in het zuiden van de culturele wereld hetzelfde konden zingen als in het noorden, oosten en westen (en ja er waren natuurlijk meningsverschillen tussen de ordes, maar ‘im grossen Ganzen’, lag de notatie eindelijk eens vast).

Ik zie me nog staan op het koor van de St. Gertudiskerk in Maarheeze, met z’n allen de derde mis (of de achtste, daar mag ik vanaf wezen) zingen, uit het grote boek met de vierkante noten op de vier lijnen. Eigenlijk kon ik noten lezen vóórdat ik letters kon lezen.

Vooral dankzij mijn vader die de noten opschreef zodat ik hetzelfde deuntje iedere keer weer kon spelen , op mijn valse Adler blokfluit (ik heb hem nog). Daar begon het en mijn respect voor de Gregoriaanse koorzang is gebleven. Het heeft een bijna therapeutische werking.

Mijn vader zingt nog steeds in een van de weinige Gregoriaanse koren die er zijn in de lage landen. Ik schrijf expres lage landen, want het koor repeteert in de Achelse Kluis in België. ‘Ons pap’ overschrijdt iedere woensdagavond de grens van Nederland naar België om er te gaan repeteren.

Het koor bestaat 40 jaar en viert dat in het komende pinksterweekeinde met een festivalletje in de Kluis. Mijn vader schreef onderstaand stukkie in het programmaboekje dat tijdens het festival wordt uitgereikt. Mocht u in de buurt van de Achelse Kluis zijn, ga er eens even binnen, u zult er gelouterd weer uit komen en… ze tappen er een goeie, eigen gebrouwen pint bier.

“De Mariazaal in de Achelse Kluis is de plek waar meestal onze repetities plaatsvinden. Om precies zeven uur zit iedereen op vier rijen stoelen, ieder op zijn eigen plek. De voorzangers op de eerste rij, zoals dat hoort. Altijd wordt eerst de Heilige Geest aangeroepen met het Veni Creator Spiritus. Alle zeven coupletten in beurtzang.

Als iemand (en dat komt niet vaak voor) wat later is, blijft hij in de gang wachten tot het einde om daarna ook zijn plaats in te nemen. Dat wachten hoeft niet maar hij doet het wel. Uit piëteit? Of discipline? Nee, helemaal niet. Ik geloof dat de sfeer het met zich mee brengt.
We beginnen met een stemoefening waarbij het toontreffen de verjaardagen van de zangers ook nog aandacht krijgen.

De Latijnse uitspraak ondervindt geen probleem aangezien we op dat gebied een paar deskundigen hebben. Door onze dirigent wordt uitvoerig de tekst uitgelegd, zo ook de toonsoorten. Wat voor ons een vlaggetje en een wybertje is, is voor hem een porrectus en een punctum inclinatum.
Voor opvatting van de zang wordt geput uit de nalatenschap van Pater Michael die onze eerste dirigent was.

Een moeilijk stuk dat de meesten nog nooit gezien hebben wordt, nadat we een en ander eerst op noten zingen na een kwartier in zijn geheel al heel aardig ten gehore gebracht. Volledige concentratie is wel vereist. Onderlinge nieuwtjes worden dus bewaard voor de koffiepauze.

Ook als er dan niet gezongen wordt, heerst er een goede harmonie onder de meer dan dertig zangers van twee nationaliteiten die er ook vele kilometers voor over hebben om te komen repeteren.

Na de pauze wordt er weer serieus verder gezongen waarbij een enkele ludieke opmerking nog net geoorloofd is. Het is dan ook gewijde muziek waar we mee bezig zijn.
Kenners van het Gregoriaans weten in welgekozen woorden duidelijk te maken dat deze zang de devotie bevordert, innerlijke rust veroorzaakt en het contact met de hemel bewerkstelligt.

Een gezang of lied met Nederlandse tekst kan daar niet aan tippen. Ook niet die brief met die vlieger van André Hazes.

Tegen negen uur sluiten we altijd met ‘In Manus Tuas….’ (in Uw handen, Heer beveel ik mijn geest). Dat gebed wordt altijd verhoord want om kwart over negen is de Achelse Kluis weer in diepe rust.

Hier is een linkje naar een filmpje op you tube van gezang van de monniken van Santo Domingo de Silos (dat u niet denkt dat u mijn vader hoort).

Santo Domingo de Silos

Het Huwelijk

Zo zal vandaag de dag van een Brabantse journalist er uit zien:

Frans Bauer Frans Bauer Frans Bauer Frans Bauer
Frans Bauer Frans Bauer Frans Bauer Frans Bauer
Frans Bauer Frans Bauer Frans Bauer Frans Bauer
Frans Bauer Frans Bauer Frans Bauer Frans Bauer
Frans Bauer Frans Bauik Frans Bauer Frans Bauer
Frans Bauer Frans Bauer Frans Bauer Frans Bauer
Frans Bauer Frans Bauer Frans Bauer Frans Bauer
Frans Bauer Frans Bauer Frans Bauer Frans Bauer
Frans Bauer Frans Bauer Frans Bauer Frans Bauer

Misleiding

Ja hoor, het is weer in het nieuws. Vliegmaatschappijen misleiden ons. Het bedrag waarvoor ze ons van A naar B brengen valt veel hoger uit dan het bedrag waarmee ze adverteren. Tell me something new.

Ik vlieg regelmatig met Ryanair. Wacht even, voordat u mij opknoopt aan een steeds schaarser wordende boom als gevolg van milieu-onvriendelijke gedrag. Wij rijden ter compensatie 1 (lees: één) goedkoop en uiterst milieuvriendelijk autootje. We treinen en fietsen naar ons werk en het vliegveld, lopen naar de kroeg en kruipen dan naar huis. Dat u niet denk dat ik een vervuiler ben.

Terug naar het onderwerp. Als je regelmatig vliegt en via internet boekt dan weet je dat de aanbiedingsprijs slechts een lokkertje is. Drie pagina's verder doemt de werkelijke prijs op en die is altijd beduidend hoger. Vooral bij Ryanair, want die maatschappij laat ook nog eens fors betalen voor bagage. Desalniettemin is het een stuk goedkoper dan bijvoorbeeld KLM of, in ons geval, Alitalia (als die al vliegt, maar dat is een ander verhaal).

En ervaren vliegers weten ook dat je je koffer niet te vol moet laden, want gegarandeerd dat Ryanair je aan de balie je onderbroeken laat uitpakken of een poot uit trekt.

Mijn vraag is dan ook: wie zijn toch die sufkloten die zich laten misleiden?

Heur haar

Gisteravond in bed dacht ik opeens aan een vrouwelijke collega. Nee, niks bijzonders.

Het flitste door mijn hoofd dat ik maandagmiddag had gezien dat ze heur lange haar had afgeknipt en dat ik helemaal niks van de metamorfose gezegd had. Dat is niks voor mij, want gewoonlijk ben ik heel complimenteus . . . tegen vrouwen met prachtig haar.

Toen ik haar vanmorgen zag, zei ik sorry en dat heur haar leuk zat. Ze dankte me voor het compliment en sloeg me op mijn schouder.

“Het is mooi dat jij in bed aan mij denkt, maar dat kan niet over mijn nieuwe look geweest zijn. Mijn haar is er namelijk pas gisteravond af gegaan. Dat kun jij nog niet eerder gezien hebben.”

Hoera, ik heb een gave.