Ik was gisteren in het nieuws en het is allemaal mijn schuld. Nou ja, bij wijze van spreken dan.
Ik hoorde op de radio dat de vergrijzing ertoe gaat leiden dat het slechter zal gaan met de
Nederlandse economie. Aangezien ik elke ochtend constateer dat ik grijzer word behoor ik
tot die groep die ons land in het verderf gaat storten.

Dat komt omdat ik over dik twee jaar geen enkel economisch nut meer heb en de deur plat ga
lopen bij de dokter. Vooropgesteld dat ik dan nog kan lopen natuurlijk. Anders wordt het rollen
in een door belastingbetalers gesubsidieerde scootmobiel. Voor minder doe ik het niet.

ik voel me schuldig. Nu al. Net zo schuldig als die vitale jonge fitgetrainde bankiers die de wereld
tien jaar geleden meesleepten in hun val. Niet dus . . .

Er zijn mensen die ouderen niet meer van economisch nut vinden. Kunnen wij aanstormende
– of moet ik zeggen: voortstrompelende – grijsaards daar iets tegenin brengen? Hoewel ik nooit
grootvader zal worden (mijn zonen hebben mij dat zelf verzekerd) hebben veel vrienden kleinkinderen.
Daar passen ze op. Meestal een dag in de week.

Dat doen ze omdat anders hun eigen kinderen, de ouders van dat jonge grut, onvoldoende kunnen
werken om het jonge gezin draaiende te houden. Die jonge ouders zouden wel een tandje minder
kunnen, maar dan werken ze alleen nog maar om de kinderopvang te kunnen betalen. Daar draait
de consumptie-economie natuurlijk niet op. Indirect draagt die grijze golf dus wel een steentje bij,
maar het lijkt erop dat die arbeid wordt geschaard in de categorie huisvrouwen en -mannen.
Zwaar onderschat dus.

Overal hoor ik dat er een tekort is aan arbeiders. Onderwijl zitten vijftigplussers, zestigplussers en
zelfs zeventigplussers thuis duimen te draaien omdat niemand hun kennis en ervaring nog wil gebruiken.
Die mensen zouden nog graag iets willen doen. Goed, niet meer vijf dagen in de week, maar wel
twee of drie dagen.

Ik denk wel eens: zouden we niet de knop om kunnen zetten in dit land en ervoor kunnen zorgen
dat de grijze golf verandert in een vitale beek vol arbeidskracht.  Als je erin slaagt om ons allemaal
100 te laten rijden moet dat toch een fluitje van een cent zijn. Het zal wel moeten want als straks de
lucht schoner wordt leven we nog langer.

,

  1. Els (reply)

    20 november 2019 at 15:28

    Tjee, wat een goed stuk! Bedankt, mede namens mijn 80-jarige vrijwilliger, die bij de Landelijke Luisterlijn werkt, die met mensen praat, ze aanhoort, vaak klanten van de GGZ, eenzame ouderen, waar men niet voldoende tijd aan kan besteden vanwege werkdruk of desinteresse. Hij is zo grijs als ’n duif en daar hoeft ie niet eens voor in de spiegel te kijken! Hij doet z’n telefonische hulpdiensten met veel passie en houdt er, als het aan hem ligt, nog lang niet mee op. Nuttig, toch?

Leave a reply to Els Reactie annuleren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *